
చుక్కల కావలి దిక్కున
సుందరలోకం !
మిక్కిలి దూరం , ప్రయాణ
మెంతైనా భారం !
అక్కడ నాచిట్టితల్లి

ఒక్కత్తే వాళ్ల మామ్మ
ఒడిలో కూర్చుంటుంది
అక్కడ ఇంద్ర ధనుస్సులు
అల్లిన పందిళ్ళు ...
అక్కడ వెన్నెల కలాపి
చల్లిన వాకిళ్ళు .....
ఎందరో మహానుభావులు, మరెందరో భావకవులు, భావుకులు ఎన్నెన్నో భావాలూ, కవితలు, కొటేషన్స్........ వాటితో పోలిస్తే నా భావాలు......... ఎంత............ ఆకాశం ముందు............ పిపీలికమంత అప్పుడప్పుడు ఏదైనా చదివినప్పుడు విన్నప్పుడు............... ఆ భావుకతకు.... గుప్పెడు మల్లెలు గుభాళించినట్లు మనస్సుప్పొంగుతుంది ఆ పరిమళాన్ని కొందరికైనా పంచాలని కాదు, కాదు, కొందరితోనైనా పంచుకోవాలని ఆశ............., ఆకాంక్ష
ఎందుకో అర్ధంతరంగా ఆపేశారనిపించింది.. ఫోటోలు చాలా బాగున్నాయి..
ReplyDeleteమురళి గారు ! ఈ కవిత కృష్ణ శాస్త్రిగారి బదరిక లోనిది .గూగుల్ లో వేరే బొమ్మ కోసం వెదుకుతుంటే కనిపించాయా చిత్రాలు . వాటిని చూడగానే నాకు గుర్తొచ్చిన కవిత .అలాగే బ్లాగ్ లో పెట్టానండీ ! బొమ్మలు మీకూ నచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు .
ReplyDeletewow, i felt like becoming that చిట్టితల్లి once again and once for all in life. At least in my dreams I could make that thought come real.
ReplyDelete