చాలా రోజుల తర్వాత బోలెడంత ఖాళీ దొరికేసి పాతపుస్తకాల దొంతర్లు (ఎన్నో అనుకొనేరు ఓ బుల్లి చిన్న అల్మారా అన్నమాట) దులుపుతుంటే కృష్ణశాస్త్రి గారి 'బదరిక 'లోంచి ఓ కాయితం జారిపడింది. చూద్దునుకదా నా స్వహస్త లిఖితమే. జ్ఞాపకాల్ని నెమరే.సుకోగా అది చాలా ఏళ్ల క్రితం మా అత్తగారి ఊరిలో ఉంటున్నప్పుడు రోజువారి అద్దెకు పుస్తకాలు ఇచ్చే కిరాణా కొట్టుఉండేది. అక్కడ ఎలాఉండేదంటే అసలే నాకు పుస్తకాల గురించి పెద్దగా తెలీదు. తెలిసిన పుస్తకాల(తులసిదళం, వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల వంటివి) పేర్లు రాసి మా పాలేరు చేతికివ్వడం వాడు అక్కడ ఏదుంటే అది తేవడం జరిగేది. అక్కడ నుండి పుస్తకాలు తెప్పించుకొని కాలక్షేపం చేసే రోజుల్లో నచ్చి రాసుకున్న కొన్ని పేరాలు ఇవి. బహుశా రంగనాయకమ్మగారి 'అంధకారంలో'వి అనుకుంటాను.
"సంగీతాలు, చిత్రలేఖనాలు మాత్రమే కళలనుకుంటాం కాని హాయిగా జీవించడం కూడా గొప్ప కళ. ఆ కళలో మనం నిష్ణాతులం కావాలి అంటే జీవితాన్ని గౌరవించి ప్రేమించడమే దానికి మార్గం."
రంగనాయకమ్మ గారి కొన్ని రచనలపై ఎన్ని విమర్శలున్నా. ఆవిడ సిద్ధాంతాల పట్ల కొంతమంది వ్యతిరేకత వ్యక్తం చేసినా వైవిధ్యంగల రచనలు, ముక్కుసూటితనం మరికొంత మందిని ఆమెకు అభిమానుల్ని చేసింది. దాంపత్యం గురించి ఆవిడ రాసిన పేరాలు ఇంతకు ముందు ఒక టపా రాశాను ఆ లింకు ...
దాంపత్యం సాఫల్యత ....
దాంపత్యం గురించి ఇంతచక్కగా రాసి చదివిన వారికి ప్రేరణ కలిగించిన వారి వైవాహిక జీవితం ఎందుకు విఫలమైందో నాకు అర్ధం కాలేదు. ఏది ఏమైనా పైవి పాటిస్తే మాత్రం జీవితం పూలబాటే కదూ!
