tag:blogger.com,1999:blog-83650368079972139912012-01-01T08:52:24.986+05:30ఎందరో మహానుభావులు, మరెందరో భావకవులు, భావుకులు ఎన్నెన్నో భావాలూ, కవితలు, కొటేషన్స్........ వాటితో పోలిస్తే నా భావాలు......... ఎంత............ ఆకాశం ముందు............ పిపీలికమంత అప్పుడప్పుడు ఏదైనా చదివినప్పుడు విన్నప్పుడు............... ఆ భావుకతకు.... గుప్పెడు మల్లెలు గుభాళించినట్లు మనస్సుప్పొంగుతుంది ఆ పరిమళాన్ని కొందరికైనా పంచాలని కాదు, కాదు, కొందరితోనైనా పంచుకోవాలని ఆశ............., ఆకాంక్షపరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.comBlogger1431100tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-21816485638868773842011-11-09T11:03:00.004+05:302011-11-09T11:43:07.975+05:30<div class="detail_head left"> <a href="http://findicons.com/files/icons/360/emoticons/128/sad.png" class="colorbox cboxElement" title="sad,emoticon,face,fun,happy,smile,smiley,emotion,funny"><img src="http://images-2.findicons.com/files/icons/360/emoticons/128/sad.png" alt="sad,emoticon,face,fun,happy,smile,smiley,emotion,funny" /></a> </div><br /><br />ఈ ఎనిమిది నెలలుగా నాకోసం నేను కొంత సమయం కూడా కేటాయించుకోలేని పరిస్థితులు ! అవేంబాధించేవి బాధపెట్టేవి కాదులెండి ...అంతా మంచే! కాకపొతే బ్లాగ్ బంధువులకు దూరమయ్యాననే ఒక చిన్న ఫీలింగ్ అప్పుడప్పుడూ ముల్లులా గుచ్చుకునేది.ఈ రోజెందుకో సడన్ గా గుర్తుకొచ్చింది మూడు వసంతాలకు ముందు ఇదే రోజు <a href="http://anu-parimalam.blogspot.com/2008/11/blog-post_09.html">"నీ మౌనం</a>" <span>అనే</span><span>బుల్లి</span> <span>కవితతో</span> <span>ఈ</span> <span>బ్లాగ్</span> <span>లోకంలో</span> <span>అడుగు</span> <span>పెట్టానని</span> <span>!గృహిణిగా</span> <span>వంద</span> <span>శాతం</span> <span>మార్కులతో</span> <span>పాసయ్యాను</span> <span>కాని</span> ....<span>ప్చ్</span> ....<span>బ్లాగ్</span> <span>లోకంలో</span> <span>ఫెయిల్</span> <span>అయ్యా </span><span>ఐనా</span> <span>పరిమళానికి</span> <span>హ్యాపీ</span> <span>బర్త్</span> <span>డే</span> <span>చెప్పాలనిపించి</span>...<span>ఇలా</span> ......<br /><br />అన్నట్టు మిత్రులంతా కుశలమే కదూ !<span></span> <h3 class="post-title entry-title"> </h3><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-2181648563886877384?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-75171271496231883982011-03-11T11:30:00.002+05:302011-03-11T11:43:21.869+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-24rdUjpXYKM/TXm9Si0iOWI/AAAAAAAAAqI/n1km780nq4M/s1600/indian-flag-24.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 301px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-24rdUjpXYKM/TXm9Si0iOWI/AAAAAAAAAqI/n1km780nq4M/s400/indian-flag-24.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582701339384887650" border="0" /></a><br />తెలుగు వెలుగును ఖండాంతరాలకు వ్యాపింపచేసిన మహనీయులు వారు.వారి <span>విగ్రహాలు </span>తెలుగువారి వారసత్వ సంపద!వారసులం <span>మనమే </span>వాటిని కూల్చేసుకున్నామా?పంచభూతాల సాక్షిగా మహనీయుల విగ్రహాలు నేలకూలిన వేళ ....మనసు కన్నీరు మున్నీరుగా విలపిస్తుంటే ....టాంక్ బండపై ప్రతిజ్ఞ చేశారని టివిలో చూసినపుడు వీరంతా భారత పౌరులుగా మొదట చేసిన ప్రతిజ్ఞను మరిచారా ..లేక చిన్ననాడు వీరిచేత ఉపాధ్యాయులు కాని, తల్లితండ్రులు కాని ఈ ప్రతిజ్ఞను వల్లె వేయించలేదో తెలియలేదు.దుఃఖం వస్తోంది.అతి ప్రాచీనమని మురిసిపోయే మన నాగరికత ఇదేనాఅని!<br /><br />స్కూళ్ళలో చెప్పిస్తున్నారోలేదో....ఒకవేళ చెప్పినా దాని అర్ధం వివరిస్తున్నారో లేక మొక్కుబడిగా చెబుతున్నారో తెలీదు.కనీసం తల్లితండ్రులైనా తప్పనిసరిగా తమ పిల్లలకు ఈ ప్రతిజ్ఞ నేర్పించి , అర్ధం వివరించి వారి మనసులో దేశభక్తి పెంపొందేలా చూడాలి.బాధ్యతాయుతమైన భారతీయ పౌరులుగా తీర్చి దిద్దాలి.<br /><br /> <span style="color: rgb(0, 102, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">ప్రతిజ్ఞ</span><br /><br />భారతదేశము నా మాతృభూమి.<br />భారతీయులందరూ నా సహోదరులు.<br />నేను నా దేశమును ప్రేమించుచున్నాను.<br />సుసంపన్నమైన బహువిధమైన నా దేశ వారసత్వ సంపద నాకు గర్వకారణము.<br />దానికి అర్హుడనగుటకై కృషి చేయుదునని,<br />నేను నా తల్లితండ్రులనూ, ఉపాధ్యాయులనూ, పెద్దలందరినీ గౌరవింతునని,<br />నా దేశము పట్ల, దాని ప్రజల పట్ల భక్తి శ్రద్ధలు కలిగి ఉందునని ప్రతిఙ చేయుచున్నాను.<br />వారి శ్రేయోభివృద్ధులే నా ఆనందమునకు మూలము. <span></span><span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7517127149623188398?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-82139368775594997232011-03-09T16:23:00.003+05:302011-03-09T17:48:38.834+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-wib1VFHuw1w/TXdviXumeEI/AAAAAAAAAqA/dgYIZz_kepw/s1600/images.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 71px; height: 71px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-wib1VFHuw1w/TXdviXumeEI/AAAAAAAAAqA/dgYIZz_kepw/s400/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5582052899424729154" border="0" /></a><br />మార్చి ఎనిమిదో తారీఖు! మహిళా దినోత్సవం...అదీ వందోది. ఇక ఈ వారమంతా బట్టల షాపుల్లో , బంగారం షాపుల్లో ..ఇంకా సూపర్ మార్కెట్లల్లో ఒకటేవిటి చాలా వాటిల్లో రాయితీలు ప్రకటించారు స్త్రీలకోసం!మనవాళ్ళెంతక్కువా ...మీటింగులు పెట్టుకున్నారు,ఆటల పోటీలు,పాటల పోటీలు ,వంటలపోటీలు ఎడా పెడా పెట్టేసుకునితెగ సంబర పడిపోయారు.అసంబ్లీలో కూడా మన మహిళా మంత్రులు కేకులులూగట్రా కోసి పండుగ చేసుకున్నారు.ఆ రోజుకి మాట్లాడే అవకాశంఇచ్చినందుకు తెగమురిసిపోయి సభాపతిగారికి కృతజ్ఞతలు తెలిపి ...ఇంకా ఇటువంటి అవకాశం ప్రతి రోజూ కల్పించాలని విన్నవించారట!<br /><br />వందేళ్ళ మహిళా దినోత్సవం!<br />ఎన్నేళ్ళ చరిత్ర చూసినా ....<br />ఏమున్నది గర్వకారణం ?<br />స్త్రీజాతి చరిత్ర సమస్తం<br />జీవన్మరణ పోరాటం!<br />కడుపులో శిశువుకి<br /><span>గర్భ</span><span>స్రావపు</span> <span><span>పీడలు</span></span><br />విసిరేసిన పసి దేహాలు<br />చెత్తకుప్పల్లోవాటిజాడలు<br />అందమైన బాల్యంపైనా<br />వేధింపుల నీడలు<br />యువతికియవ్వనమంతా<br />ప్రతిదినమొక గండం<br />సగటు గృహిణి జీవితం<br />నిరాశా నిస్పృహలమయం<br />వృద్ధాప్యపు మజిలీలోనా<br />గుచ్చుకుంటున్ననిర్లక్ష్యపు ముళ్ళు !<br /><br />మహిళలు ఇప్పటి వరకూ సాధించింది ఏం లేదని చెప్పటం నా ఉద్దేశ్యం కాదు సుమండీ ....సాధించిన దానికి సంతృప్తిని చెంది ...అదే విజయమనుకుంటే పొరపాటేమో ఆలోచించండి.<span>ఎంతమంది </span>యాసిడ్ <span>దాడుల్లో,</span>గొంతు కోసే ఉన్మాదుల చేతుల్లో ,వరకట్నపు కోరల్లో <span>బలైపోయారో....</span>ఇంకెంతమంది మానసికంగా,శారీరకంగా హింసించబడి ఆత్మహత్యలు <span>చేసుకున్నారో? </span>బలైపోయిన వారికి చట్టం ద్వారా న్యాయం<span>జరుగుతుందా?</span> <span></span>దోషులకు తగిన శిక్షలు అమలుజరుగుతున్నాయా?ఒకవేళ జరిగితే ఎంతశాతం ?<br />మరి బాధల, భయాల నీడన ఎందుకీ ఉత్సవాలు?ప్రతి మహిళ ముఖంలో చెదరని చిర్నవ్వు...హృదయం నిండా ధైర్యంనింపుకొని ఆత్మస్థైర్యంతో జీవించినరోజు అప్పుడు అసలైన మహిళల పండుగ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-8213936877559499723?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-38354965965611645782011-02-25T11:48:00.002+05:302011-02-25T11:52:31.955+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/-7D4CxzjBrhs/TWdKSRcJyPI/AAAAAAAAAp4/1MD-2WGaXko/s1600/bandh-01.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/-7D4CxzjBrhs/TWdKSRcJyPI/AAAAAAAAAp4/1MD-2WGaXko/s400/bandh-01.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5577508341301233906" border="0" /></a><br />టీవిలో న్యూస్ వస్తోంది చిరునవ్వులు చిందిస్తున్న న్యూస్ రీడర్ న్యూస్ చదువుతోంది ప్రశాంతంగా ముగిసిన బంద్! బంద్ సంపూర్ణం!ఫలానా చోట రెండు భోగీలు తగలబెట్టారు,ఫలానా స్టేషన్ కి నిప్పు పెట్టారు ,రెండు కాలేజీ బస్సులు దగ్ధం చేశారు , మరోచోట బస్సులపై రాళ్ళు రువ్వారు , షాపులు ధ్వంసం చేశారు,బస్సులు నిలిపివేశారు .మొత్తానికి బంద్ ప్రశాంతంగా ముగిసింది . ఇంతలో ఒక వ్యక్తి స్క్రీన్ మీదకి వచ్చిప్రజలంతా స్వచ్ఛందంగా సహకరించారు బంద్ సక్సస్ అయింది అంటూ మాట్లాడాడు.నాకు కొద్దిరోజుల క్రిందట ఒక పెద్దాయన మాట్లాడుతూ మేం గాంధీ మార్గాన్ని అనుసరిస్తాం అన్నమాటలు గుర్తుకొచ్చి ఇదేనా ఇప్పటి గాంధీగిరి అనుకున్నా!<br /><br />బంద్ రెండురోజులూ గుడ్డూ , బ్రెడ్డూ కూడా దొరకలేదు.మా బంధువులమ్మాయి చెల్లెలి పెళ్ళికని ఇద్దరు చిన్న చిన్న పిల్లలతో బస్ కి ఊరికేల్తుంటే బస్ ఆపేసారట!పాపం ఆమె భర్త ఎక్కువరోజులు సెలవు పెట్టడం కుదరక ఆమెని పిల్లల్ని రెండు రోజుల ముందు పంపిస్తే జరిగింది ఇది !ఆమె దిగి ఆటోల్లేక సిటీ బస్ లు తిరగక నానా అవస్తలు పడి వెనక్కోచ్చేసిందట! మా కజిన్ ఒకడు పెట్రోల్ బంక్ లు లేక బయట లూజు పెట్రోల్ కొంటె లీటరు 150/-తీసుకున్నారట.తిరిగిన కొద్ది ఆటోలూ రెట్టింపు కంటే ఎక్కువ వసూలు చేశారు.సొమ్ము చేసుకోనేవారంతా మనుషుల అవసరాన్ని సొమ్ము చేసుకొన్నారు.నాకు తెలిసి ఇవే కాని బయట ఇలాంటివి ఎన్నో జరిగి ఉంటాయి.<br /><br />మన సంగతే ఇలా ఉంటే ఇక ఏరోజు కారోజు సరుకులు తెచ్చుకోనేవారు, ఈ రోజు ఆటో నడిపితేనే రేపు గడిచేది అన్నవాళ్ళూ,చిన్న చిన్నటీస్టాల్స్ , తోపుడు బండ్ల వాళ్ళు ,పువ్వులమ్ముకొనేవాళ్ళూ, బంద్ తో మాకు సంబంధం లేదు మీరు రాకపోతే జీతం కోతే అనేచోట పనిచేసే చిన్న ఉద్యోగులూ ...ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే నష్ట పోయేవాళ్ళూ , కష్టపడేవాళ్ళూ ఎంతోమంది ఉన్నారు.ఆకలికి , అవసరానికీ , కష్టానికి కుల మత జాతి ప్రాంతీయ బేధాలు లేవుకదా ? అవి అందరికీ ఒక్కటే !<br /><br />ఇంతకూ నాకు అర్ధం కానిది నిజంగానేనండీ ...ఒక సామాన్య గృహిణిగా నాకు అర్ధం కానిది ఈ బస్సులు రైళ్ళూ అవీ తగలేసి ప్రభుత్వాన్ని నష్టపరిస్తే ఆ నష్టమంతా ప్రజా ప్రతినిధులూ ,మంత్రులూ ఏమన్నా భారిస్తారా <span>ఆభారమంతా </span>ఏదోక రూపంలో ప్రజలమీదే కదా వేసేది. <span>బంద్ </span>లు చేసుకోవచ్చేమో మనది ప్రజాస్వామ్యం కనుక !కాని ప్రభుత్వ , ప్రెవేటు ఆస్తులు ధ్వంసం చేయటం వల్ల నష్టం ఎవరికి ? లాభపడేది ఎవరు ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3835496596561164578?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-35642743522941620152011-02-13T16:45:00.006+05:302011-02-13T16:55:24.065+05:30ఈ కవిత చాలా ఏళ్ళక్రితం ఆంద్ర భూమి అనుకుంటా...వార పత్రికలో వచ్చింది కాగితంపై రాసిపెట్టుకున్నాఏదో వెదుకుతుంటే ఒక పుస్తకంలో శిధిలావస్థలో ఆ కాగితం కనపడింది నా అజాగ్రత్తకు తిట్టుకుంటూ ఈ అద్భుతమైన కవితని మీతో పంచుకోవాలని ఈ టపా! పెద్దదిగా ఉందని అనుకోకుండా పూర్తిగా చదవండెం.ప్రేమకు అర్ధం చెప్పే కవిత !ఈ ప్రేమికుల రోజు గులాబీలు , గిఫ్ట్ లు ఇచ్చుకొని మళ్ళీ ప్రేమికులరోజు వచ్చేసరికి విడిపోయి కొత్తవారి వేటలో ఉండే వారు ఎక్కువై నిజమైన ప్రేమికులు కరువైన (అసలు లేరని కాదు)ఈ రోజుల్లో ఈ కవిత నిజమైన ప్రేమకు ప్రతిబింబంగా నిలుస్తుంది.<br />*<span>**ఈ</span> కవితకు ఇంగ్లీషు మూలం జాన్ డన్ గారు...తెలుగు అనువాదం గోదావరి శర్మ గారు.<br /><div style="text-align: center;"><span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-ezTb-9Ihq_8/TVe_NEmNigI/AAAAAAAAApw/yRL2aIHdvWQ/s1600/E3SXPWVKKBFYMBUG6D3S.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 212px; height: 250px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-ezTb-9Ihq_8/TVe_NEmNigI/AAAAAAAAApw/yRL2aIHdvWQ/s400/E3SXPWVKKBFYMBUG6D3S.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5573133295187495426" border="0" /></a></span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 102, 0);">వీడ్కోలు</span><br /></div><div style="text-align: justify;">గొప్పవారు మరణంలో ఒప్పుకోరు ఓటమిని<br />రట్టులేక రభసలేక గుట్టుగానే పోతారు<br />బంధుమిత్రులెంతమంది చెంతచేరి గోలచేసి<br />వింతరీతి ఎంతఏడ్చినా వారుమటుకు వీరులే !<br /><br />ఆరీతిగా నేనుకూడ వెళుతున్నానిన్నువీడి<br />కార్చబోకు కన్నీళ్లను విడవబోకు నిట్టూర్పులు<br />మనప్రేమ అనురాగం మనలోనే మననియ్యి<br />మనసులేని లోకానికి మనసంగతి చెప్పొద్దు<br /><br />చిన్నచిన్నకష్టాలకి చిన్నబోవు లోకమిది<br />అత్యున్నత విషయాల్లో వ్యత్యాసం చూడలేదు<br />రోడ్డుమీది ట్రాఫిక్కే గడ్డు సమస్యవుతుంటే<br />గెలాక్సీల గమనాలని గమనించే కళ్ళేవీ ?<br /><br />కళ్ళుచూసి ఒళ్ళుచూసి ప్రేమలో పడేవాళ్ళు<br />మనిషి దూరమవగానే ప్రేమలోంచి పడతారు<br />మనసుమనసుకలుపుకున్న మనమాదిరిప్రేమికులను<br />శరీరాలు ఎడమైనా విరహ బాధ వేదించదు<br /><br />మనతనువులు రెండింటిలో మనసొకటే ఉందికనుక<br />కనకమొకటే ఆమనసుకు సాటివచ్చు మేటికనక<br />సాగుతుంది ఎడతెగక బంగారపు తీగలాగా<br />ఎంత మనం ఎడమైతే అంతమేర వ్యాపిస్తూ ....<br /><br />అలాకాక ఇద్దరిలో ఇరుమనసులు ఉండాలని<br />ఎవరైనా శాసిస్తే ఎదురాడక ఔనందాం...<br />అద్వైతం సాధించిన ఆరెండిటి ఐక్యాన్నీ<br />విద్యార్ధులువాడు వృత్త లేఖినితో పోలుద్దాం<br /><br />కేంద్రంలో ఉన్నకాలు ఇంటిలోని నిన్నుపోలు<br />పరిధివెంట పరిగెత్తే మరోకాలు నన్నుపోలు<br />ఏ వైపుకి నే వెళితే ఆ వైపే వొరుగుతావు<br />తిరిగినిన్నుచేరువేళ నిటారుగా నిలుస్తావు<br /><br />నిలకడగా నువ్వుంటే నా వృత్తం చేదిరిపోదు<br />విరహాన్నే విరచించే నా యత్నం వృధాపోదు<br />వ్యాసార్ధం సున్నాచేసి నన్ను నిన్ను చేరుకోనీ<br />బయలుదేరు బిందువులో తిరిగివచ్చికలిసిపోనీ!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3564274352294162015?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-28446425991581706682011-02-07T16:04:00.002+05:302011-02-07T16:16:27.742+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TU_Nat3vRSI/AAAAAAAAApQ/rdWCMj9tbBI/s1600/images.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 194px; height: 259px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TU_Nat3vRSI/AAAAAAAAApQ/rdWCMj9tbBI/s400/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5570897122954265890" border="0" /></a><br />ప్రసన్నకి దెయ్యం పట్టిందట! కాదంట....పిచ్చని అంటున్నారు.ఆనోటా ఆనోటా వింటున్న మాటలు నాకు ఆశ్చర్యం కలిగించాయి.ఏంటీ వీళ్ళంతా....నిన్న మొన్నటి వరకు ప్రసన్నదేవత...సంసారాన్ని చక్కగా దిద్దుకుంది...అందరికీ తలలో నాలుకలా ఉంటుంది...ఎవరికి ఏ సహాయం కావాలన్నాసొంత మనిషిలా చేస్తుంది అన్న బంధువులే ఇప్పుడిలా అంటున్నారంటే ఏం జరిగిందో...ఆలోచిస్తూ ఉండగానే సుబ్బక్క వచ్చింది .బుజ్జీ! ప్రసన్నని చూట్టానికి వెళ్తున్నా...నువ్వు వస్తావా? ఒక్కనిముషం ఉండక్కా...కొంచెం మొహం కడుక్కొని వచ్చేస్తాను.ఇంతకూ ఏమైంది...దెయ్యం పట్టిందని అంటున్నారు...చేతికొచ్చినవన్నీ విసిరేస్తుందట!తల గోడకి కొట్టుకుంటుందట...తనలో తనే ఏడుస్తుందట లేకపోతే మౌనంగా ఉండిపోవడం చేస్తుందట! వింటూనే రెడీఅయి తాళంవేసి బయలుదేరాను.<br /><br />ప్రసన్నక్క...తనతో నాకు మంచి అనుబంధమే ఉంది.బంధుత్వం కన్నా స్నేహంగా ఉంటుంది.తనకి ఏదైనా మానసిక సమస్యా ? వీళ్ళంతా మూర్ఖంగా దెయ్యం ..భూతం అంటూ భూతవైద్యం చేయిస్తున్నారా ? ఐనా మానసిక సమస్యలు ఏం ఉంటాయితనకి ? మంచి భర్త ,చక్కటి పిల్లలు దాదాపు సెటిలైపోయినట్టే ...ఆర్ధిక పరమైన ఇబ్బందులు ఏమీ లేవు. ఇంట్లో కూడా తను ఎంతంటే అంతే! ఆలోచనలు సాగుతూ ఉండగానే ఇంట్లోకి అడుగు పెట్టాం.<br /><br />ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది.అంతకు ముందే ఏదో సాంబ్రాణి లాంటిది వేసినట్టు వాసన వస్తోంది.ప్రసన్నక్క దివాన్ <span>మీద<br /></span> పడుకొని ఉంది.అంతకు ముందు ఎప్పుడు ఇంటికొచ్చినా ఎదురొచ్చి గలగలా పలకరించేది.ఇప్పుడు మేమెవరో తెలీనట్టు శూన్యంలోకి చూస్తూమౌనంగా ఉండిపోయింది . ఎంతలో ఎంత మార్పు! పసిమిఛాయ వన్నెతరిగి కళ్ళకింద నల్లటి వలయాలు...మెడలోనూ , చేతికీ ఏవో రక్షలు కట్టారనుకుంటా.లోపలినుండి వాళ్ళమ్మగారు ఏదో విభూతి నీళ్ళలో కలిపి పట్టుకొచ్చారు.మాట్లాడకుండా తాగేసి అటు తిరిగి పడుకుంది. పెద్దావిడ కళ్ళనీళ్ళు పెట్టుకుంటూ ఉంటే బాధనిపించింది.కాసేపటి తర్వాత ఇద్దరం లేచి వెళ్ళొస్తామని చెప్పి...దివాన్ దగ్గరగా వెళ్లి వంగి వెళ్తానక్కా <span>అని<br /></span>చెప్పి వెనక్కి తిరుగుతుంటే నా చేయి పట్టుకుంది.ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది. సరే సుబ్బక్కా ...నేను కాస్సేపు ఆగి వస్తాలే నువ్వెళ్ళు అంటూ దివాన్ మీద పక్కనే కూర్చుండిపోయాను .<br /><br />బుజ్జీ...నువ్వు అక్కదగ్గర ఉంటావుకదా...నేను పదినిముషాలలో పాల పేకెట్లు తెచ్చుకుంటాను అని ప్రసన్నక్క వాళ్ళమ్మ కూడా బైటకి వెళ్లారు.అప్పటివరకు మౌనంగా ఉన్నతను బుజ్జీ ...నువ్వుకూడా నాకు పిచ్చో ....దెయ్యం పట్టిందో అనుకుంటున్నావా ..అని అడిగే సరికి షాకయ్యాను.అసలేం జరిగిందక్కా ...<br />బుజ్జీ....మా పెళ్ళయ్యి ఇరవై ఏడేళ్ళు...ఈ ఇరవైఏడేళ్ళూ...ఇల్లాలిగా ,కోడలిగా , తల్లిగా ...అన్ని బాధ్యతలూ సక్రమంగా నిర్వహించాను.ఎప్పుడూ పిల్లలకోసం ,ఆయనకోసం తాపత్రయపడ్డాను. పిల్లల్ని పెంచడంలో,చదివించడంలో ,పెళ్లి చేసినపుడు అన్ని విషయాల్లోనూ ....ఇన్నేళ్ళలో వాళ్ళకు ఏలోటూ రాకుండా ..ఎవరిచేతా ఒక్క మాట అనిపించుకోకుండా...నెట్టుకు రావడం మాటలేంకాదు దానికోసం నా ఆరోగ్యం ,ఆనందం అని ఎప్పుడూ చూసుకోలేదు.అలాగే అందరూ నన్నూ అలాగే ప్రేమగా చూసుకున్నారు.కాని ఇప్పుడు నా మనసుని అర్ధం చేసుకొనే తీరిక ఓపిక ఎవరికీ లేవు. ఒకవిషయం చెప్తాను మనమధ్యే ఉండనివ్వు.నువ్వూ నమ్మకపోతే నవ్వుకో ...దాదాపు పదిహేనేళ్ళ క్రితం ఓ జ్యోతిష్యుడు మీ బావగారిజాతకం చెప్పాడు. నమ్మాలో వద్దో తెలీదు నేనూ మూధనమ్మకాలకు దూరమే..కాని కొన్ని సంఘటనలు మా జీవితంలో ఆయన చెప్పినట్టూ జరిగాయి. ఆయన ఇంకో విషయం కూడా చెప్పారు.ఈ సంవత్సరం భార్యకు ప్రాణగండం అని! ఇది నిజం కావచ్చు కాకపోవచ్చు. కాని నాలో అంతర్గతంగా ఉన్న భయాన్ని చెప్పినపుడు ఎంత తేలిగ్గా తీసి పడేశారంటే ...పైగా ఆయనా ,పిల్లలూ ఎగతాళి చేశారు. మూర్ఖత్వం అన్నారు. అసలు పట్టించుకోకుండానే ..ఎవరి పనుల్లో వారు కాలం గడిపేస్తున్నారు. నా భయాన్నిగాని...నా ఫీలింగ్స్ కాని వాళ్లకి అక్కర్లేదు అర్ధం చేసుకోరు. అది నిజం అవునో కాదో ...ఫిఫ్టీ ఫిఫ్టీ అనుకుందాం.నిజం ఐతే నాకోసం నేను బ్రతకకుండానే నా జీవితం అయిపోతుంది. ఒకవేళ నాది మూర్ఖత్వమే ఐనా ఇరవై ఏడేళ్ళు వాళ్ళకోసం బ్రతికాను...ఒక్క సంవత్సరం నాకోసం వాళ్ళేమీ చెయ్యకూడదా..సరదాగా కనీసం అప్పుడప్పుడైనా ఎక్కడికైనా తీసుకెళ్లటం...అసలు నాకూ చిన్న చిన్న కోరికలు ఉంటాయని...నాకూ మనసుంటుందని నా భయాన్నిఎగతాళి చేసే బదులు అర్ధం చేసుకొని ధైర్యాన్నివ్వాలని అనిపించదేం వీళ్ళకి....ఎందుకు నన్నర్ధం చేసుకోరు? విపరీతమైన కోపం వస్తుంది ...అందరిపైనా ప్రేమ స్థానంలో ద్వేషం పెరుగుతుంది చచ్చిపోవాలనిపిస్తోంది చచ్చి వీళ్ళందర్నీ ఎడిపించాలనిపిస్తోంది...అందరిపైనా ఉక్రోషం.....కన్నీళ్లు జలజలా రాలుతూండగా.....సడన్ గా ఆపేసి అటు తిరిగిపోయింది. గుమ్మంవైపు చూస్తె పెద్దమ్మ వచ్చేసింది.<br /><br />అంతా అయోమయంగా అనిపించింది .ఏం మాట్లాడాలో తెలీలేదు .సరే పెద్దమ్మా...ఇక నేను వెళ్తాను అంటూ .....బయటికి నడిచాను. ప్రసన్నక్కకి దెయ్యం పట్టిందా ...లేక పిచ్చా అని ఆలోచిస్తూ కళ్ళనిండా నీళ్ళతో భారమైన మనసుతో ఇంటి దారి పట్టాను.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-2844642599158170668?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-66686552499336434732011-01-25T16:29:00.004+05:302011-01-25T19:37:58.586+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TT7Y6tV4HTI/AAAAAAAAApE/WE3-_DC7F-k/s1600/yin-yang.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TT7Y6tV4HTI/AAAAAAAAApE/WE3-_DC7F-k/s400/yin-yang.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5566124692591877426" border="0" /></a><br />'మృతియె లేకున్న రుచిఏది బ్రతుకులోన '<br />అన్నారో కవి<br />చీకటి లేనిదే వెలుగు విలువ తెలీదు<br />కష్టమనేదే లేకుంటే సంతోషానికి<br />అర్ధం తెలీదు<br />ఐనా మన జీవితంలో రోజులన్నీ<br />ఒకేలా ఆనందంగా సాఫీగా సాగిపోవాలని<br />కోరుకుంటాం అందరం<br />కాని అలా జరిగితే జీవితం విలువ<br />మనకి తెలీకుండానే ముగిసిపోతుందేమో<br />మంచిరోజు అంటే మనకు ఆనందాన్నిచ్చింది<br />అనుకుంటాం<br />కష్టం కలిగిన రోజును ద్వేషిస్తాం<br />కాని మనం చెడ్డ అనుకున్న రోజు కూడా<br />మనకు ఓ గుణపాఠం నేర్పుతుంది<br />అది మనకు తప్పకుండా జీవితంలో<br />ఉపయోగపడుతుంది<br />మనల్ని కాపాడుతుంది<br />కనుక మన జీవితంలో ఏరోజూ<br />ద్వేషించాల్సినది కాదు<br />మంచి చెడులు రెండూ ...<br />మనకు అవసరమే !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-6668655249933643473?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-50809502351941101682011-01-19T16:45:00.002+05:302011-01-19T17:32:26.086+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TTbSuxVx1SI/AAAAAAAAAo8/lcY9dy7fxUQ/s1600/Jamuna2.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 262px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TTbSuxVx1SI/AAAAAAAAAo8/lcY9dy7fxUQ/s400/Jamuna2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5563866090623325474" border="0" /></a><br />ముగ్ధ మనోహరి...ఇలా అనుకోగానే అలనాటి అందాలనటి జమున అలా కళ్ళముందు కదలాడుతుంది.బాలనురా మదనా...అంటూ చక్రాల్లాంటి కళ్ళు తిప్పుతూ అభినయించినా, గోదారి గట్టుంది...అంటూ చిలిపిగా అల్లరి చేసినా, సత్యభామగా రుసరుసలాడుతూ వాల్జెడ విసిరినా , మూగనోముతో కన్నీళ్లు పెట్టించినా ఆమెకు ఆమే సాటి!<br /><br />మాష్టారూ మాష్టారూ...ఈఝుంకీలేలా ఉన్నాయి...మాష్టారూ మరే...అంటూ మిస్సమ్మలో ఆమె అభినయం ముగ్ధ మనోహరమే కదూ!మీరజాలగలడా నాయానతి వ్రతవిధాన మహిమన్....సత్యాపతి...అంటూ ఆమె అభినయిస్తుంటే ఆ కళ్ళల్లోని అతిశయం..దర్పం...గర్వం...వెరసి ఓహో...సత్యభామ ఇలా ఉండేదా అని అనిపించకుండా ఉండదు.తెలుగువారికి కృష్ణుడిగా రామారావుగారు ఎలాగో తెలుగువారి సత్యభామగా జమున ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోతుంది . సత్యభామగా ఎంత మెప్పించగలిగిందో రామాలయం ,మూగనోము వంటి సినిమాల్లో కరుణారసప్రధానమైన పాత్రల్లో ప్రేక్షకుల చేత కంటనీరు పెట్టించిన సహజనటి!<br /><br />తెలుగులోనే కాకుండా ఇతరభాషా చిత్రాల్లో కూడా నటించి మెప్పించిన నటీమణి ఆమె.హిందీలో ఆమె నటించిన 'మిలన్ 'చిత్రంలో ఆమె నటనకు ఉత్తమ సహాయనటిగా ఫిలిం ఫేర్ అవార్డ్ వచ్చింది.అదేనండీ మన తెలుగులో మూగమనసులు సినిమాలో గౌరీ పాత్ర !<br />భూకైలాస్ లో మండోదరిగా, గులేబకావళి కధలో యుక్తిమతిగా, గుండమ్మ కధలో సూర్యకాంతం గారాలపట్టి సరోజగా...ఇలా ఏపాత్ర చూసినా ఆమెరూపం అపురూపం! ఆమె నవ్వితే నెలవంక నవ్వినట్టు ఉంటుంది. అందం,అభినయం కలబోసుకున్న ముగ్ధ మనోహరి జమున మన తెలుగువారు గర్వించదగ్గ నటీమణి!<br /><br />నిజానికి నాకు మహానటి సావిత్రి అంటే చాలా ఇష్టం! ఐతే ఆమె తర్వాత గర్వంగా చెప్పుకోదగ్గ నటి అనిపిస్తుంది జమునగారిని చూస్తే ! మా అమ్మగారికి మాత్రం జమున అభిమాన నటి! అప్పట్లో కధానాయిక ప్రాధాన్యత కల సినిమాలు జమునవి వస్తే అవి ప్లాప్ ఐనా సరే తప్పకుండా చూసేదట!అంత ఇష్టం అమ్మకి జమున అంటే!<br />ఈమధ్యే మిస్సమ్మ సినిమా చూశా...ఎన్నోసారో గుర్తులేదు జమున చక్కదనాన్ని మీతో పంచుకుందామని ఈటపా !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-5080950235194110168?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-26143239221907585932011-01-09T17:35:00.001+05:302011-01-09T17:38:09.391+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TSmlCuuJWuI/AAAAAAAAAo0/PWRXo9Gsw5M/s1600/Guru%2BBrahma%2Bver%2B5.JPG"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 329px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TSmlCuuJWuI/AAAAAAAAAo0/PWRXo9Gsw5M/s400/Guru%2BBrahma%2Bver%2B5.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5560156681285491426" border="0" /></a><br />గురువు అంటే అంధకారం తొలగించువాడని చెబుతారు.శిష్యుల అజ్ఞానాంధకారాన్ని తొలగించి జ్ఞాన జ్యోతిని వెలిగించేవాడు కాబట్టే గురువుకు త్రిమూర్తులతో సమానమైన స్థానమిచ్చి పూజిస్తాం.అక్షరాభ్యాసం ఐన వెంటనే పిల్లలకు ...<br />గురుర్భ్రహ్మ గురుర్విష్ణు గురుర్దేవో మహేశ్వరః<br />గురుస్సాక్షాత్ పరబ్రహ్మ తస్మై శ్రీగురవే నమః<br />అంటూ చెప్పించి గురువు బ్రహ్మ , గురువు విష్ణువు ,గురువు మహేశ్వరుడు గురువు సాక్షాత్ పరబ్రహ్మము అట్టి గురువుకు నమస్కారం చేయమంటూ బుద్ధులు గరుపుతాం ....<br />ఏక ఏవ పరో బంధుః విషమే సముస్థితే <br />గురు స్సకల ధర్మాత్మా తస్మై శ్రీ గురవేనమః<br />ఆపదలు కలిగినపుడు సకల ధర్మ స్వరూపుడగు ఎవడు ఆప్తుడై మన ఆపదలను నివృత్తి చేయునో అట్టి గురువుకు నమస్కారం ....<br />అట్టిగురువులకు శతకోటి వందనం మరి ఆ గురువుల వల్లే ఆపద వస్తే ....<br />ఆడపిల్లలకు రక్షణ లేకపోతే...పసి పిల్లలకు శిక్షణ పేరిట శిక్షలు వేస్తుంటే ....ఇక గురువులకు వందనాలకు బదులు దండనలే మిగులుతాయి.ఏ చానెల్ పెట్టినా ప్రతి రెండుమూడు రోజులకోసారి కీచక టీచర్ అని...ఆడపిల్లలమీద వేధింపులనీ వింటూంటే మనసుకెంత బాధనిపిస్తుందో చెప్పలేను.వారికి మాత్రం పిల్లలుండరా...వారూ ఎక్కడైనా చదువుతుంటే అటువంటి వేధింపులకు గురైతే అన్న ఆలోచనే రాదా అనిపిస్తుంది . కన్నబిడ్డల్లా చూసుకోవాల్సిన శిష్యుల్ని మలిన మనస్కులై ఎలా చూస్తారు ?<br />దండం దశగుణంభవేత్ అన్నారు కానీ దానికి ముందు సామ దాన బేధాల్ని పాటించకుండానే ...తమ తమ ఫ్రస్టేషన్లకు పసిపిల్లల్ని బలిపశువుల్ని చేసి చితక బాదుతున్న గురువులూ ఉన్నారు. వారి భవిష్యత్తు కోసమో...లేక తప్పు చేస్తేనో దండిస్తే ఫరవాలేదు చిన్న విషయాలకే ఓర్పును కోల్పోతున్నారు కన్ను, చెవి అని చూడకుండా కొడుతుంటే ఆతర్వాత పిల్లల తల్లితండ్రులు బాధపడాల్సి వస్తోంది.<br />కొన్నేళ్ళ క్రిందటివరకూ టీచర్లు పిల్లల్ని కొట్టడం , కంట్రోల్లో పెట్టడం సర్వసాధారణం!తల్లితండ్రులు కూడా పిల్లోడు బాగుపడతాడు అని పట్టించుకొనేవారు కాదు కానీ ఇప్పుడు అది పెద్ద నేరమైపోయింది. సహేతుకమైన కారణం ఉన్నా కూడా పిల్లల్ని దండించ కూడదు.తల్లితండ్రులు కూడా పిల్లల్ని కొట్టడం పట్ల ఎక్కువగా రియాక్ట్ అవుతున్నారు. ఈ మధ్య పిల్లల్నిదండిస్తే కంప్లైంట్ చేయటానికి ఏదో టోల్ ఫ్రీ నెంబర్ కూడా పెట్టినట్టున్నారు.బహుశా కొన్నాళ్ళకు తల్లితండ్రులు ఓ దెబ్బవేసినా అమెరికాలోలా టోల్ ఫ్రీ నెంబర్ కి ఫోన్ చేసే రోజులోస్తాయేమో.<br />గురువులందరూ ఒకేలా ఉండరు....కీచక గురువులు మాత్రమే కాదు మహాత్ములూ ఉంటారు .ఓ వారం క్రితం అనుకుంటా పేపర్ లో చదివాను వైజాగ్ దగ్గర శ్రీకాకుళంలో అనుకుంటా ...స్టూడెంట్స్ తప్పు చేశారని టీచర్ శిక్షించుకున్నారట!పిల్లలు పశ్చాత్తాప పడ్డారని రాశారు.నిజంగా ఆయన ఆదర్శానికి వందనం!<br />ఏది ఏమైనా ఎక్కడో కొద్ది శాతం మంది చేసే తప్పులు వెలుగులోకి వచ్చి గురువులకు మాయని మచ్చను మిగులుస్తున్నాయి కాని మనిషికి చదువు చెప్పి సంస్కరించడానికి గురువే లేకపోతే ఆ సమాజాన్ని ఊహించలేం కదా?అందుకే గురువు ఎప్పుడూ పూజనీయుడే....ఏమంటారు?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-2614323922190758593?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-78782555747040917662010-12-31T19:33:00.007+05:302010-12-31T19:56:31.907+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TR3oDTXMlmI/AAAAAAAAAos/tCr1XIaGDTE/s1600/new-year-pictures-20111.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TR3oDTXMlmI/AAAAAAAAAos/tCr1XIaGDTE/s400/new-year-pictures-20111.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5556852658679879266" border="0" /></a><br />కొత్త సంవత్సరం మొదలై నప్పుడు కొత్త నిర్ణయాలు తీసుకోవడం ...అవి మామూలుగానే సంవత్సరం తోపాటూ పాతబడి పోవడం నాకు మామూలే ...ఇంతకు ముందు చాలా సార్లు ఇలాగే అయ్యిందిలెండి ముఖ్యంగా డైటింగ్ చేద్దామని....ధ్యానం చేద్దామని...ఇలా మంచి మంచి పనులు చేయాలని ప్రతి సంవత్సరమూ అనుకుంటూనే ఉంటా ! ఫస్ట్ రోజు ఎందుకులే రెండోతారీకునుండీ అని !కానీ ఎప్పుడూ పూర్తిగా చేసినపాపాన పోలేదు ఎప్పుడూ ఆరంభశూరత్వమే :) <span>:)ఐతే</span> ఈసారి తీసుకున్న నిర్ణయంమాత్రం అలా కాకూడదని అనుకొంటున్నా అది ఏంటంటే బ్లాగ్ లో కనీసం నెలకో రెండు మూడు టపా లన్నా ఖచ్చితంగా రాయాలనే నిర్ణయం తీసుకుంటూ ఈ యేటికి వీడ్కోలు చెబుతూ ....కొత్త సంవత్సరాన్ని స్వాగతిస్తున్నా!<br />బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ ఆంగ్ల నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు! ఈ నూతన సంవత్సరం మీకందరికీ సకల శుభాలనీ కలగాచేయాలని కోరుకొంటూ .....HAPPY NEW YEAR<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7878255574704091766?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-17837059815671808212010-11-09T12:12:00.001+05:302010-11-09T12:14:22.754+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TNjtrfNpDQI/AAAAAAAAAlI/VZZawXq3TaA/s1600/child-flower-garden_%257Eu12451994.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 298px; height: 296px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TNjtrfNpDQI/AAAAAAAAAlI/VZZawXq3TaA/s400/child-flower-garden_%257Eu12451994.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5537437073220898050" border="0" /></a><br />శభాష్ పరిమళం ...ద్వితీయ వార్షికోత్సవ శుభాకాంక్షలు!<br />ఇలా నా భుజం నేనే తట్టుకోవచ్చో లేదో కాని ఈ బ్లాగ్ మొదలుపెట్టినప్పుడు అసలు అంతర్జాలమంటే తెలీని నేను ఎప్పుడూ కంప్యూటర్ తాకి చూడని నేను ఇలా ఇన్నిరోజులు బ్లాగ్ వనంలో పరిమళాన్నో...లేక పిచ్చిమొక్కనో రెండు సంవత్సరాలు పూర్తి చేసుకున్నానంటే నాకే నమ్మశక్యంగా లేదు అందుకే ఆ శభాష్ !!<br /><br />ఇంటి బాధ్యతలు సక్రమంగా నెరవేర్చేక్రమంలో అప్పుడప్పుడూ బ్లాగుకు చాలారోజులు దూరమైనా, టపాలు తగ్గిపోయినా...నన్నాదరిస్తూ మేమున్నామంటూ నన్ను మరువక ప్రోత్సహిస్తున్న బ్లాగ్ మిత్రులకూ.....నా టపాలనూ ఇష్టపడేవారున్నారన్న కాన్ఫిడెన్స్ ని నాలో పెంచుతున్న బ్లాగ్ ఫాలోవర్స్ కూ....ఇంకా నా టపాల్లో తప్పులు దొర్లినప్పుడు సరిదిద్దే పెద్దలకు, సరదాగా ఆటపట్టించే పిన్నలకూ ...విమర్శకులకూ అందరికీ నా వినమ్రపూరిత ధన్యవాదాలు.<br />బ్లాగ్ క్రియేట్ చేసి నువ్వు రాయగాలవంటూ నాచేత కీబోర్డు పట్టించి అక్షరాలు అద్దించి ఇప్పటికీ నాకు సహకరిస్తున్న నా మిత్రుడికి కృతజ్ఞతలు తెలుపుకోకపోతే ఈటపా అసంపూర్ణం!కృతజ్ఞతలు మిత్రమా !<br /><br /><br />ఇల్లాలిగా, తల్లిగా , కూతురుగా ....ఇలా అన్నిబాధ్యతలూ ...బాదరబందీల నడుమ నేనంటూ ప్రత్యేకం...నాదంటూ <span>ఓలోకం </span>అనుకొనే విధంగా నాజీవితంలో ఈ బ్లాగ్ ఓఅందమైన అనుభూతిని అందించింది.కొత్తకొత్త స్నేహితులనూ ఇచ్చింది.అంతే కాదు నా బ్లాగుకు నేనే రాజు,రాణి ,మంత్రి , సేవకుడు ....అన్నీఅనుకుంటే ఎంత సంతోషంగా అనిపిస్తుందో! తానొవ్వక ...అన్యుల మనముల్ నొప్పింపక ...ఈ బ్లాగ్ ఇలా ఇంకొన్నాళ్ళు సాగాలని ఆశపడుతున్నాను.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-1783705981567180821?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-34793299103377653832010-10-12T15:44:00.003+05:302010-11-09T18:52:02.764+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TNlK8sw_jMI/AAAAAAAAAms/F63BW2U3aXU/s1600/raja_ravivarma_painting_in_contemplation.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 280px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TNlK8sw_jMI/AAAAAAAAAms/F63BW2U3aXU/s400/raja_ravivarma_painting_in_contemplation.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5537539623497993410" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TLQ4C6MgRVI/AAAAAAAAAko/vcJtVwCqC2o/s1600/raja_ravivarma_painting_in_contemplation.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 280px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TLQ4C6MgRVI/AAAAAAAAAko/vcJtVwCqC2o/s400/raja_ravivarma_painting_in_contemplation.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5527104265323038034" border="0" /></a><br />మరచితివా ....ప్రియతమా !<br />మనం తలపుల తోటలో ఊగిన<br />వలపు ఊయలలు<br />వెన్నెల మడుగులో ఆడిన<br />తుంటరి జలకాలు<br />చలిరాతిరి వెలిగించుకున్న<br />కౌగిళ్ళ నెగళ్లు<br />మరచితివా ...ప్రియతమా !<br />కనురెప్పల ఊసులు<br />మరుమల్లెలపై బాసలు<br />ఇచ్చుకున్న మనసులు<br />మెచ్చుకున్న సొగసులు<br />నువ్వేసిన మూడుముడులు<br />ఆ తీపి గురుతులు ....<br />మరచితివా ...ప్రియతమా !<br />నేనలిగినవేళ నువ్వు నాన్నవై<br />నువ్వలసినవేళ నేను అమ్మనై<br />మనఒడే ఒండొరులకు తలగడై<br />ఆబంధమే మనఇద్దరి మనుగడై<br />సేదతీరిన మధుర క్షణాలను ....<br />మరచితివా ...ప్రియతమా ....<br />మరచితివా నను !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3479329910337765383?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-36493046179589457472010-09-27T17:57:00.004+05:302010-09-27T18:28:21.093+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TKCU1gxCMFI/AAAAAAAAAj8/kQeBYAP5AuA/s1600/images.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 194px; height: 259px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TKCU1gxCMFI/AAAAAAAAAj8/kQeBYAP5AuA/s400/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5521576790205804626" border="0" /></a><br />నాన్నగారూ<br />కుశలమే కదా ? ప్రతిరోజూ ఫోన్ చేసుకున్నా ఇలా ఎపుడైనా అడిగానా అని సందేహం!<span>మీరు </span><span>మాత్రం </span>నా గొంతులోనిచిన్న<br />మార్పును కూడా పసిగట్టేసి ఏంట్రా అలా ఉన్నావేం ఒంట్లో బాగానే ఉందికదా...మీ గొంతులో ఎంత ఆత్రుత...మరింత ఆర్ద్రత!ఆ పక్కనే తనపని చేసుకుంటూనే ఓచెవి ఇటువేసి ఉంచిన అమ్మ ఖంగారూ ! ఎందుకు నాన్నగారు ఇంకా ఇంతప్రేమ! నాకు జరపాల్సిన విధులన్నీ శక్తికి మించి జరిపేసి...బాధ్యతలన్నీ తీరిపోయి, ఉద్యోగ విరమణలో హాయిగా కాలం గడపాల్సిన వయసులో ఇంకా మా బాధ్యతల్ని కూడా మోస్తూ మాకు స్పూర్తిగా నిలుస్తున్నారు.మేం మిమ్మల్నిచూసుకోవాల్సిన ఈ వయసులో కూడా నన్నొక గాజుబొమ్మలాఅతి జాగ్రత్తగా చూసుకుంటారు.<br /><br /><br />నాన్నగారూ! దగ్గరగా ఉన్నప్పుడు ప్రతి పండుగా మీ సమక్షంలోనే....ఇప్పుడు మీ ఇద్దర్నీవదిలి.... పండుగలు చేసుకుంటున్నాం అంటే అక్కడ మీరిద్దరే ఉన్నారన్న గిల్టీ ఫీలింగ్ గుండె లోపలిపోరల్లోకి తోసేసి చిరునవ్వుల పూత వేసుకొని చేసుకోవాలి కాబట్టి అన్నట్టు చేసుకుంటున్నాం!<br /><br />మీకు గుర్తుందా నాన్నగారు, ఏ పండుగ వచ్చినా షాపింగ్ కి మనిద్దరం కలిసే వెళ్ళేవాళ్ళం మీరు నాచేతిని బలమైన మీ గుప్పిట్లో గట్టిగా పట్టుకొని కబుర్లు చెప్పుకుంటూ వెళ్ళేవాళ్ళం! మీకు తెలుసా ఆ వెళ్ళేదారిలో మీ ఆఫీస్ వాళ్ళు కాని మీ ఫ్రెండ్స్ కాని తారసపడకూడదని వెయ్యి దేవుళ్ళకి మొక్కుకునేదాన్ని! ఎందుకంటే ఎవరు కనపడినా ఓ అరగంట తక్కువకాకుండా మాట్లాడేసేవారు మీరు (ఇప్పటికీ అంతే మీరు) ...నాకు బోర్ ! <span>అంతసేపు </span>నాచేయిమాత్రం మీ గుప్పిట్లోనే ఉండేది.<br /><br /><br />వినాయక చవితి వస్తే బొమ్మ , గొడుగు నాకు నచ్చినవే కొనేవారు.దీపావళి వస్తే నా ఫ్రెండ్స్ అందరూ ఇద్దరు , ముగ్గురు పిల్లలకి వికొనే టపాసుల కంటే నా ఒక్కదానివే ఎక్కువ ఉండేవి.వారం రోజులు ముందే మీరు కొనిచ్చిన టపాసుల బుట్ట అమ్మకిచ్చి ప్రతి రోజు స్కూల్ కి వెళ్లేముందు ఎండలో పెట్టమని <span>ఆర్డర్ </span>వేసేసి...మళ్ళీ సాయంత్రం అన్నీ సరిచూసుకొనే దాన్ని! దీపావళి రోజు అందరికన్నా ముందే టపాకాయల శబ్దానికి భయపడతానని నాచేత మందులు కాల్పించేవారునాన్నా! ఇప్పటికీ మీ అల్లుడు,మనుమలూ కూడా అంతే.. ఏడుగంటలకల్లా టపాసులు కాల్చేసి తలుపులన్నీ మూసేస్తారు ఓ పక్క నన్ను వెక్కిరిస్తూనే !మతాబులు, కాకర పువ్వొత్తులు కూడా పొడవాటి చువ్వకి కట్టి <span>స్టూల్ </span>మీద నించోబెట్టి ఫెన్సింగ్ ఇవతలనుండి బైటకి కాల్పించేవారు నాన్నగారు , అప్పుడు మా ఫ్రెండ్స్ వెక్కిరిస్తుంటే మీ చాదస్తానికి విసుగానిపించేది కాని ఇప్పుడు ఎంత గర్వంగా ఉంటుందో !<br /><br />నాన్నగారూ ! గుర్తుందా మీకు!బైటకి వెళ్ళినప్పుడు చాలాసార్లు నాకు గోల్డ్ స్పాట్ కొనిచ్చి మీరు షోడా తాగేవారు అదేంటి నాన్నా అని అడిగిన గుర్తులేదు తలుచుకొన్న కొద్దీ కళ్ళు చెమ్మగిల్లుతున్నాయి సంతోషమో..దుఃఖమో తెలీదు గొంతుకడ్డం పడుతోంది.మీరు డ్యూటీ నుండి ఎంతాలస్యంగా వచ్చినా నాతో ముచ్చట్లు ఐతేకాని అమ్మ ఎంత ఉడికిపోయినాస్నానానికి వెళ్ళేవారుకాదు. మీ ఎడమ తొడపై నన్ను కూర్చోబెట్టుకొని ముందుగా నాకు <span>గోరుముద్దలు </span><br />తినిపించకుండా మీరు తినేవారుకాదు.ఆ తర్వాత స్కూల్ లో జరిగిన విశేషాలు అడుగుతూ ...ప్రతిరోజూ ఓ కధ చెపుతూ చెప్పినవే ఐనా మీరు చెపుతుంటే వినాలనిపించేది నిద్రపుచ్చేవారు.గుర్తు చేసుకోవడం కాదు నాన్నా...మనసు బావిలో జ్ఞాపకాల ఊటలు ఇవి ఏనాటికీ ఇంకిపోయేవికాదు...ఇవన్నీ తలుచుకొంటుంటే మీరు చూపించిన శ్రద్ధలో ఎన్నోవంతు మా పిల్లలమీద చూపిస్తున్నామో ...ఎలా పెంచుతున్నామా అనిపిస్తుంది.<br /><br />ఫోనులు వచ్చిన కొత్తల్లో ...ఎందుకు నాన్నగారు ఉత్తరాలు ? ఏముంటాయి ఫోన్ లో చెప్పినవే రాస్తారు...రాసినవే ఫోన్ లో చెపుతారు అనేదాన్ని! కాని నాన్నగారూ! అనీ ఫోన్లో మాట్లాడలేం ఫీలింగ్స్ తెలియచేయటానికి ఉత్తరానికి మించినది ఏముంటుంది ? అందుకే బాల్యంలోని నా అపురూప క్షణాల్ని పోస్ట్ చేయని ఈ ఉత్తరం ద్వారా మీతో పంచుకుంటున్నా...ఇక సెలవా మరి! ఆరోగ్యం,అమ్మ జాగ్రత్త !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3649304617958945747?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-80658537131440132152010-09-20T15:54:00.004+05:302010-09-20T16:03:14.954+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TJc3dL2oZxI/AAAAAAAAAjg/7QZT6bBh45o/s1600/stock-vector-vector-clipart-illustrations-of-emoticon-smiley-face-19203838.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 225px; height: 184px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TJc3dL2oZxI/AAAAAAAAAjg/7QZT6bBh45o/s400/stock-vector-vector-clipart-illustrations-of-emoticon-smiley-face-19203838.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5518940842903496466" border="0" /></a><br />కోపాన్ని ధ్యానంతో జయించేద్దాం..అని నిర్ణయించుకున్నా కదండీ ..ఇక ధ్యానం ఎలా చేయాలో నాకు తెలిసింది చెపుతా! పద్మాసనంలో కూర్చొని చూపుడు వేలు , బొటనవేలు కలిపి చిన్ముద్రలో ఉండి కళ్ళు మూసుకొని దృష్టి భ్రూమధ్యంలో అదేనండీ నుదుటి మధ్య ఉంచి ధ్యానం చేయటం...రెండు సుఖాసనంలో కూ<span><span><span>ర్చుని</span></span></span> రెండుచేతుల వేళ్ళూకలిపి ఒడిలో ఉంచుకొని కళ్ళు మూసుకొని ధ్యానంలోకి వెళ్ళటం ! మొదటిది నావల్ల కాదు కాబట్టి రెండోదానికే డిసైడ్ అయ్యాను .<br /><br />ఇక ఎప్పుడు ప్రారంభించాలి ?ధ్యానం అంటే ఉదయాన్నే సూర్యోదయ వేళలో చేస్తే మంచిది అంటారుకనుక ఆదివారం కుదరదు ఎందుకంటే హరిహర బ్రహ్మాదులు వరమిస్తానన్నా ఓ గంటాగికోరు<span><span><span>కుంటా</span></span></span> స్వామీ...అనేసి ముసుగు పెట్టేస్తా మరి !కాబట్టి ప్రతి ఆదివారం ధ్యానానికి సెలవు ఇచ్చేశా ! ఇక శనివారం..వద్దు మనకసలే ద్వితీయవిఘ్నం సెంటిమెంటు. మంగళవారం ఏపని మొదలు పెట్టినా సాగదని అంటుంది అమ్మ కనుక వద్దు!ఇన్ని ఆలోచించి ఓ శుభదినం డిసైడ్ చేసుకొని ముందురోజు రాత్రి ..తెల్లవారుఝామున ఆరు గంటలకే సెల్ లో అలారం పెట్టుకొని ....పొద్దున్నే కాఫీపట్టుకొచ్చేయకండి నేను ధ్యానం పూర్తయ్యేవరకూ తాగను...ఈలోపు షేవింగు గట్రా ...మీ పనులు పూర్తిచేసుకోండి అని శ్రీవారికి <span>స్ట్రిక్ట్ </span>గా ఇంచుమించు వార్నిం<span><span><span>గ్</span></span></span> లాంటిది ఇచ్చి ఎన్నాళ్ళో వేచిన ఉదయం ...ఈనాడే ఎదురౌతుంటే ఇంకా తెలవారదేమి..ఈ చీకటి విడిపోదేమి అని పాడుకుంటూ నిద్రకుపక్రమించా!<br /><br />ఆరుగంటలకు అలారం మోగినట్టుంది...అదేం రింగ్ టోనోనండీ అసలు మోగినట్టే తెలీలేదు.మా ఇంటాయనకి మెలకువ వచ్చేసిందట కాని నన్ను లేపే రిస్క్ చేయలేకపోయినట్టున్నారు పాపం! అది రెండోసారో మూడోసారో రిపీట్ అవుతుండగా మెలకువ వచ్చి చూస్తె ఆరున్నర ! ఛీ మొదటిరోజే లేటా అనుకొని ఐనాసరే ఈరోజే మొదలుపెట్టాలి అనిఘాట్టిగా అనుకొని<br />లేచి కూర్చున్నా! ఇంతకూ ధ్యానం బ్రష్ చేసుకొని చేయాలా ...లేకపోతె లేవగానే చెయ్యాలా ??? ప్చ్ ..ధ్యానం పవిత్రమైనకార్యం ...కాఫీతాగటంలాగా మొహం కడుక్కూకుండా చేయ<span><span></span></span><span><span><span>కూడదు</span></span></span>.( ఇంతకూ కాఫీ క్షుద్రమైనదంటారా?) చకచకా మొహం కడిగేసి సుఖాసనంలో కూర్చున్నాక మరో సందేహం ....ధ్యానానికి ముందు ఓంకారం చేయాలా ..అప్పుడెప్పుడో నేను యోగా క్లాసులకు వెళ్ళే రోజుల్లో టీచర్ చెప్పినట్టు గుర్తు! సరే మూడుసార్లు ఓంకారం పూర్తిచేసి ...కళ్ళుమూసుకొని కూర్చున్నాక మళ్ళీ ఓ డౌటు ఒకవేళ పదినిముషాలకు ధ్యానంలోంచి బైటకు రాకపోతే ....పూర్తిగా ధ్యానంలో నిమగ్నమైపోతే ...ఈయన కదిలిస్తారన్న నమ్మకం లేదు కాబట్టి సెల్ తెచ్చుకొని పదినిముషాల తర్వాత మోగేలా అలారం సెట్ చేసు<span><span></span></span><span><span><span>కొని</span></span></span> మళ్ళీ కళ్ళుమూసుకున్నా!<br /><br />ధ్యానం మొదలు పెట్టాక ఏమీ ఆలోచించకూడదు....అన్నట్టు నిన్న పేపర్అబ్బాయి మాకు వేయాల్సిన ఈనాడుకు బదులు ఎవరికో వేయాల్సిన ఆంధ్రజ్యోతి వేశాడు ఈరోజు కూడా అలాగే చేస్తాడేమో బహుశా కొత్త అబ్బాయేమో ఈయనకు చెప్పి ఉండాల్సింది...ఛీ ఇదేవిటీ ..ఏం ఆలోచించకూడదు ...నా దృష్టంతా రెండుకనుబోమ్మల మధ్య కాన్సంట్రేషన్ చెయ్యాలి...ఎండ వచ్చేటట్టుంది ఈరోజు వాషింగ్మిషన్ వెయ్యాలి ..ప్చ్ ...దృష్టి ...అదేంటి ఈయన్ని కాఫీ అప్పుడే వద్దన్నానుకదా ..మరి అదేంటి కాఫీ కప్పుతో ఆర్తి అగర్వాల్ వచ్చేస్తుంది !! ఓహో ..ఆ ముందురోజు ఏదో లోకల్ చానెల్లో అనుకుంటా పూర్తిగా చూస్తానని నా ఫ్రెండుతో పందెం వేసి మరీ <span><span><span></span></span>చూసిన</span> మెంటల్ కృష్ణ సినిమాలో సీనది. పందెం ఓడిపోయాను కాని ఈ సీను నన్ను వదలకుండా వెంటాడుతుందన్న మాట!పోసాని కృష్ణమురళి సినిమానా మజాకా !ఛీ ఛీ ఇలాంటివి మనసులోకి రానివ్వకూడదు ...మరింత ఘాట్టిగా కళ్ళుమూసుకున్నా....<br /><br />చాకలి ఇస్త్రీ బట్టలు తేలేదు లోపలిబీరువాలోది ఒక జత తీసి<span>పెట్టి<span><span></span></span></span> కూర్చోవాల్సింది నేను ప్చ్...ఏం వేసుకుంటున్నారో ..అసలే లేటుగా మొదలుపెట్టాను...టిఫిన్ చేయటానికి టైం సరిపోదేమో ..హమ్మయ్య ఫ్రిజ్ లోబ్రెడ్ఉంది బ్రెడ్ ఆమ్లెట్ వేసేస్తే సరి!ఆఅయ్...దృష్టి తప్పుతోంది ...కాన్సంట్రేట్ బుజ్జీ ...కాన్సంట్రేట్ ...అవునూ చాలా సేపయింది కదా ఇంకా పదినిముషాలు కాలేదా ...లేక నాకు వినపడలేదా ...అనుమానం కాసేపటికి పెనుభూతమైంది...ఐనా మొదటి రోజు కదా కొద్దిసేపు చే<span><span></span></span><span><span><span>సినా</span></span></span> చాలు అనుకొంటూ కళ్ళుతెరిచి టైం చూసి షాకయ్యా...అప్పటికింకా నాలుగునిముషాల ఇరవై సెకన్లుమాత్రమే అయ్యింది.<br /><br /><span><span></span></span><br />ఐనా పర్లేదు మొదటిరోజు కదండీ...అన్నప్రాశన రోజే ఆవకాయ తినగలమా...ఈరోజుకిది చాలు.రేపు పొద్దున్నే లేచి పర్ఫెక్ట్ గా చేద్దాం. అ రోజంతా బాగా ఆలోచించా వేరే ఆలోచనలు మనసులోకి రాకుండా ఏం చెయ్యాలా అని! ఐడియా....నాది వోడా ఫోనేనండి ఐనా ఈ ఐడియా నా ధ్యానాన్ని మార్చేస్తుంది చూడండి. పడుకొనేముందు సెల్ లో అలారం రింగ్ టోన్ మార్చి<span>సౌండ్ </span>లౌడ్ లో పెట్టుకొని తలదగ్గరే ఉంచుకున్నాను.<br /><span><span></span></span><br /><br />అలారం మోగగానే లేచి బ్రష్ చేసేసుకొని ధ్యానానికి సిద్ధమైపోయా...డివిడిలో ఓం చాంటింగ్ పెట్టుకొని( నిన్న నాకొచ్చిన గుడ్ ఐడియా ఇదే) సోఫాలో చేరాను. నిటారుగా కూర్చోవడం కష్టంగా ఉండి కాన్సంట్రేషన్ దెబ్బతుంటుంది అదే రిలాక్స్డ్ గా ఉంటే ఆ ప్రోబ్లం ఉండదు కాబట్టి సోఫాలో శవాసనంలో ధ్యానం చే<span><span></span></span><span><span><span>యటం</span></span></span> ద్వారా అందరికీ ఓ కొత్త కోణం చూపిద్దాం..అనుకుంటూశవాసనంలో కళ్ళు మూసుకొని దృష్టి భ్రూమధ్యంలో కేంద్రీకరించి...ధ్యానం ప్రారంభించా...ఆహా ..ఎంత ప్రశాంతంగా ఉంది...ఇహపరమైన ఆలోచనలు ఏమీ రావట్లేదు ....అనుకొంటూ ధ్యానంలో నిమగ్నమైపోయా!........<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span>బుజ్జీ</span>....<span>బుజ్జీ</span> ....<span>ఎక్కడో</span> <span>లోయలోనుండి</span> <span>వినపడుతోంది</span> <span>ఎవరిదా</span> <span>గొంతు</span>.....<span>ఎవరో</span> <span>గట్టిగా</span> <span>భుజాలు</span> <span>పట్టి</span> <span>కుదుపుతున్నారు</span>..<span>ఎవరు</span> ? <span>ఎవరు</span> <span>నా</span> <span>ధ్యానాన్ని</span> <span>భగ్నం</span> <span>చేసింది</span>...<span>కళ్ళుతెరిచి</span> <span>చూసేసరికి</span> ...<span>ఎదురుగా</span> <span>ఈయన</span> ! <span>బుజ్జీ</span> <span>టైం</span> <span>ఎనిమిదైంది</span>...<span>ఇక్కడ</span> <span>పడుకున్నావేం</span>?<span>నాకు</span> <span>టైం</span> <span>అయిపొయింది</span> <span>టిఫిన్</span> <span>బైట</span> <span>చేస్తాలే</span> <span>తలుపేసుకో</span>....<span>అంటూ</span> ....<span>అలా</span> <span>నాధ్యానం</span> <span>ద్వితీయ</span> <span>విఘ్నం</span> <span>కాకుండా</span> <span>పూర్తయింది</span>.<br /><span>మీరూ</span> <span>ట్రై</span> <span>చెయ్యండి</span> <span>చాలా</span> <span>ప్రశాంతంగా</span> <span>ఉంటుంది</span>...<span>నేను</span> <span>చెప్పిన</span> <span>పొజిషన్</span> <span>లో</span> <span>నేను</span> <span>చేసినట్టు</span> <span>చేస్తే</span> <span>ఎన్ని</span> <span>గంటలైనా</span> <span>ధ్యానం</span> <span>కాన్సంట్రేషన్</span> <span>తో</span> <span>చెయ్యొచ్చు</span>.....<span>కనుక</span> <span>మిత్రులారా</span> <span>ధ్యానం</span> <span>చేయండి</span> <span>కోపాన్ని</span> <span>జయించండి</span>.<br /><span><a href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TJc3rhP_NpI/AAAAAAAAAjo/-iWmxhj5j4w/s1600/smiley.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 214px; height: 213px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TJc3rhP_NpI/AAAAAAAAAjo/-iWmxhj5j4w/s400/smiley.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5518941089165162130" border="0" /></a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-8065853713144013215?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-69935729004934833522010-09-15T15:07:00.001+05:302010-09-15T15:11:26.273+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TJCUs_D2eWI/AAAAAAAAAjY/JthlydG1iMo/s1600/20100915a_006101013.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 190px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TJCUs_D2eWI/AAAAAAAAAjY/JthlydG1iMo/s400/20100915a_006101013.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517073044091599202" border="0" /></a><br />అమ్మ....ఈ పేరు తలచుకోగానే ఒళ్ళు పులకరిస్తుంది. తానెంత కష్టపడినా తెలియనీయక బిడ్డను మాత్రం ఒడిలో చేర్చుకొని జీవితాంతం సేదతీరుస్తుంది.పారాడే వయసునుండి కంటికి రెప్పలా కాపాడుతుంది.బడిలో మాస్టారు కొట్టినా ...ఆటల్లో తోటిపిల్లలు కొట్టినా తానేల్లి కొట్లాడుతుంది. తెలీక ఏదైనా తప్పు చేస్తే ఒక దెబ్బ వేసి ...తిరిగి తానే తనవి పాపిష్టి చేతులని తిట్టుకొంటూ అక్కున చేర్చుకొంటుంది.అమ్మగురించి ఎపుడో విన్నాను ...ఇంట్లో రెండు ముద్దల అన్నం మాత్రమే ఉంటే ...చెరొక ముద్దా తిందాం రారా అని తండ్రి అంటాడట ! అదే అమ్మైతే నాకు ఆకలిగా లేదు నాన్నా అంటూ ఆ రెండు ముద్దలూ గోరుముద్దలుగాచేసి బిడ్డకు తినిపిస్తుందట !అదీ అమ్మ మనసు !<br /><br />ప్రపంచం లోని రిలేషన్స్ లో చెడ్డ తల్లి మాత్రం ఉండదని అంటారు.అందుకే మాతృదేవోభవ అంటూ తొలి గురువుగా అంత గొప్ప స్థానాన్ని అమ్మకిచ్చాం. అటువంటి అమ్మ స్థానంలో ఉండి కన్నా బిడ్డను దారుణంగా కొట్టి హింసించిన తల్లిని నిన్న న్యూస్ చానెల్ లో చూశాను.అసలు మానవ జాతిలో పుట్టిన ఎ మనిషీ చేయలేనంత హేయమైన పని చేసిన ఆమె పేరు నాగ చైతన్య అట ! పాప పేరు నర్తన !ఐదారేళ్ళు ఉంటాయేమో...బందీలుగా దొరికిన శత్రు సైనికుల్నిహింసిస్తారని విన్నాను కాని ఇంతకంటే దారుణంగా మాత్రం చెయ్యరు. బ్లేడుతో కోసి , చువ్వతో కాల్చి , కాలితో తన్ని ...గాయాలతో హాస్పటల్ లో పడి ఉన్న పాపను చూస్తె నాకు కన్నీళ్ళ పర్యంతమైంది .అసలామె పాపని కన్నతల్లేనా అన్న అనుమానం వస్తుంది .<br /><br />మాతృత్వం ఒక వరం!అది పొందగలిగిన స్త్రీ జీవితం ధన్యంఅంటారు.కాని ఇటువంటి తల్లిని ఎవ్వరూ ఎక్కడా చూసి ఉండరు . శరీరంపై కనిపించే ఘోరమైన గాయాలే కాదు ...గుండెకు బలమైన దెబ్బ తగిలి , లివర్ కు గాయమై ఇంటర్నల్ బ్లీడింగ్ అయి పాప ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉంది.కన్న బిడ్డను ఇంత క్రూరంగా హింసించిన తల్లికి ఏం శిక్ష వేస్తారో తెలీదు కాని నిజానికి న్యాయ స్థానం విధించే శిక్ష అది ఉరి ఐనా తక్కువే ...ఆమెను క్రూర మృగాలకు ఆహారంగా వేయాలి .<br />న్యూస్ చూసిన కొందరు పాపను ఆదుకుంటామని , మరికొందరు దత్తత తీసుకుంటామని వస్తున్నారట ! ఒకవేళ <span>పాప </span>శారీరకంగా కోలుకున్నా తన మానసిక పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో ..అది ముందు ముందు తన భవిష్యత్తుకి ఎటువంటి చేటు తెస్తుందో ఆలోచిస్తేనే ఒళ్ళు జలదరిస్తుంది. ఏది ఏమైనా నర్తన త్వరలో కోలుకోవాలని ...ఆమెకి మంచి మనుషుల నీడలో చక్కటి భవిష్యత్తు ఏర్పడాలని భగవంతుడ్ని ప్రార్ధిస్తున్నాను.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-6993572900493483352?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-75551967493961719002010-09-07T16:31:00.002+05:302010-09-07T16:36:52.917+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TIYclN70JwI/AAAAAAAAAjQ/fL6VJlAjhkY/s1600/lens1418241_smiley_mad_face.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 181px; height: 188px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TIYclN70JwI/AAAAAAAAAjQ/fL6VJlAjhkY/s400/lens1418241_smiley_mad_face.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514126219483031298" border="0" /></a><br />బుజ్జీ నువ్వీమధ్య ప్రతిదానికీ చిరాకు పడిపోతున్నావురా ....చెప్పనా వద్దా అన్నట్టు లోగొంతుకతో శ్రీవారు! నేనేం చిరాకు పడుతున్నా...అసలు మ్మిమ్మల్నేమైనా అన్నానా ...అన్నా మొహం చిట్లిస్తూ ...<br />ఆతర్వాత రెండురోజులకి ఈమధ్య నీకు కోపం ఎక్కువైపోతుంది బుజ్జమ్మా....బెరుకు బెరుకుగా చూస్తూనే నాఫ్రెండ్ !ఏం అలా చూస్తున్నావ్...నేనేమైనా మింగేస్తానా ..ఒక్క అరుపు అరిచేసరికి తను మాయం !!<br /><br />కొద్దిసేపయ్యాక నేనే ఆలోచించుకున్నా ఏంటీ...నిజంగానే నాకు కోపం ఎక్కువైందా...అందరిమీదా చిరాకు పడుతున్నానా? అనుకుంటూ అద్దం దగ్గరకెళ్ళి గతుక్కుమన్నా...అసలు అద్దంలో ఉన్నది నేనేనా ? కాల్గేట్ పేస్ట్ మోడల్ లాగా కళకళలాడుతూ ఉండే మొహం ....ఇలా నొసలు చిట్లించుకొని చిరాగ్గా తయారైందేవిటీ..ఐతే వాళ్ళు చెప్పేది నిజమేనన్న మాట అనుకొంటూ కారణాల కోసం వెదికితే ఒకటి బీపీ ఐనా వచ్చుండాలి (అప్పుడే వచ్చేస్తుందా ...ఏమో చెప్పలేం) లేదా ఈ మధ్య మా సునీత (పనిమనిషి) రాక ఆ పనులుకూడా చేసుకోవాల్సొచ్చి వీళ్ళమీద చిరాకు పడుతూఉండాలి అనుకొని స్థిమిత పడ్డాను.<br /><br />ఊరెళ్ళిన పనిమనిషి వచ్చేసింది. ఆ తర్వాత కూడా అంతాఇంకా భయం భయంగా ....బెరుకుగా చూస్తున్నట్టే అనిపించింది. ఇలాక్కాదని ఒక శుభముహూర్తం చూసుకొని మా ఇంటికి దగ్గరలోని హాస్పటల్ కి వెళ్లి బీపీ చెక్ చేయించుకున్నా!ఏమీలేదని తేలింది. డాక్టర్ ఇంచుమించుగా మా ఫ్యామిలీ డాక్టర్ వంటి వారు....విశాలంగా నవ్వుతూ ఇప్పుడీ అనుమానం ఎందుకొచ్చింది నీకు అని అడిగింది.ఈమధ్య కాస్త కోపం ఎక్కువైనట్టు అనిపిస్తుంది డాక్టర్ p.m.s కూడా కాదు అన్నా! ఇంట్లో ఏమైనా సమస్యలా ...లేదు డాక్టర్ ఇలాగే ఉంటే ఇంట్లో వాళ్లకి నేనే సమస్యవుతా ! ఏం కాదులే....రోజూ ఓ పదినిముషాలు ధ్యానం చేయి అన్నీ సర్దుకుంటాయి అన్నారావిడ నవ్వుతూనే ...<br /><br />150/- ఫీజు తీసుకొని ఈవిడ చెప్పే సలహా ఇదా అని మనసులో విసుక్కుంటూ...పైకి మాత్రం ఓ వెర్రినవ్వు పడేసి ఇంటికోచ్చేశా. ఐతే ఆలోచిస్తే ఆవిడ చెప్పింది మంచిదేననిపించింది.ధ్యానం వల్ల కోపం , ఒత్తిడి , మానసిక ఆందోళన తగ్గుతాయని...ఇంకా ఆరోగ్యపరంగా చాలా ఉపయోగాలున్నాయని పేపర్లో చదివినవీ ...టీవీలో చూసినవీ అన్నీ గుర్తుకొచ్చేశాయి. సరే! ఏ పుట్టలో ఏపాముందో...ఇంతమంది మేధావులు ఊరికే చెప్పారు కదా వింటే తప్పేంటి ...రోజూ పదినిముషాలేగా చేసేద్దాం....అని నిర్ణయించుకున్నా....<br /><br />నా ధ్యానం విశేషాలు తర్వాతి టపాలో.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7555196749396171900?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-52870214605147010002010-09-01T12:50:00.002+05:302010-09-01T12:54:08.136+05:30<span>ఎవరా</span> <span>అనుకుంటున్నారా</span> ...<span>ఇంకెవరు</span> ? <span>మన</span> <span>కన్నయ్యే</span> ...<span>చిన్నప్పటినుండి</span> <span>అంటే</span> <span>సరిగా</span> <span>ఊహ</span> <span>తెలియనప్పుడు</span> <span>అమ్మమ్మ</span> <span>కొంగువెనక</span> <span>నుండి</span> <span>తను</span> <span>పూజచేయటం</span> <span>చూస్తున్నప్పట్నుంచీ</span> <span>ఈ</span> <span>కృష్ణయ్య</span> <span>నాకునేస్తం</span> <span>మరి</span> !<br /><span>కలువ</span><span>లవంటి</span> <span>కన్నులున్నవాడు</span><br /><span>తలపై</span> <span>నెమలి</span><span>ఫించము</span><span>న్నవాడు</span><br /><span>వేణుగాన</span> <span>లోలుడు</span><br /><span>రాధా</span> <span>మానస</span><span>చోరుడు</span><br /><span>చెలువల</span> <span>వలువలు</span> <span>దోచుకెళ్ళిన</span><span>వాడు</span><br /><span>గీతార్ధసారం</span> <span>బోధించినవాడు</span><br /><span>తల్లి</span>, <span>తండ్రి</span>, <span>పతియు</span>, <span>గతియు</span><br /><span>గురువు</span>, <span>దైవమూ</span>.. <span>అన్నీ</span> <span>తానైన</span><br /><span>నా</span> <span>కన్నయ్యకు</span> .....<br /><span>పుట్టినరోజు</span> <span>జేజేలు</span> !!<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">మాయింట</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"> </span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);">కృష్ణాష్టమి</span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 153, 0);"> !</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH33hChTs5I/AAAAAAAAAiU/zrZVLp50WXA/s1600/1.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH33hChTs5I/AAAAAAAAAiU/zrZVLp50WXA/s400/1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511833665955672978" border="0" /></a><br />ముద్దుగారే యశోద ముంగిట ముత్యము వీడు .....<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH34Mkuc45I/AAAAAAAAAic/zJbixoUX5Jk/s1600/2.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH34Mkuc45I/AAAAAAAAAic/zJbixoUX5Jk/s400/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511834413871981458" border="0" /></a><br />బుజ్జిగా ఉన్నాయని సందేహం వద్దు బ్రహ్మ కడిగిన పాదాలివే ....<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH35KbmbOZI/AAAAAAAAAik/5kQ6S6g_QJc/s1600/3.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH35KbmbOZI/AAAAAAAAAik/5kQ6S6g_QJc/s400/3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511835476574288274" border="0" /></a><br />రాధకు నీవేర ప్రాణం ...రాధా హృదయం మాధవ నిలయం !<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH37G1_nb6I/AAAAAAAAAis/g0SmB0G9p2o/s1600/4.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH37G1_nb6I/AAAAAAAAAis/g0SmB0G9p2o/s400/4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511837613963046818" border="0" /></a><br />ననుపాలింపగ నడచి వచ్చితివా ....<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH37sYavleI/AAAAAAAAAi0/PhuKKiE61wQ/s1600/5.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH37sYavleI/AAAAAAAAAi0/PhuKKiE61wQ/s400/5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511838258858792418" border="0" /></a><br />కర్పూర హారతులియ్యరుగా .....<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH39yBmiEHI/AAAAAAAAAi8/AfmBSpM0WvE/s1600/6.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 300px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TH39yBmiEHI/AAAAAAAAAi8/AfmBSpM0WvE/s400/6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511840554836693106" border="0" /></a><br />కొలువై ఉన్నాడే.... దేవదేవుడు !!<br /><br /><span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-5287021460514701000?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-5743797790226295042010-08-19T19:01:00.004+05:302010-08-19T19:51:31.008+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TG090oHyOBI/AAAAAAAAAhs/2etihhf3O8w/s1600/E3SXPWVKKBFYMBUG6D3S.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 212px; height: 250px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TG090oHyOBI/AAAAAAAAAhs/2etihhf3O8w/s400/E3SXPWVKKBFYMBUG6D3S.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5507125893676546066" border="0" /></a><br />ఎగసిపడే కడలి తరంగాలు....<br />అవి కొన్ని సాగినా తీరం వైపు<br />తిరిగి తనలోనే దాచుకుంటుంది సాగరం!<br />ఆ అలల కలలు ఎంత ఉప్పొంగినా<br />అందుకోలేవు నింగినెన్నడూ<br />విడిపోలేవు సంద్రాన్నెప్పుడూ<br />మన అనుబంధమూ అంతే!<br />జీవితపు ప్రతి మలుపులోనూ ....<br />నా తోడువై ....నీడవై ......<br />చేయిపట్టి నడిపించావు<br />అడుగడుగునా నువ్వు చూపిన<br />ఓర్పు.<span>...నీ</span> ఓదార్పు ...<br />నీ సహనం ...సహచర్యం ...<br />నన్ను నానుండి వేరుచేసేసి<br />నీలో కలిపేస్తున్నాయి...<br />ఎంతెలా అంటే ప్రియతమా!<br />మనవాళ్ళంతా పాలూ నీళ్ళలా<br />అనికాదు నువ్వు నేనులా ...<br />అనేంత !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-574379779022629504?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-3763484046496602152010-07-26T14:43:00.004+05:302010-07-26T17:51:57.737+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TE17fKxRktI/AAAAAAAAAhA/a1TnEejRDJM/s1600/RadhaKrishnaweb.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 295px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TE17fKxRktI/AAAAAAAAAhA/a1TnEejRDJM/s400/RadhaKrishnaweb.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5498186495486431954" border="0" /></a><br />నగుమోము కనలేని నాజాలి తెలిసి<br />కనులు మూయకనే స్వప్నమరుదెంచె<br />స్వప్నమందు చెలియ తానేతెంచెగాని<br />కన్నుకలపదాయే....పలుకరించదాయె<br />రేయిపగలు వేచిచూసిన ఘడియలు ...<br />మూతిముడుపులతోనే గడిచిపోయె<br />చిలకమడుపు సేవకై నేనెదురుచూస్తుంటె<br />తానేమొ దయలేక అలక పానుపునెక్కె<br />మాయలెన్నిచేసినా మొలకనవ్వే కరువాయె<br />మెట్టె సవరించినా కనికరించని చెలి<br />అదేమి మహత్యమో మరి !!<br />సిరిమల్లె పూలకే కరిగి కరుణించె...<br />సుప్రభాతవేళ కనులు తెరచి చూడ ..<br />కలకాని నిజం నాకళ్ళెదురుగానె !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-376348404649660215?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-72433753727803134032010-06-16T10:23:00.002+05:302010-06-16T11:53:01.525+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TBhton79fOI/AAAAAAAAAgk/dDeRZI5_sRw/s1600/Picture+247_1.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/TBhton79fOI/AAAAAAAAAgk/dDeRZI5_sRw/s400/Picture+247_1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5483253091006250210" border="0" /></a><br />కొత్త ఇంటికి మారాం ....సర్దుకొని సెటిల్అవడానికి ఓ రెండు వారాలు ...ఆ తర్వాత ఒక వారం పెళ్ళిళ్ళు , ఊరు ప్రయాణం ...ఐనా ఇంకా మధ్యలో మూడువారాలు ఖాళీయే కదా ..నెట్ పెట్టించుకోవడానికి ఏమిటాలస్యం అనుకుంటున్నారా ..అక్కడికే వస్తున్నా ...పాత ఇంటిదగ్గర రిలయన్స్ బ్రాడ్ బాండ్ షిఫ్ట్ చేయమని అడిగితే మా కొత్తింటి ఏరియాకి లైన్ లేదన్నారని డిస్ కనెక్ట్ చేయించేశాం. అక్కడ ఏది వీలయితే అది పెట్టిన్చుకోవచ్చని. ఊరెళ్ళి రాగానే ముందు కేబుల్ , నెట్ పెట్టించుకుందామని ఆరా తీసి కేబుల్ కనెక్షన్ పెట్టించుకున్నాం.<br /><br />ఇంతలో మా ఫ్లాట్ కి దగ్గరలో ఒక వీధిలో పై ఫోటో లోని పాంప్లెట్లు చాలా చోట్ల కనిపించాయి .అంతకు ముందు కూడా హాత్ వే , తర్వాత రిలయెన్స్ ఇలా చూసే పెట్టించుకున్నాం. ఇదేంటి ఈ ఏరియాకి లైన్ లేదన్నాడుకదా అని పాంప్లెట్ లోని నెంబర్ కి ఫోన్ చేశాం...శ్రీనివాస్ అనే అతను ( అదికూడా నకిలీ పేరై ఉంటుంది )మాట్లాడి ఉంది మేడం ! అడ్రస్ చెప్పండి అని అడ్రస్ తీసుకొని అలీ అనే అతన్ని పంపించాడు. నేనతన్ని మేం ముందు అడిగితే లేదన్నారు కదా అని అడిగితే ...పదిమంది వరకూ కస్టమర్లు ఉన్నారు మేడం అందుకే అంటూ కనెక్షన్ తీసుకున్నవారి చెక్కులు ( పాపం నాలాంటి బకరాలు ) చూపించాడు . ఐనా ఎందుకైనా మంచిదని కస్టమర్ కేర్ కి అతనుండగానే ఫోన్ చేసి అడిగితే పదినిముషాలలో డిటైల్స్ కనుక్కుని మీకు చేస్తానని చెప్పింది . సరేని అప్లికేషన్ ఫిలప్ చేసి 1000/- కాష్ ఇచ్చి ఐడి ప్రూఫ్ లు ఇచ్చి రసీదు తీసుకొని తిరిగి అతను వెళ్ళిపోయే టప్పటికి కూడా కస్టమర్ కేర్ నుండి ఫోన్ రాకపోతే ....మా కజిన్ మళ్ళీ ట్రై చేస్తే ఎవ్వరూ ఎత్తలేదు . సరే అతను వెళ్తూ ఎల్లుండి మీకు కనెక్షన్ ఇస్తాం అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు .<br /><br />ఎల్లుండి ...అవతలెల్లుండి కూడా అయ్యింది కనెక్షన్ మాత్రంరాలేదు.ఫోన్ చేశాం ఫోన్ ఎత్తలేదు సరే ఆదివారం సెలవు కాబట్టి ఎత్తలేదేమో అనుకున్నాం...ఆదివారం లేదు సోమవారం లేదు ...ఆతర్వాత ఫోన్ స్విచిడ్ ఆఫ్! కస్టమర్ కేర్ కి ఫోన్ చేస్తే మళ్ళీ కనుక్కొని చెప్తాననే మాటే ! పట్టువదలని విక్రమార్కురాల్లా ఫోను మీద ఫోను చేసి విసిగిస్తే చివరికి మాకిచ్చిన రసీదులోని నెంబర్ తీసుకొని వెరిఫై చేసి అసలు మేముండే ఏరియాకి లైన్ లేదని ఆ ఫోన్ నెంబర్ వాళ్ళ <span>ఏజెంట్స్ </span>లో ఎవ్వరిదీ కాదని తేల్చి చెప్పింది . ఆతర్వాత మెయిన్ బ్రాంచ్ కి ఫోన్ చేసి కంప్లైంట్ చేసి మీకు సంబంధం లేకుండా మీ అప్లికేషన్ ఫాం లూ, రసీదులూ ఎలావస్తాయి ? పైగా అతనిచ్చిన కస్టమర్ కేర్ నెంబర్ కూడా సరైనదే ...అని గట్టిగా అడిగితే మళ్ళీ అన్ని బ్రాంచిల్లో ఎంక్వైరీ చేస్తాం మేడం ఒకవేళ మాదగ్గర చేసి మానేసిన వాళ్లెవరైనా అలా చేస్తున్నారేమో అంటూ చల్లబరిచి ఫోన్ పెట్టేశాడు . అంతే ఆ తర్వాత ఓ పదిసార్లైనా చేసి ఉంటాను ....ప్రతిసారీ ఇదేమాట ! ఇంకా వేరే ఏరియా నుండి కూడా కంప్లైంట్ లు వచ్చాయి అంటాడు కాని ఏం యాక్షన్ తీసుకోలేదు.కనీసం మా ఏరియా లోకల్ చానెల్ లో ఐనా స్క్రోల్ వేయించమన్నాను . అసలు వాళ్ళకేమీ బాధ్యత లేనట్టే వదిలేశారు . వాడికి కస్టమర్ కేర్ లో వాళ్ళపట్ల ఎంత నమ్మకం లేకపోతె అంత ధైర్యంగా నెంబర్ ఇస్తాడు ? పోలీస్ కంప్లైంట్ ఇద్దామంటే మావారేమో లైట్ తీసుకున్నారు , నాకేమో సరిగ్గా ఇంట్లో మా అత్తగారూ వాళ్ళున్నారు పోలీస్ స్టేషన్ వైపు వెళ్ళక్కర్లేదు వెళ్తానని అంటే చాలు హడలిపోతారు . వెయ్యి రూపాయలు పోయినందుకు బాధ లేదు మోసపోయినందుకు బాధగా ఉంది ...ఇంకా నాలాగ ఎంతమంది మోసపోయారో తలుచుకుంటే ఇంకా బాధగా ఉంది .<br /><br />ఆ తర్వాత airtel బ్రాడ్ బాండ్ పెట్టించుకోవడం ..(వచ్చినతన్ని స్కానింగ్ చేసి మరీ :) ) జరిగిందనుకోండి . " Tolet" " broadband" ఇలాంటి పాంప్లెట్లు <span></span>ద్వారాచాలా సులువుగా ప్రజలనుమోసం చేయగలుగుతున్నారు. కాబట్టి మిత్రులారా తస్మాత్ జాగ్రత్త !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7243375372780313403?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-43233012395771945752010-05-28T16:29:00.003+05:302010-05-28T16:52:16.669+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S_-nBfulJRI/AAAAAAAAAgM/sxUxv-E6wxY/s1600/dhyanish-lake-view-hyderabad.gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 268px; height: 196px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S_-nBfulJRI/AAAAAAAAAgM/sxUxv-E6wxY/s400/dhyanish-lake-view-hyderabad.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5476279316044391698" border="0" /></a><br />కొత్తసున్నపు వాసన ..కాంతులు వెదజల్లే విద్యుద్దీపాలూ ...మావిడాకుతోరణాలు పచ్చగా ...పసుపు పూసిన గడపలు ...నట్టింట నడుస్తున్న ప్రత్యక్షలక్ష్మి ....అన్నీ కొత్తగా ...అంతా కొత్త కొత్తగా .....<br />కళ్ళుతెరిస్తే ....అన్నీ మాయం ! పక్షుల కిలకిలారావాలు ! తెల తెలవారుతున్న ఆనవాళ్ళు !ఇదీ శ్రీవారి కల !ఆతర్వాత కొన్ని వసంతాల అలుపెరుగని శ్రమ !చిందిన చెమట చుక్కలు !<br />తనదైన సొంతింట నడయాడే తన అర్ధాంగ లక్ష్మిని చూసుకొంటున్న అపురూప క్షణాన ....సాకారమైంది శ్రీవారి బంగారు కల !<br />తెల్లవారుజ్హాము కలలు నిజమౌతాయంటారు అవి ఊరికే ఏం నిజం కావు వాటిని నిజం చేసుకోవడానికి ఎంతో శ్రమించాలి అటువంటి నిరంతర శ్రమతో తన కలను నిజం చేసుకొని తన కలను నాకు కానుకగా ఇచ్చిన శ్రీవారికి ........థాంక్స్ చెప్పక్కర్లేదు కదూ ? ఎందుకంటే తన కలను నిజం చేసుకున్నారు అంతే :)<br /><br />ఓ అపార్ట మెంట్ లో ఫ్లాట్ తీసుకొని ఉన్నంతలో మా అభిరుచులకనుగుణంగా తీర్చిదిద్దుకొని ఆ ఇంట్లోకి మారి సర్దుకొని అన్నీ కొత్తగా నెట్ కనెక్షన్ తో సహా పెట్టించుకొనేసరికి ఐన ఆలస్యం ఇది ! మిత్రులంతా నన్ను మర్చిపోలేదు కదా :) :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-4323301239577194575?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-42984586397205489772010-03-15T15:35:00.002+05:302010-03-15T16:28:37.268+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S54SxXfMe-I/AAAAAAAAAfo/Qqmid-h41rc/s1600-h/71665-Royalty-Free-RF-Clipart-Illustration-Of-A-Cuckoo-Bird-Singing-In-A-Tree.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 306px; height: 229px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S54SxXfMe-I/AAAAAAAAAfo/Qqmid-h41rc/s400/71665-Royalty-Free-RF-Clipart-Illustration-Of-A-Cuckoo-Bird-Singing-In-A-Tree.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5448813238492625890" border="0" /></a><br />తొందరపడి ఓ కోయిల ముందేకూసింది<br />అన్నాడని అపుడెపుడో ఓ కవి .........<br />ఇప్పుడింకా గళం విప్పని కోయిలమ్మల అలక !<br />మీరలిగితే మేమేం తక్కువా అని<br />ఆకులు రాల్చేసిన చెట్లూ .....<br />ఏడాదికోసారి వచ్చే అతిథులకు<br />చేసే మర్యాదిదేనా అంటూ ...<br />లేలేతగా పుట్టుకొచ్చి ఆతిథ్యమిచ్చిన చివుర్లు!<br />రంగుల పండుగతో అరుదెంచిన<br />వసంతుడు నువ్వు వసంతగీతం<br />ఆలపించక చైత్రరథమెక్కనన్నాడు<br />ఇప్పుడైనా అలకమాని .....<br />వగరు చివురులారగించి ..<br />కుహూమని....గొంతు సవరించి<br />ఉగాదిలక్షికి స్వాగత గీతం<br />పాడవమ్మా...కోయిలమ్మా ....<br /><br />**ఉగాది వచ్చేసినా మా చుట్టుపక్కల కోయిలమ్మలు ఇంకా గొంతు సవరించలేదు :( కారణమేంటో మరి !<br />బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ ఉగాది శుభాకాంక్షలు ...ఈ కొత్త సంవత్సరం మీ ఇంట అష్టలక్ష్ములు కొలువు తీరాలని కోరుకుంటూ....మీ పరిమళం<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-4298458639720548977?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-16965487292709407682010-03-12T15:09:00.002+05:302010-03-12T15:25:21.551+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S5oPfDxijdI/AAAAAAAAAfg/ryM0gwQSzhI/s1600-h/04REBIRTH_600.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 210px; height: 335px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S5oPfDxijdI/AAAAAAAAAfg/ryM0gwQSzhI/s400/04REBIRTH_600.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5447683725521489362" border="0" /></a><br />నా ముందు టపాలో మరోజన్మ <span>ఉంటే </span>ఆడపిల్లగానే పుట్టాలని ఉందని రాశాను. కానీ నాబాల్యం నుండి ఇప్పటివరకు నా జీవితాన్ని తరచి చూసుకుంటే నాకు ఒక్క జన్మ చాలదు చాలా చాలా జన్మలు కావాలనిపిస్తుంది మరి !వాటిలో కొన్ని చెప్తాను .<br /><br />నాకు మరోజన్మంటూ ఉంటే ..పుట్టినదగ్గర్నుంచీ నన్నెంతో అపురూపంగా పెంచిన నాన్నగారికి నాన్నగా పుట్టి తన లేత పాదాలు కందకుండా నా అరచేతుల్లో పెంచుకోవాలనుంది అచ్చంగా తనలాగే ....<br /><br />ఇంకో జన్మంటూ ఉంటే ...తన భర్త ప్రేమనికూడా మొత్తంగా నాకే ఇచ్చేసి నాకు అన్నీ సమకూర్చి పెట్టాలని తను ఎన్నో ఆనందాలకు దూరమైనా అమ్మకు...అమ్మగా పుట్టి తను చేసినవన్నీ నాకు పాపగా పుట్టిన తనకోసం చేయాలనుంది .<br /><br />దేవుడింకో అవకాశమిస్తే ...తనకంటే ఎంత చిన్నదాన్నైనా , గిల్లి గిచ్చి యాగీ చేసినా ....తనకంటే నాన్న నన్నే ఎక్కువ గారం చేసినా అన్నిటికీ చిన్న చిరునవ్వుతో ....ఎప్పుడూ నన్ను పల్లెత్తు మాట అనకుండా ,చెయ్యెత్తి ఒక్క దెబ్బకూడా కొట్టకుండా ...ఇప్పటికీ అన్ని విషయాల్లోనూ నన్నే సపోర్ట్ చేస్తూ ...నాకన్ని వేళలా అండదండగా ఉండే అన్నయ్యకి ....తనకంటే ముందే పుట్టేసి నేను అన్ననై అలకలు తీర్చాలని ఉంది.<br /><br />నేను దేవుడ్ని అడిగి మరీ కోరుకొనే ఇంకో జన్మ ...మా శ్రీవారికి భర్తగా ....కన్నవారి గారాబం సరే !పెళ్ళైన దగ్గర్నుంచీ కన్నవారికంటే మిన్నగా , కష్టమంటే తెలీకుండా , నాకు మరోనాన్నగా , అమ్మగా , అన్నగా ..అన్ని పాత్రలూ తానెఐ నాలోని మైనస్ లతో సహా నన్ను ప్రేమించే బంగారు శ్రీవారికి ఏమివ్వగలను ? నా మరోజన్మంతా భర్తనై భరించడం తప్ప !అప్పుడప్పుడూ మావారి మేనల్లుడుసరదాగా అడుగుతాడు....అత్తా!కష్టపెట్టలేదని సంబరపడతావ్ కాని కష్టాల్లో పాలుపంచుకోలేక పోతున్నానని బాధపడవేమని !అటువంటప్పుడు మనసు చివుక్కుమనిపించినా...ఎటువంటి ఒడిదుడుకులొచ్చినా మీనాన్నగారు , నేనూ చూసుకుంటాం కదా వాడేదో నిన్నేడిపించాలని అంటాడు అంటూ బుజ్జగించేస్తారు .<br /><br />ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే ఎన్ని జన్మలైనా చాలవు . నేనే అమ్మనైనా ...నా అలకలు తీర్చి బుజ్జి చేతులతో గోరుముద్దలు తినిపించే పిల్లలూ ....అత్తమ్మనైనా బుజ్జమ్మా ..అంటూ బుజ్జగింపుగా పిలిచే అన్నయ్య పిల్లలూ .....అమ్మ ,నాన్నల కంటే ఎక్కువగా గారం చేసే పిన్ని ,బాబాయ్ లు అత్తమ్మలు , మావయ్యలు ...కజిన్స్ ఐనా సొంత తోబుట్టువులా ముద్దు చేసే అన్నయ్యలూ , అక్కలూ ...మనవారంటే సరే అంతే ప్రేమగా చూసే వదినలు , బావలూ ....అన్నిటికంటే నా ప్రేమనే కాకుండా ...నా కోపాల్నీ , ఉక్రోషాల్నీ కూడా భరిస్తూ నన్ను విడవని నా స్నేహితులూ ...ఇలా అందరి కోసం అన్ని జన్మలు కావాలనిపిస్తుంది.మరి దేవుడెన్ని జన్మలిస్తాడో :) :)<br /><br />*** నిషిగంధ గారు తన బ్లాగ్ కామెంటర్స్ అందరికీ థాంక్స్ గివింగ్ టపా రాశారు ...నా టపాకు అదే ప్రేరణ ! నాకు చిన్నప్పట్నుంచి ఆత్మీయతానురాగాలను పంచిన వారందరికీ కృతజ్ఞతలు చెప్పుకోవాలనే ఆరాటమే ఈ టపా !చిన్న టపా అనుకున్నాను కాని పెద్దటపానే అయ్యింది బోర్ కొడితే మన్నించాలి<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-1696548729270940768?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-3998790258217671692010-03-08T13:52:00.001+05:302010-03-08T13:54:23.841+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S5S0K4b-B0I/AAAAAAAAAeY/QZBT5ZiPhio/s1600-h/43540250_devi_trinity.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 321px; height: 355px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S5S0K4b-B0I/AAAAAAAAAeY/QZBT5ZiPhio/s400/43540250_devi_trinity.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5446175948439160642" border="0" /></a><br />ఆడపిల్లగా పుట్టటం కంటే అడవిలో మానై పుట్టటం మేలని సామెత ! బహుశా పుట్టిన దగ్గర్నుంచీ ఆడపిల్ల ఎదుర్కొనే వివక్ష , వేధింపులు , బాధ్యతలు , స్వేచ్చా స్వాతంత్ర్యాలకు నోచుకోకపోవడం ,శారీరకంగా , మానసికంగా మగవారికంటే సున్నితంగా ఉండటం ఆర్ధికంగా , సామాజికంగా ఎప్పుడూ ఎవరో ఒకరిమీద ఆధారపడాల్సి రావడం .అంటే బాల్యంలో తండ్రి , ఆతర్వాత భర్త , వృద్ధాప్యం లో కొడుకుఇలాగన్నమాట ! వీటన్నిటినీ మూలంగా చేసుకొని ఈ సామెత పుట్టి ఉండొచ్చు...కాని ఇప్పుడు చాలా వరకు సామాజిక పరిస్థితులు మారాయి లింగ వివక్ష చూడకుండా పిల్లల్ని చదివిస్తున్నారు తద్వారా ఆర్ధిక స్వాతంత్ర్యం ఉంటుంది అలాగే పెళ్ళిళ్ళ విషయంలో కానీ కెరీర్ విషయంలో కానీ భావవ్యక్తీకరణ స్వాతంత్ర్యం కూడా నేటి మహిళలకు ఉంది ముందు తరంలోలా అనవసరఆంక్షలు స్త్రీలపై చాలావరకూ తగ్గాయనే చెప్పుకోవాలి . అలా అన్ని చోట్లా ఇలాగే ఉందని చెప్పటం లేదు ...అసమానతలూ , అత్యాచారాలు ,<span>ఆంక్షలూ,</span>అవహేళనలూ అన్నీ ఇప్పుడూ ఉన్నాయి కాని మునుపటికంటే స్త్రీ జీవితం బావుంది ఆమె ఔన్నత్యానికి తగిన గుర్తింపు వస్తుంది .<br /><br />స్త్రీ ....ఆమెకు భగవంతుడు కూడా పురుషపక్షపాతి కాబట్టి కష్టాలన్నీ ఆమెకే పెట్టాడు...అంటారు కాని ఇక్కడ ఒక అద్భుతమైన వరం స్త్రీకి మాత్రమే ఇచ్చాడు అది మరో ప్రాణికి జన్మనివ్వడం. అది వరమేలా అవుతుంది ప్రతి ప్రసవానికీ ప్రాణగండమే కదా ...అంటే మా అమ్మమ్మగారు చెప్పేవారు స్త్రీకి మాత్రమే కష్టాలు కాదు స్త్రీకి పురుడు పురుడుకి గండమైతే ....మగవాడికి దినదిన గండం అని ....అంటే కుటుంబ పోషణార్ధం బయటకు వెళ్ళిన పురుషుడికి పొలానికి వెళ్తే పాము పుట్రలతో ...ఇప్పటి రోజులైతే రోడ్డుమీదకు వెళ్తే ...ఇలా ప్రతి దినమూ గండమే కదా !<br /><br />ఐతే అంతా సాధించేశామని పొంగిపోనక్కర్లేదు ...ఇంకా ఎన్నో ప్రాంతాలలోనూ ..కుటుంబాలలోనూ ఆడపిల్ల అంటే మైనస్ అనే భావనతోనే ఉంటున్నారు పనిచేసేచోట ...అది రోజు కూలీదగ్గర్నుంచి ..టెక్నికల్ కూలీ వరకు ( ఈ పదాన్ని మన బ్లాగు మిత్రులెవరో ఉపయోగించారు) వివక్షకు గురవుతూనే ఉన్నారు అయినా మొక్కవోని ధైర్యంతో ముందుకు సాగుతున్న సోదరీ మణులందరికీ మహిళా దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు .<br /><br />ఇటువంటి రోజు మనకు ఏడాదికొకసారి కావాలా అంటే ...కావాలి మనల్ని గుర్తించడానికి ,మనకోసం కూడా ఒకరోజు కావాలి ...ప్రతిరోజూ పూజిస్తున్నా కొన్నిరోజులు దుర్గాదేవికి , లక్ష్మీ దేవికి ...ఇలా దేవుళ్ళకి ప్రత్యేక పూజలు ఎలాగో ప్రకృతికి ప్రతిరూపమైన స్త్రీకి ఓ ప్రత్యేకమైన పండుగరోజు ఉండొద్దా....ఎంతటి మగధీరుడైనా....చివరికి <span>భగవంతుడైనా </span>అమ్మకడుపున పుట్టాల్సిందే వారు మహిళగా మనం నిర్వర్తించే బాధ్యతకు కృతజ్ఞతగా హేపీ ఉమన్స్ డే అంటూ శుభాకాంక్షలు చెబుతుంటే స్త్రీగా పుట్టినందుకు ...ఈ సమస్త సృష్టిలోనూ భాగస్వామిగా ఉన్నందుకు..గర్విస్తూ ఆ శుభాకాంక్షలందుకుందాం.<br /><br />మరుజన్మ అనేది ఉంటే నేను ఆడపిల్లగానే పుట్టాలని కోరుకుంటా ...ఐతే నా బాల్యం నుండీ నా జీవితాన్ని తరచి చూసుకుంటే నాకు ఒక జన్మచాలదనిపిస్తుంది ..చాలా జన్మలు కావాలని పిస్తుంది అవేంటో తర్వాతి టపాలో రాస్తాను :)<br /><br />మహిళా !<br />హద్దులేని ఔన్నత్యానివి నువ్వు<br />భూమిని పోలిన సహనానివి నువ్వు<br />దుర్మార్గాన్ని దునిమే ఖడ్గం నువ్వు<br />సమస్త సృష్టిలోనూ సగభాగం నువ్వు !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-399879025821767169?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-74000584462549632332010-02-27T17:51:00.005+05:302010-02-27T23:09:38.492+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S4kToSttzqI/AAAAAAAAAd0/JafepRmlKDM/s1600-h/i_08_s_dep_1a.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 251px; height: 242px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S4kToSttzqI/AAAAAAAAAd0/JafepRmlKDM/s400/i_08_s_dep_1a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442903207593234082" border="0" /></a><br />రెండు రోజులనుండి లోకల్ ఎడిషన్ చూస్తుంటే బాధ ..ఆందోళన కలుగుతున్నాయ్ !రెండురోజుల్నుంచే కాదు<br />ఈమధ్య ఎక్కడ చూసినా ఆత్మహత్యలు !నాలో ఎన్నో ప్రశ్నలు ..సమాధానం లేనివి...ఎవరితో పంచుకుందామన్నా నాది అర్ధం లేని బాధగా కొట్టిపడేస్తారేమో....పొరపాటున ఎవరితో అయినా అంటే నీకెందుకు , కనీసం ముఖపరిచయం కూడా లేనివారి గురించి నీ మనసు పాడు చేసుకుంటావెందుకంటూ చివాట్లు !<br /><br />అసలు ఆత్మహత్యలు ఎంత తీవ్రమైపోయాయో ....ప్రాణం విలువ ఎంత దిగజారిపోయిందో తలుచుకుంటే చాలా బాధేస్తుంది .భర్త తిట్టాడని బిడ్డతో సహా కాల్చుకున్న ఓ తల్లి , తండ్రి మందలించాడని <span></span>ఓ <span></span>కొడుకు,ఏదో ప్రాంతం వారివల్ల తనకు ఉద్యోగం రావట్లేదని ఓ వ్యక్తీ ,చెవి సంబంధిత వ్యాధితో ఓ గృహిణి ,ప్రియురాలు తిరస్కరించిందని ఓ యువకుడు, తనను నమ్మిన వారిని మోసగించానని,చదువు రాలేదని మరో యువకుడు, భార్యతో మనస్పర్ధలతో ఒక వ్యక్తీ , ప్రేమ విఫలమై మరో వ్యక్తీ ...ఇవే కాదు ..మార్కులు తక్కువొచ్చాయని , పరీక్ష తప్పాననీ , పోటీ పరీక్షల్లో విజయం సాధించలేక పోయాననీ ఇలా చెప్పుకుంటూ పొతే ఎన్నెన్నో ....బలవంతపు చావులు!<br /><br />ఇంకో దారుణం ఏవిటంటే పదిహేనేళ్ళ వయసున్న అమ్మాయి ,అబ్బాయి ఆత్మహత్యకు ప్రయత్నించడం ..అమ్మాయి చనిపోవడం. వారిద్దరినీ ప్రేమికులనాలా?స్నేహితులనాలా ?పిల్లలిద్దరూ నాలుగేళ్ళుగా కలిసి చదువుతున్నారట ! అమ్మాయి తల్లితండ్రులు విడిపోతే తల్లి రెండోపెళ్ళి చేసుకుందట ! తోటి పిల్లలతో కలవకుండా ఈ అబ్బాయితో మాత్రం తన బాధను పంచుకొనేదట !అమ్మమ్మ దగ్గర ఉంటున్నా మానసిక వేదనతో చనిపోవాలనే నిర్ణయం తీసుకొని aస్నేహితులిద్దరూ కట్టుబడిలో ఉన్న బిల్డింగ్ పైకెక్కి చనిపోదామని ...ముందుగా అమ్మాయి దూకేసిందట అబ్బాయి భయపడి వెనక్కివచ్చాడట ! తామిద్దరూ ప్రేమించుకుంటున్నామని చనిపోవడానికి వచ్చామని అబ్బాయి చెప్పడం చదువుతుంటే ....నాకు నోట మాట రాలేదు.<br /><br />అసలు ఈ ఆత్మహత్యలు అవసరమా ..చావుతప్ప సమస్యలకు పరిష్కారం దొరకదా ..అసలు పరిష్కారం వైపు సాగకుండా వీరి ఆలోచనలు చావువైపుగా ఎందుకు సాగుతున్నాయ్ ? వీరి చావులకు బాధ్యులు వారు మాత్రమేనా ?చుట్టూ ఉన్నవారు కూడానా ?వీరి చుట్టూ ఉన్నవారికి చనిపోయేముందు వారి ప్రవర్తనలో మార్పు తెలీదా ?తెలిసినా తమకేం పట్టనట్టు ఉండిపోతారా ?తల్లి తండ్రులకు ,సమాజంలోని తోటి మనుష్యులకు ఏమీ బాధ్యతా ఉండదా ? ఇవన్నీ మీక్కూడా పిచ్చి ప్రశ్నల్లా అనిపిస్తున్నాయా ? సంవత్సరనికోరోజు ఆత్మహత్యల నివారణదినంగా ప్రకటించి పెరిగిపోతున్న ఆత్మహత్యలను నలుగురు మానసిక నిపుణుల చేత పత్రికలలో ప్రకటన సూచనలు ,సలహాలు ఇప్పిస్తే సరిపోతుందా?<br /><br />మానసికంగా వేదనకు గురైతే ..స్నేహితులకు కూడా చెప్పుకోలేమని అనిపిస్తే ...అటువంటివారి బాధని ఓర్పుగా విని ,ఓ తీసుకున్న నిర్ణయం వల్ల కలిగే నష్టం వివరించి కౌన్సిలింగ్ చేసే స్వచ్చంద సంస్థలు ఉన్నాయని తెలుసు వాటి పూర్తివివరాలు తెలియవు .కాని 108 కి , 100 కి ఎంత ప్రాచుర్యం కల్పించారో ఇటువంటి వాటికికూడా ప్రభుత్వం విరివిగా ప్రచారం చేస్తే బావుండు అనిపిస్తుంది .అంటే సినిమా హాల్లో స్లైడు వేయించడం ,టివి లో యాడ్ ఇప్పించడం వంటివి చేస్తే బావుంటుందేమో ...<br /><br />యండమూరిగారు ఏదో నవలలో అన్నట్టు ప్రతి సమస్యకు పరిష్కారం ఉంటుంది పరిష్కారం లేని సమస్య మరణం మాత్రమే అనివార్యమైన మరణంతో పోలిస్తే మిగిలినవన్నీ చిన్న సమస్యలే !<br /><br />ఆత్మహత్యలు క్షణికావేశంలో జరిగేవి ఆ కాస్సేపూ ఎవరైనా తోడుగా ఉండి వారి బాధను పంచుకొని వారి ఆలోచన మళ్లిస్తే వారికి బ్రతుకుపై ఆశ కలగొచ్చు . తర్వాత వారి మానసిక ఆందోళన తీవ్రతను బట్టి తగిన వైద్యం చేయించొచ్చు<br />తల్లితండ్రులు కాని ,సన్నిహితులుగాని తమవారి ప్రవర్తనలో మార్పు , నిరాశ , నిరాసక్తత <span>కనిపిస్తే </span>అలక్ష్యంచేయకుండావారి <span>వెన్నంటి </span> <span>ఉండి </span>ధైర్యం చెప్తే కనీసం కొన్ని ఆత్మహత్యలనైనా నిరోధించగలమేమో !<br /><br />** <span></span>మీకెవరైనా అలాంటివారు కనిపిస్తే శ్రమనుకోకుండా కాస్త ఓర్పు ...మరికాస్త సమయం వారికోసం వెచ్చిస్తారు కదూ !<br /><br /><br /><br /><br /><span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7400058446254963233?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-51289516113034300902010-02-22T18:34:00.001+05:302010-02-22T18:37:50.469+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S4KBcVcA63I/AAAAAAAAAdI/8DbnVCx8cCk/s1600-h/20100220b_010102006.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 270px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S4KBcVcA63I/AAAAAAAAAdI/8DbnVCx8cCk/s400/20100220b_010102006.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5441053623607946098" border="0" /></a><br />పై పేపర్ క్లిప్పింగ్ చూశారుకదా..మొన్న శనివారం (20 వ తేదీ) హైదరాబాద్ ఎడిషన్ లో 10 వ పేజీలో వచ్చింది. ఆరోజు గెస్ట్ లు వచ్చిన కారణంగా బిజీగా ఉండి పేపర్ చూడలేదు. నిన్న నా ఫ్రెండ్ చూసి ఇతను అతనే కదా అంటూ చూపిస్తే ..అప్పుడు చూశాను. అప్పుడెప్పుడో పేపర్ క్లిప్పింగ్ లో చూసిన ముఖం ! గొంతు పరిచయమే కాని ఆ పేపర్ క్లిప్పింగ్ లేకపోతే గుర్తుపట్టలేక పోయేదాన్ని! స్ఫూర్తి కాలమ్ లో రాసిన అతని జీవిత కధ నిజంగా స్ఫూర్తివంతం....యువతకు ఆదర్శం.<br /><br />2005 సెప్టెంబర్ పద్నాలుగు (నిజానికి నాకు గుర్తులేదు ఆపక్క క్లిప్పింగ్ చూస్తేగాని :) ) ఈనాడు లోకల్ ఎడిషన్లో ఓ పక్కన చూసాను ఒక న్యూస్. దశరథ్ అనే అబ్బాయి కష్టపడి డిగ్రీ పూర్తిచేశాడని MCA లో సీటు వచ్చిందని ఆర్ధిక ఇబ్బందులవల్ల ఫీజ్ కట్టలేక పోతున్నాడని క్లుప్తంగా దాని సారాంశం ! అందరిలాగే స్పందించి నేనూ ఏదో నాకు తోచిన చిన్న మొత్తాన్ని పంపించాను . ఇలా చాలా సార్లు చేస్తూ ఉంటాం...ఆవెంటనే మర్చిపోతూ ఉంటాం..కాని మొదటిసారి నాకు కృతజ్ఞతలు తెలుపుతూ ఒక ఉత్తరం వచ్చింది . అది దశరథ్ దగ్గరనుండి .<br /><br />అది ఒక్కటే ఐతే ఈ అబ్బాయి గురించి ఈ టపా ఇలా రాసేదాన్ని కాదేమో ! ఫీజులు కట్టి ఎంతో శ్రద్ధ తీసుకొని మనం స్కూళ్ళకి ..కాలేజీలకి ..పంపించే పిల్లలు బాధ్యతగా వారి ప్రోగ్రెస్స్ మనకు చూపిస్తారో లేదో గాని దశరథ్ మాత్రం తన ప్రతి సెమిస్టరు ఫలితాలు జిరాక్స్ తీసి నాకు పంపిస్తూ ఉండేవాడు. నేను పంపించిన చిన్న మొత్తానికి అతడు అంతబాధ్యతగా పంపించడం నాకు చాలా ఆశ్చర్యంగానూ, ఆనందంగానూ ఉండేది. అంతేకాదు ప్రతి పండుగకి ఫోన్ చేసి శుభాకాంక్షలు చెబుతాడు ఇప్పటికీ ...తనకి బెంగుళూరులో జాబు వచ్చినప్పుడు కూడా అపాయింట్మెంట్ లెటర్ కాపీని పంపించాడు.<br />పోయిన సంవత్సరం జనవరి ఫస్ట్ రోజు నా మేనల్లుడికి యాక్సిడెంట్ ఐతే ...తను విష్ చేసినప్పుడు నేను తిరిగి మనస్పూర్తిగా విష్ చేయలేక విషయం చెప్తే తర్వాత కొద్దిరోజులకు మళ్ళీ ఫోన్ చేసి యాక్సిడెంట్ ఐన బాబు బావున్నాడా అమ్మా...అంటూ పలకరించిన విషయం నేనెప్పటికీ మర్చిపోలేను .<br /><br />ఇటువంటి అబ్బాయి ...ఒకప్పటి కష్టాల కడలికి ఎదురీది చదువుకొని ఈరోజు తాను మంచి ఉద్యోగం సంపాదించుకోవటమే కాకుండా తనలాంటి వారికి తనకు చేతనైన సాయం చేయాలన్న సంకల్పంతో ...నలుగురు సభ్యులతో ఓ టీమ్ ని తయారుచేసి పేద విద్యార్ధులకు అండగా నిలబడుతున్నాడని తెలిసినప్పుడు నాకు కలిగిన ఆనందం మాటల్లో చెప్పలేనిది . తన జీవితాన్ని చక్కదిద్దుకోవటమే కాకుండా తనలాంటివారికి మార్గదర్శిగా...స్ఫూర్తి ప్రదాతగా ఉన్న ఈ అబ్బాయి చాలా మంచోడే ..కదూ !<br /><br />తాను పైకొచ్చినా ఎక్కిన మొదటిమెట్టునుకూడా గుర్తుపెట్టుకొనే దశరథ్ ఇంకా ఎంతో మంచి స్థాయికి రావాలని భగవంతుడ్ని ప్రార్దిస్తున్నా ...ఎప్పుడూ తను లాండ్ నెంబర్ కి ఫోన్ చేయటం వల్ల ప్రత్యేకంగా తన నెంబర్ అడగక పోవడంవల్ల నాకు స్వయంగా అభినందించే అవకాశం లేకపోయింది. అందుకే నా ఆనందాన్ని బ్లాగ్ మిత్రులందరితో పంచుకోవడంతో పాటు దశరథ్ కి హృదయపూర్వక అభినందనలు బ్లాగ్ ముఖంగా తెలుపుతున్నా ...నా అభినందనలు అతనికి అందకపోయినా మీ అందరి ఆశీస్సులు తప్పక అందిస్తారుకదూ !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-5128951611303430090?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-83523793090001933152010-02-21T10:32:00.002+05:302010-02-21T11:23:31.615+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S4DKPqPe0FI/AAAAAAAAAcg/3R_bB3BD608/s1600-h/maa_telugu.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S4DKPqPe0FI/AAAAAAAAAcg/3R_bB3BD608/s400/maa_telugu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5440570720249630802" border="0" /></a><br />ప్రతి మనిషి పసిబిడ్డగా ఉన్నప్పుడు మొదటిగురువు తల్లే అవుతుంది . తల్లి ఒడిలో నేర్చుకొన్న భాష మాతృభాష !ఇది సహజంగా ఎటువంటి ప్రయత్నం లేకుండానే అలవడుతుంది . మనభాషకంటే పరాయిభాషల పట్ల మోజుతో మాతృభాషను విస్మరించడం <span></span> <span></span> మాతృ ద్రోహంతో సమానం . "దేశ భాషలందు తెలుగు లెస్స "అన్న వారెవరు అని అడిగితే ఈరోజు ఎంతమంది పిల్లలు సమాధానం చెప్పగలుగుతున్నారు ?శ్రీకృష్ణదేవరాయలు అంతటివారే తన ఆముక్తమాల్యద ప్రబంధంలో మన తెలుగును గురించి ఇంత గొప్పగా చెప్పారు అని ఎంతమంది తల్లితండ్రులు మన భాష గొప్పతనం గురించి పిల్లలకు వివరిస్తున్నారు ?తన మాతృభాష తెలుగు కాని రాజు తెలుగుభాషలోని మాధుర్యాన్ని గుర్తించి కీర్తించడం మన తెలుగువారికెంతో గర్వకారణం .మహాకవి శ్రీనాధుడు ఇలా అన్నారట ! ఉన్న ఊరు కన్నతల్లి ఒక్కరూపు ...కన్నతల్లి మాతృభాష ఒక్కరూపు అని .పరాయిభాషలను తక్కువచేయటం నా ఉద్దేశ్యం కాదు..అవి నేర్చుకోవడం తప్పని అనను .అవసరార్ధం కావచ్చు ఆసక్తితో కావచ్చు ఎన్ని భాషలు నేర్చినా ...మాతృభాష పట్ల చులకన కలగకుండా ఆసక్తిని పెంపొందించే ప్రయత్నం చేయటం ప్రతి తల్లి తండ్రి బాధ్యత ! వారితర్వాత ఉపాధ్యాయుల బాధ్యత !ఎన్ని భాషలు నేర్చినా మన మనోభావాలు వ్యక్తీకరించడానికి మాతృభాషను మించిన సాధనం ఉండదనుకుంటాను .<br />*ఈరోజు మాతృభాషా దినోత్సవం సందర్భంగా ఈనాడు ఆదివారం ఎడిషన్ లో అమ్మభాషకు జేజే !అంటూ కనిపించుటలేదు పేరు:తెలుగు అనిరాస్తే బాధ ,భయం కలిగాయి ....మాతృభాషను మన పిల్లలు మర్చిపోకుండా జాగ్రత్త పడాల్సిన బాధ్యత మనందరిదీ కాబట్టి మీ అందరితో పంచుకోవాలని ఈ చిన్ని టపా ! ఏవైనా తప్పులు దొర్లితే మన్నించగలరు . మిత్రులందరికీ మాతృభాషా దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-8352379309000193315?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-6712542105797380072010-02-11T14:38:00.003+05:302010-02-11T15:24:51.599+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S3PT47SLgrI/AAAAAAAAAcY/36EmqgkOhIQ/s1600-h/2469313895_5cf294d065.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 243px; height: 204px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S3PT47SLgrI/AAAAAAAAAcY/36EmqgkOhIQ/s400/2469313895_5cf294d065.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5436922150106399410" border="0" /></a><br />ఆ ఇల్లు ....ఆ ఇల్లంటే నాకు చాలా ఇష్టం . ఆ దారిన వెళ్తూ ఆ ఇంటికేసి ప్రేమగా చూస్తాను.అది మిగతా ఇళ్ళకంటే గొప్పదేం కాదు .అయినా ఆ ఇల్లంటే నాకు ప్రేమ !ఎన్నో ఏళ్ల జ్ఞాపకాలకు , దాటొచ్చిన మజిలీలకు , అభిమానాలకు ,అనుబందాలకూ సాక్షి ఆ ఇల్లు .తలపైకెత్తి చూస్తే మనం నిలుచుని కబుర్ల కచేరీ చేసుకున్న బాల్కనీ కనపడుతూ ఉంటుంది బోసిగా....ఇంటి ఎదురుగా ఉన్న పూలచెట్టు మాత్రం ఇప్పుడు లేదు .మిగతా అంతా అలాగే ఉంది.అందరూ మనవారనుకోవడం , అన్నిటిపైనా మమకారం పెంచుకోవడం పిచ్చితనం కదూ !ఎంత అశాశ్వతమీ అనుబంధాలు ?<br /><br />అక్కడ ఆ ఇంట్లోనే అప్పటికే పరిచయమున్న మనమధ్య కొత్తగా అంకురించిన అనురాగం....అది పెరిగి పెద్దదై నామనసునల్లుకొని మొగ్గతొడిగి పుష్పించిందక్కడే ఆ గుభాళింపు ఆస్వాదించక మునుపే తుఫానుగాలికి గూడు కూలిన గువ్వలా విధిచే విసిరేయబడి చెరొక దారి అయ్యాం . నువ్వక్కడ ...నేనిక్కడ ! ఐతేనేం ఆ మలుపు తిరిగినప్పుడల్లా<br />గడచిన కాలపు జ్ఞాపకాలు ....అవి ముళ్ళైనా , పూలైనా ...గుండె పొరలను ఆర్తిగా స్పృశిస్తూనే ఉంటాయి .ఎన్నాళ్ళైనా కళ్ళముందు కదులుతూనే ఉంటాయి...ఏళ్ళు గడిచినా ఆ ఇల్లూ అలాగే ఉంది మన అనుబంధం విడిచిన గుర్తుగా ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-671254210579738007?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-73403719404350820662010-02-03T21:29:00.004+05:302010-02-03T23:21:18.215+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S2moIqT76nI/AAAAAAAAAb0/4qMm0GirXUI/s1600-h/hope-balloon-small-girl.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 373px; height: 223px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S2moIqT76nI/AAAAAAAAAb0/4qMm0GirXUI/s400/hope-balloon-small-girl.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5434059292149541490" border="0" /></a><br />నేస్తమా !<br />నువ్వు తలపుకొచ్చిన ప్రతిసారీ ....<br />కంట పొంగే ఏరునాపలేకున్నా!<br />నువ్వే కొలువైన మది గుడిలో<br />పరులనడుగు పెట్టనీయలేకున్నా !<br />ఇలలో పరిచయాలు నిషేధించి<br />కలలో నీతో ఊసులాడుకున్నా !<br />నువ్వేమో ....<br />అభిమానాల అల్లికలు పెనవేసుకుంటే<br />అనురాగాల వేళ్ళు పాతుకుపోతాయన్నావ్<br />కాలం ప్రతికూలిస్తే.....<br />మనపరిచయం అగాధాల అంచుకుచేరి<br />మరో వ్యధాభరితకధనం కాకూడదన్నావ్ !<br />నా మనసు నిఘంటువులో .....<br />నీ మాటలకర్ధం వెతుకుతున్నా !<br />ఆకాశంవంటి నీ వ్యక్తిత్వం ముందు<br />ప్రతిసారీ నేనోడిపోతూనే ఉన్నా !<br />మనసు మూగబోతున్నా ....<br />నీఆదర్శం ముందు మోకరిల్లుతున్నా!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7340371940435082066?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-46167116653966383032010-01-31T06:21:00.006+05:302010-01-31T08:11:08.643+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S2TsAJPeQpI/AAAAAAAAAbo/gKEhPI6yxZU/s1600-h/13.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 391px; height: 226px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S2TsAJPeQpI/AAAAAAAAAbo/gKEhPI6yxZU/s400/13.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5432726537740632722" border="0" /></a><br />మాయా బజార్ నిజంగానే ఒక మాయ ! చూస్తున్నంతసేపూ మనల్ని మెస్మరైజ్ చేసే మహాద్భుతం !భారతంలో లేని శశిరేఖా పాత్రను సృష్టించి ఆమె చుట్టూ అల్లిన కాల్పనిక గాధ !అంతే కాదు ఎక్కడా పాండవులు కనిపించని(కల్పిత)భారత ఘట్టం1957 వ సంవత్సరంలో తీసిన ఈసినిమా ఇప్పటికీ ఒక అద్భుతమే !అటువంటి సినిమాని నలుపుతెలులో నుండి రంగులద్దుతున్నారని తెలిసి ఎప్పుడు రిలీజవుతుందాని ఎదురుచూసి మరీ నిన్న చూసేశాను.<br /><br />మాయాబజార్ గురించిన కధ , తెరవెనుక కధతో సహా ఇక్కడ రాసేశారు <a href="http://www.24gantalu.co.cc/2010/01/blog-post_30.html">రంగుల మాయ.. </a><br />కాబట్టి నేను చెప్పాలనుకున్నది ఏమిటంటే రంగులద్దటంలో <span class="fullpost">గోల్డ్‌స్టోన్ టెక్నాలజీస్ <span>వారు </span>కృతకృత్యులయ్యారనే చెప్పొచ్చు .చిత్రంలోని" లాహిరి లాహిరి "పాటలో వెన్నెల నీడల్ని సైతం అందంగా చూపించారు .ఈ సినిమాలో హైలెట్ సావిత్రిగారనే చెప్పుకోవాలి .బ్లాక్ &amp;వైట్ లోనే ఎంతో అందంగా <span>కనిపించే </span>ఆమె రంగుల్లో మరీ అందంగా కనిపించారు .అసలు ఆవిడ అలవోకగా తలతిప్పి కనురెప్పలల్లార్చి , చిరునవ్వు నవ్వితే చాలు ఎంతవారలైనా ఆ అభినయానికి దాసోహమనవలసిందే !<br /><br />ఘటోత్కచుని పాత్రలో ఎస్.వి రంగారావుగారికి ఇప్పటికీ ఎంత ఫాలోయింగ్ ఉందో థియేటర్లో పడిన ఈలలు , చప్పట్లే సాక్ష్యం .అలాగే రమణారెడ్డి గారి కామెడీకి ఏమాత్రం ఆదరణ తగ్గలేదు ."సుందరి నీవంటి దివ్యస్వరూపము "రేలంగిగారి పాటకు కూడా హాల్లో మంచి రెస్పాన్స్ వచ్చింది .ఈ సినిమాకి పెద్దా ,చిన్నా తేడా లేకుండా ,ఇంకా వారి చిన్న పిల్లల్ని తీసుకొచ్చి చూపిస్తున్న వారిని చూసి నాకెంత <span>సంతోషంవేసిందో </span>మాటల్లో చెప్పలేను <span></span> <span></span> <span></span> <span></span>.ఇటువంటి మంచి సినిమాల్ని ప్రజలు ఆదరిస్తే మరిన్ని ఆణిముత్యాల్ని రంగులలో మనముందుకు తెచ్చే సాహసం చేస్తారు.అలాగే ఈ తరం పిల్లలకూ పాండవులు ఐదుగురని , కౌరవులు నూర్గురని ....రామాయణ , మహాభారతాల పట్ల బేసిక్ నాలెడ్జ్ ఏర్పడుతుంది .ఈమధ్య చాలా టీవీ షోల్లో పిల్లల సమాధానాలు చూస్తుంటే బాధ కలుగుతుంది .<br /><br />ఇక ఈసినిమాలో కృష్ణుని పాత్ర రంగు , ధరించినమాల కొంత డల్ గా అనిపించా<span>యి.</span>ఐతే ఎన్ .టి రామారావుగారి చిరునవ్వు , హావభావాలు యధావిధిగా మన మనసుల్ని దోచుకుంటాయి. ఆద్యంతం కామెడీ పిల్లలనుండి ,పెద్దలవరకూ ఎంజాయ్ చేస్తాం.ఐతే నన్ను నిరాశపరచిన విషయం "చూపులు కలిసిన శుభవేళ "పాటను ఇంకా అక్కడక్కడా కొంత భాగాన్ని కట్ చేసేయడం ! చిత్రం నిడివి తగ్గించే ప్రయత్నంలో అలా జరిగి ఉండొచ్చు కధాపరంగా ఎక్కడా ఆలోటు కనిపించదు .రంగుల మాయాబజార్ పాత సినిమా ప్రియులనే కాదు ఈతరం యూత్ ని కూడా ఆకట్టుకుంటుందని ఆశిద్దాం.మరి సెలవురోజు ప్రోగ్రాం కన్ఫర్మ్ అయిందా :) :)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-4616711665396638303?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-67480046749250540262010-01-27T17:58:00.004+05:302010-01-28T00:13:58.975+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S2CJVrNfPhI/AAAAAAAAAbI/syNPvtEJASI/s1600-h/400_F_10846076_GVboqT0PS9e0g7g0akBg6AsoYBXjSUsY.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 267px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S2CJVrNfPhI/AAAAAAAAAbI/syNPvtEJASI/s400/400_F_10846076_GVboqT0PS9e0g7g0akBg6AsoYBXjSUsY.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5431492156078374418" border="0" /></a><br /><a href="http://jyothivalaboju.blogspot.com/2010/01/blog-post_23.html">జన్మనిచ్చే మాకు జీవించే హక్కు లేదా?</a><br /><span>జ్యోతిగారి </span>టపా చదివినప్పుడు మనసు కలచివేసినట్టైంది.నేనూ ఇటువంటివి టీవీ లో చూసినప్పుడు ,పేపర్లో చదివినప్పుడు బాధపడుతూ ఉంటాను.హోమ్స్ లో ఉయ్యాలల్లో వదిలేసే వాళ్లలోనూ ఎక్కువ శాతం ఆడపిల్లలే ఉంటారు.ఈమధ్య టీవీలో అమ్మకానికి పిల్లలు అని ఒక న్యూస్ చూపించినపుడు కూడా ఎక్కవ ఆడపిల్లల్నే అమ్మకానికి పెడుతున్నారట !ఆడపిల్లని తెలియగానే గర్భస్త శిశువుల్ని చిదిమేసేవారు , ఇప్పుడు ముందే లింగ నిర్ధారణ చేయటం నేరం కాబట్టి పుట్టిన తర్వాత విసిరి పారేస్తున్నారు .పుట్టిన తర్వాత తప్పక పెంచుతూ ఆడపిల్లల్ని చిన్నచూపు చూసేవారు కూడా చాలామంది ఉంటారు .ఇవన్నీ చూస్తుంటే ఇటువంటివారూ ఉంటారా అని ఎంతో బాధగా ఉంటుంది .<br /><br />ఐతే నేను అదృష్టవంతురాల్ని అందుకు దేవుడికి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకోవాలి మా నాన్నగార్ని నాకిచ్చినందుకు ! నేను మాత్రమే కాదు కూతుర్ని అపురూపంగా చూసుకొనే తల్లితండ్రులున్న వారందరూ అదృష్టవంతులే !<br /><br />అందరూ ఆడపిల్లల్ని మొగ్గలోనే తుంచేయక పోయినా ...మగపిల్లాడు కావాలని ముడుపులు కట్టేవారు ,మొక్కుకొనేవారు చాలామందే ఉంటారు .ఐతే మా నాన్నగారికి మాత్రం ఆడపిల్లలంటే చాలా ఇష్టం .ఐతే ముందు అన్నయ్య పుట్టేశాడు .అన్నయ్య పుట్టేసరికి నాన్నగారు ఇంకా ట్రైనింగ్ లోనే ఉండటం వల్ల అమ్మ అమ్మమ్మగారి ఇంటిదగ్గరే ఉండేదట !నాన్నగారు అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడు పాలకోసం వచ్చే చిన్నపిల్లల్ని (అమ్మమ్మగారికి పాడి ఎక్కువే ఉండేదట పాలు ,పెరుగు అమ్మటంవల్ల చాలామంది పిల్లలువచ్చేవారట ) ఎత్తుకొని ముద్దుచేసేవారట !వాళ్ళ ముక్కుకారుతున్నా కూడా :) పిన్నిలు ఇప్పటికీ చెప్పి నవ్వుతుంటారు . రెండోసారైనా ఆడపిల్ల పుట్టకపోతుందా అని అనుకొంటే అదేంటో అన్నయ్య పుట్టాక చాన్నాళ్ళు పిల్లలు కలగలేదు .ఇక నాన్నగారు ఒక పాప కావాలని కనిపించిన దేవుడికల్లా మొక్కుకొనేవారట!అమ్మమ్మ ఎప్పుడూ చెప్పేది చెట్టుకి ,పుట్టకి ఆఖరుకి పసుపు పూసిన రాయి కనిపించినా అమ్మవారిగా తలచి మొక్కేవారట .చివరికి అన్నయ్య పుట్టిన పన్నెండేళ్ళకి దేవీ నవరాత్రుల రోజుల్లో నేను పుట్టానట !<br /><br />ఇక నేను పుట్టింది మొదలు కళ్ళల్లో పెట్టుకొని ఎంతో అపురూపంగా చూసుకొనేవారట అలా నేను నాన్నగారి బంగారు తల్లిని అయ్యానన్నమాట ! పెరిగి పెద్దయ్యాక తెలిసింది అందరూ మా నాన్నగారిలా ఉండరు కొందరు ఇలా చేతులారా ఆడపిల్లల్ని చంపుకోనేవారూ ఉంటారని ! ఏది ఏమైనా ఈ నాన్నని నాకిచ్చినందుకు దేవుడికి సదా కృతజ్ఞురాలిని !మీకూ నాన్న గుర్తుకొస్తున్నారు కదూ ! వెంటనే ఫోన్ అందుకోండి మరి :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-6748004674925054026?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-58636957333866446782010-01-18T23:07:00.004+05:302010-01-20T11:55:34.657+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S1Sr0eG1o8I/AAAAAAAAAaY/IMHQmnjlE8w/s1600-h/lakshmi_narayan_PY94_l.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 297px; height: 228px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/S1Sr0eG1o8I/AAAAAAAAAaY/IMHQmnjlE8w/s400/lakshmi_narayan_PY94_l.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5428152368811582402" border="0" /></a><br /><a href="http://anu-parimalam.blogspot.com/2009/06/1.html">పిట్ట కధలు -</a><br /><a href="http://anu-parimalam.blogspot.com/2009/06/2.html">పిట్ట కధలు -2 (యయాతి చెప్పిన నీతి )</a><br /><br />గత జూన్ లో చెప్పుకున్నపై రెండు కధలు చదివారుగా ! ఇప్పుడింకో చిన్న పిట్టకధ !<br />కలియుగం ప్రారంభమైంది మానవులు మోక్షం కోసం కాక ధనాపేక్షతో , తమ స్వార్ధ ప్రయోజనాలకోసం లక్ష్మిని పూజించడం మొదలుపెట్టారు .పాలకడలిలో శేషతల్పంపై పవళించిన స్వామి పాదాలు వొత్తుతూ పై విషయం తలచుకొని లక్ష్మీదేవి గర్వంతో నవ్వుకోసాగిందట ! ఐతే స్వామి సర్వాంతర్యామి అమ్మ నవ్వులోని అంతర్ధానం గ్రహించి కూడా ఏమీ ఎరుగనట్టు ఏంటి లక్ష్మి నీలో నీవే నవ్వుకొంటున్నావ్ అని అడిగారు .అప్పుడు లక్ష్మీదేవి స్వామీ! కలియుగ మహిమ చూశారా ?భూలోకంలో ఎక్కడ చూసినా నా భక్తులే ఉన్నారు కాని మోక్షాపేక్షగల మీ భక్తులు అసలున్నారా అని సందేహంగా ఉంది అని గర్వంతో అంటుంది .<br /><br />అమ్మకు ఎలాగైనా గర్వభంగం చేయదలచి స్వామి దేవీ ! భూలోకంలో నా భక్తులు అన్నికాలాల్లోనూ ఉంటారు కాబట్టే ధర్మం ఒంటిపాదంతో ఐనా నిలబడగలుగుతోంది కాకపొతే కాకులు అన్నిచోట్ల కనిపిస్తాయి నీ భక్తుల్లా ...హంసలు అరుదుగా కనిపిస్తాయి నా భక్తుల్లా అంటూ చమత్కరిస్తారు .<br /><br />అమ్మకు మనసు చివుక్కుమని కోపంతో మీరు చెప్పినట్లు స్వార్ధంలేని భక్తులు ఎవరైనా ఉంటే చూపించండి వారు ఎటువంటివారో నేను నిరూపిస్తాను అని అంటుంది .స్వామి కాశీ క్షేత్రంలో రామానందుడు అనే మహా భక్తుని చూపించి యితడు వాంచారహితుడు , భక్తిని ప్రజలలో వృద్ధి చేయటం తప్ప వేరే స్వార్ధం లేనివాడు అంటూ చెప్పారు .<br /><br />లక్ష్మీదేవి రామానందుని పరీక్షింప దలచి అతడు నడిచే దారి పక్కగా ధనరాశులను సృష్టించింది ఐతే హరినామస్మరణ చేసుకుంటూ కనీసం తలకూడా తిప్పిచూడకుండా వెళ్ళిపోయాడు రామానందుడు . అమ్మ పట్టువదలకుండా ఆ మర్నాడు తెల్లవారుఝామున రామానందుడు గంగా స్నానానికి వెళ్ళేదారిలో తన మాయతో అందమైన పుష్పాలతో కూడిన ఒక గులాబీ తోటను సృష్టించింది రామానందుడు స్నానం చేసి వెళ్తూ ఆతోటను చూసి ఆశ్చర్యంతో ఇంత అందమైన పుష్పం శ్రీహరి పాదాల చెంత ఉండతగినది అనుకొని ఒక పుష్పాన్ని కోసి చేతపట్టుకోగానే లక్ష్మి మారువేషంలో వచ్చి ఈ తోట నాది నీవు <span></span> <span></span>అనుమతి లేకుండా పుష్పాన్ని దొంగిలించావు అన్నది<br /><br />తల్లీ !క్షమించు ఇంతఅందమైన పూలు కనిపించగానే భగవానుని పాదాలవద్ద ఉంచాలనిపించి కోసాను అంతేగాని దొంగను కాదు అంటూ ఆ పుష్పాన్ని అమ్మకిచ్చి వెళ్ళిపోయాడు రామానందుడు .లక్ష్మీదేవి ఆ పుష్పాన్ని చేతపట్టుకొని విష్ణుమూర్తిని చేరి చూశారా స్వామీ !మీరు చెప్పిన రామానందుడు ఒక దొంగ ఈ పువ్వే దానికి నిదర్శనం అంటూ ఆ పుష్పాన్ని స్వామికందించింది .<br /><br />అప్పుడు స్వామి చిరునవ్వుతో దేవీ !పొరపాటు పడ్డావు .ఈ పువ్వు అతడు నాకు సమర్పించాలనే కాని స్వార్ధంతో అపహరించాలన్న ఆలోచన లేదు .నా విగ్రహం ముందుంచాలని కోశాడు కాని అతనికి నాపట్ల గల అపార భక్తి వల్ల నీవే స్వయంగా ఈ పుష్పాన్ని తెచ్చి నాకు సమర్పించావు అన్నారు . లక్ష్మీ దేవి గర్వం తొలగిపోయి స్వామీ అపరాధం మన్నించండి మీ భక్తులు అన్నికాలాల్లోనూ పుట్టి ఆధ్యాత్మిక సౌరభాన్ని వెదజల్లుతూ ప్రజలను భక్తి మార్గంలో నడిపిస్తూ ఆదర్శ జీవనం సాగిస్తారు అంటూ స్వామితో ఏకీభవించింది .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-5863695733386644678?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-77390794022140567102009-12-31T16:41:00.007+05:302009-12-31T18:34:26.702+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Szyf8u1uXZI/AAAAAAAAAZQ/fx-EymOwD_s/s1600-h/new-year-2010-468x292.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 274px; height: 171px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Szyf8u1uXZI/AAAAAAAAAZQ/fx-EymOwD_s/s400/new-year-2010-468x292.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421383917161569682" border="0" /></a><br />ఏ వత్సరం గడిచినా ఏమున్నది గర్వకారణం ?<br />సామాన్యుని జీవనం సమస్తం అస్తవ్యస్తం !<br />కాలుష్యపు కోరలు , విద్యుత్ కోతలు ....<br />ప్రజల ఇబ్బందులు !<br />ప్రకృతి విపత్తులు ,ఘోర ప్రమాదాలు<br />నేతన్నల ,రైతన్నల కష్టాలు ,కన్నీళ్లు !<br />ఆర్ధిక మాంద్యం , ఐటీ సంక్షోభం ....<br />ఉద్యోగుల కలవరం !<br />నింగినంటిన నిత్యావసరవస్తుధరలు....<br />మధ్యతరగతి వెతలు !<br />ఉగ్రవాదపు పడగనీడలో బిక్కు బిక్కుమంటూ<br />భద్రత లేని బ్రతుకులు !<br />విద్వేషాల ,విభజనల హోరులో<br />దగ్ధమైన "మన " రైళ్ళూ , బస్సులూ ..<br />ఉద్వేగాల , ఉద్యమాల పోరులో<br />బలౌతున్న "మన " పిల్లల భవిష్యత్తు...<br />తిరోగమిస్తున్న "మన " పురోభివృద్ధి !<br />ఇన్ని చేదు అనుభవాలు మిగిల్చిన<br />ఈ సంవత్సరానికి చెబుతున్నా<br />వీడ్కోలు .....ఆవేదనతో ....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Szyggp-hKLI/AAAAAAAAAZY/fRSrH20EgxI/s1600-h/1205302_year_2010.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 241px; height: 181px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Szyggp-hKLI/AAAAAAAAAZY/fRSrH20EgxI/s400/1205302_year_2010.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5421384534331566258" border="0" /></a><br /><br />చీకటి వెంటే వెలుగు<br />వైఫల్యం వెనుకే విజయం<br />ఆ ఆశతోనే ఆహ్వానిస్తున్నా<br />నూతన సంవత్సరాన్ని !<br />సర్వేజనాః సుఖినోభవంతు అని ప్రార్ధిస్తూ ....<br /><br />** బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ నూతన సంవత్సర శుభాకాంక్షలు !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7739079402214056710?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-72647205156385535192009-12-26T17:29:00.003+05:302009-12-26T18:19:17.106+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SzYFxPYE7ZI/AAAAAAAAAZI/-HpUiahBY4Q/s1600-h/beautiful_girl_painting_wallpaper_02.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 209px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SzYFxPYE7ZI/AAAAAAAAAZI/-HpUiahBY4Q/s400/beautiful_girl_painting_wallpaper_02.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5419525545086217618" border="0" /></a><br />అమ్మ జన్మనిచ్చింది<br />నాన్న సంస్కారమిచ్చారు<br />సెలయేరు మాటలు నేర్పింది<br />కోయిలమ్మ పాట నేర్పింది<br />చిలకమ్మ చెలిమి చేసింది<br />జాబిల్లి వెన్నెలనిచ్చింది<br />సంపెంగ సొగసు పంచింది<br />మల్లె పరిమళమద్దింది<br />నింగి ఆత్మవిశ్వాసం పెంచింది<br />నేల సహనాన్ని నింపింది<br />వెలుగు మార్గాన్ని చూపింది<br />చీకటి కష్టాన్ని తెలిపింది<br />దైవం ఎల్లవేళలా తోడు నిలిచింది<br />అన్నీ నావద్దే ఉన్నాయి ....<br />నువ్వేమివ్వగలవని గర్వపడ్డా!!<br />కాని ...<br />నువ్విచ్చావు ...కానుకగా ....<br />నీ మనసు మాత్రమే కాదు<br />నా పెదవులపై చెరగని ...<br />చిరునవ్వు కూడా !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7264720515638553519?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-68326847796495157402009-12-17T15:47:00.004+05:302009-12-17T17:42:13.593+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SyogEvZhnXI/AAAAAAAAAY4/FVgPkgZbPMw/s1600-h/42-17378604.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 299px; height: 179px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SyogEvZhnXI/AAAAAAAAAY4/FVgPkgZbPMw/s400/42-17378604.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5416176767681535346" border="0" /></a><br />నా బాల్యం ఎంత అందమైనదీ !<br />నా జ్ఞాపకాలన్నీ మధురమైనవే<br />అంతలోనే ....<br />ఎవరెక్కువ రాణీలని పట్టుకున్నామో<br />అని పందెంకట్టి బుట్ట కింద పెట్టిన<br />నీలి తూనీగలు శపించాయో ..<br />నేనే మహరాణినంటూ<br />నేస్తాలు పరిచిన పూలదారిలో<br />నే తొక్కిన పూరెక్కలు శపించాయో ..<br />విశాలంగా విచ్చుకొని<br />ప్రపంచాన్ని చూస్తున్న తమని<br />ముట్టుకొని ముకుళింప చేశానని<br />టచ్ మీ నాట్ శపించిందో .....<br />నేనూ , నా స్నేహితులూ దూరమయ్యాం !<br />మళ్ళీ ఇన్నాళ్ళకు అదే ఫ్లాట్ ఫాం మీద<br />రైలు ఆగినపుడు నా గుండె వేగం పెరిగింది<br />అది ఏసి అద్దాల చెమ్మో....లేక<br />నా జ్ఞాపకాల చెమరింత...<br />గుండె దాటి కంటిచివర చేరిందో<br />తెలీదు .....కాని ...<br />స్టేషన్ మాత్రం మసక మసగ్గా<br />దాటిపోయింది !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-6832684779649515740?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-42840107907211667112009-11-30T16:52:00.004+05:302009-11-30T17:43:48.823+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SxO26tvjebI/AAAAAAAAAYM/4Rm1Qoon98w/s1600/3492774325_797e3399db.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 290px; height: 192px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SxO26tvjebI/AAAAAAAAAYM/4Rm1Qoon98w/s400/3492774325_797e3399db.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5409868697229818290" border="0" /></a><br />అవి 1962 వ సంవత్సరం నాన్నగారు రైల్వే లో అప్రెంటీస్ గా కోయంబత్తూర్ లో పనిచేస్తున్న రోజులు .అప్పటికే నాన్నగారికి పెళ్లయింది.ఏవో నాలుగు రోజులు సెలవులోస్తే కోయంబత్తూర్ నుండి ఊరికి వచ్చారు . సెలవులు పూర్తయి తిరుగు ప్రయాణం.<br /><br /> ఆరోజు 30 వతేదీ ....ఆ మర్నాడు జీతాలిస్తారు .( అప్పట్లో నాన్నగారికి స్టేఫండ్ ఎనభైఐదు రూపాయలట ! ) ట్రైనుకి టికెట్ అవసరం లేదు పాస్ ఉంటుంది . కాబట్టి డబ్బులు పెద్దగా పనేముందీ అనుకొని ఓ పదిరూపాయల కాగితం జేబులో వేసుకొని భోజనం చేసేసి సాయంత్రం నాలుగ్గంటలకు రాజమండ్రి లో మద్రాసు మెయిల్ ఎక్కారు.కోయంబత్తూర్ వెళ్ళాలంటే మద్రాసులో దిగి ట్రైన్ మారి వెళ్ళాలి .సరే ఉదయం ఆరుగంటలకి మద్రాస్ లో దిగితే తిరిగి మధ్యాహ్నం పన్నెండు గంటల సమయంలో తిరిగి కోయంబత్తూర్ వెళ్ళే కొచ్చిన్ ఎక్స్ ప్రెస్.అప్పట్లో భోజనం ముప్ఫైమూడు పైసలట ! మద్రాస్ లోనే టిఫిన్ ,భోజనం చేసి బండి ఎక్కేవారట !<br /><br /> రాజమండ్రిలో <span>బండి </span>ఎక్కి పై సీటుమీద దుప్పటి పరుచుకొని సెటిలైపోయి కూర్చున్నాక ..ఎదురుగా ఉన్న సీటుమీద కూడా ఓ వ్యక్తి టవల్ లాంటిది పరుచుకొని కూర్చోవడం గమనించి పలకరించారు .అతను కూడా మద్రాస్ వెళుతున్నట్టు చెప్పాడు .ఎనిమిది గంటలయ్యేసరికి ట్రైను విజయవాడ చేరుకుంది అక్కడ ఎక్కువసేపు హాల్ట్ !విజయవాడ స్టేషన్ లో<br /><span></span><span></span><span></span>ఎద్దు ముఖంఆకారంతో వంపున్న ఎర్రమట్టి కూజాలు అమ్మేవారట ! నాన్నగారి పై అధికారి ఒకరు నాన్నగారిని వీలయితే ఆ కూజా ఒకటి తెచ్చిపెట్టమని అడిగారట ! విజయవాడ రాగానే నాన్నగారి ఎదురు<span></span>సీటులో ఆయన<br />కిందికి వెళ్ళబోతూ <span> ఉంటే</span> నాన్నగారు అతన్నిఆపి మీరెలాగూ దిగుతున్నారు కదాఒకకూజా తెచ్చిపెట్టమని అడిగారు .కూజా రెండున్నర ! చిల్లరలేక పదిరూపాయల నోటు ఇచ్చారు అంతే దిగి వెళ్ళిన వ్యక్తి మళ్ళీ తిరిగి రాలేదు .అతనికి లగేజ్ కూడా ఏమీలేదని అప్పుడు గమనించారట నాన్నగారు !సాటిమనిషిని మీద నమ్మకం పోయిన క్షణాలవి !<br /><br /> మద్రాస్ స్టేషన్లో బండి దిగి ఫ్లాట్ ఫాం మీద మొహం కడుక్కొని <span></span><span></span><span></span><span></span><span></span>ఒక బెంచిమీద కూర్చున్నారు .టిఫిన్ మాట అటుంచి టీ తాగుదామన్నా జేబులో నయాపైసా లేదు .నిన్న <span>మధ్యాహ్నం </span>అనగా తిన్న భోజనమే .కడుపులో ఆకలి ..సూర్యుడు పైకొచ్చినకొద్దీ నీరసం ..నిస్సత్తువా ఆవరించేసి కళ్లు తిరుగుతున్నట్టు అనిపించి అలాగే బల్లమీదజారబడి కళ్లు మూసుకున్నారు నాన్నగారు !<br /><br />ఎంతసేపట్నించి నాన్నగార్ని గమనిస్తున్నాడో ఒక పెద్దాయన దగ్గరికివచ్చి తెలుగువాడిలా ఉన్నావ్ నీపెరేంటి బాబూ అని పలకరించాడు.నాన్నగారు చెప్పాక ...ఏంటి నీరసంగా కనిపిస్తున్నావ్ ఒంట్లో బాగానే ఉందా ..భోజనం చేశావా అని అడిగారు .నాన్నగారు మొహమాటం కొద్దీ చేశానండీ ..అని సమాధానం చెప్పారు కానీ ఆయన నాయనా ! పెద్ద కుటుంబం నుండి వచ్చినట్టున్నావ్ ఏం జరిగిందో నాకు తెలీదు నేను చాలాసేపట్నించి చూస్తూనే ఉన్నాను నువ్వు కదలకుండా ఇక్కడే కూర్చున్నావ్ ఏం జరిగిందో చెప్పు అని అడిగారు . అప్పుడు నాన్నగారు జరిగింది చెప్పగానే ఆయన పదిరూపాయల కాగితం తీసిచ్చి ముందు నువ్వు భోజనం చేసిరా తర్వాత మాట్లాడదాం అన్నారు .కాని నాన్నగారికి అభిమానం అడ్డొచ్చి తీసుకోలేకపోతే నీ తండ్రిలాంటివాడిని తీసుకోకపోతే నా మనసు బాధపడుతుంది అని ఒప్పించి పంపించారు .తిరిగి వచ్చాక మిగిలిన చిల్లర కూడా ఏదైనా అవసరం పడొచ్చు ఉండనీ అన్నారట !ఆ తర్వాత మాటల్లో నాన్నగారు ఆయన అడ్రస్ తీసుకుని ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెప్పారు .<br /><br />ఆయన పేరు సిఖిలే వెంకన్న గారు , ఆయనది అమలాపురం . నాన్నగారు కోయంబత్తూర్ వెళ్ళిన వెంటనే జీతం తీసుకొని చేసిన మొదటి పని ఆయన ఇచ్చిన పదిరూపాయలతోపాటూ మరో పది కలిపి , మాటల సందర్భంలో ఆయన క్రిస్టియన్ అని తెలుసుకొని ఒక సిలువ బొమ్మ కొని మనియార్డర్ తోపాటు పార్సిల్ చేశారట !<br /><br />దాదాపు నలభై ఐదు సంవత్సరాల క్రిందటి సంగతి నాన్నగారు ఇప్పటికీ ఆయన్ని , ఆయన చేసిన సహాయాన్నీ మర్చిపోకుండా గుర్తుచేసుకుంటారు . ఒక మనిషి తప్పు చేసినంత మాత్రాన అందరు మనుషులపై నమ్మకం పోగొట్టుకోవద్దని భగవంతుడు నాకు వెంటనే తెలియచేశాడని చెప్తూ ఉంటారు . అలాగే ఎవరైనా చేసిన మేలును జీవితాంతం మర్చిపోకూడదని నాన్నగారు ఎప్పుడూ చెప్తూ ఉంటారు .<br /><br />ఆరోజు నాన్నగారికి సహాయం చేసి ఆకలి తీర్చిన భగవత్స్వరూపులు సిఖిలే వెంకన్నగారు ఎక్కడ ఉన్నారో ఎలా ఉన్నారో కూడా తెలీదు అయినా ఆయనకు నా కృతజ్ఞతాభివందనం ! <span>భగవంతుడు </span><span>ఆయనకు </span>ఆయురారోగ్యాలు ప్రసాదించాలని కోరుకుంటున్నా !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-4284010790721166711?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-17538884382187148762009-11-24T10:57:00.002+05:302009-11-24T11:12:42.920+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SwtyRRz8pnI/AAAAAAAAAXM/21BiqnZ2ViU/s1600/FlameHeart.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 208px; height: 208px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SwtyRRz8pnI/AAAAAAAAAXM/21BiqnZ2ViU/s400/FlameHeart.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407541418753042034" border="0" /></a><br />మోయలేని బాధ్యతగా ....<br />నువ్వొదిలిన వర్తమానంలో<br />పగిలిన నా హృదయాన్ని<br />అతికించుకోలేని నా అసహాయతనీ<br />వ్యక్తపరచలేని నా ఆవేదననీ<br />చెలమలౌతున్న నా కళ్ళనీ<br />దాచుకొని...తిరిగిరాని గతంలోని<br />ప్రతి మధురస్మృతినీ పదిలంగా మోస్తూ<br />గతించిన జ్ఞాపకాల చితిమంటల్లో<br />వెదుకుతున్నా ఇంకా ....మన ప్రేమని !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-1753888438218714876?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-23079742165659307602009-11-17T08:19:00.004+05:302009-11-17T12:26:38.730+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SwJHNeDVtSI/AAAAAAAAAXE/3qsbwrYxIms/s1600/439x.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 258px; height: 172px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SwJHNeDVtSI/AAAAAAAAAXE/3qsbwrYxIms/s400/439x.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5404960799528957218" border="0" /></a><br />నా <a href="http://anu-parimalam.blogspot.com/2009/07/blog-post.html">గోరింట పూసింది...అరచేత ! </a>టపా చదివిన మిత్రులకు సోమయ్య పరిచయమే ...సోమయ్య ...నాకు ఊహ తెలిసేటప్పటికే అమ్మమ్మగారింటి పాలేరు ...బహుశా తన చిన్నప్పట్నుంచే మాదగ్గరే పనిచేసేవాడనుకుంటా ..వాళ్ల నాన్న కూడా తాతగారి దగ్గర పొలాలు చూసుకోనేవాడనుకుంటా ! అమ్మమ్మగారింటికి సెలవులకు వెళ్ళినప్పుడల్లా ...నన్నెంతో గారాబం చేసేవాడు ...గోరింటాకు , చెరుకుగడలు ,కందికాయలు ...ఇలా ఏదడిగితే అది తెచ్చి తిను బుజ్జమ్మా ..మీ టౌనోల్లకి ఇయన్నీ దొరకవుకదా అంటూ ఎంతో ఆప్యాయంగా చూసేవాడు .<br /><br />ఇక వేసవి సెలవుల్లోనే అమ్మమ్మగారి ఊరిలో ప్రతి ఏటాగౌరమ్మ సంబరం జరుగుతుంది . అది కూలీలంతా కలిసి కట్టుకున్న గుడన్న మాట ! చందాలు పోగేసి చాలా బాగా జాతర జరిపేవారు. ఇక ఊరేగింపులో గరగలు , గారడీ వాళ్లు , బ్యాండు పార్టీలూ , కోయ డాన్సులూ , పౌరాణిక ,సాంఘిక వేషధారణలు ...రాత్రి సందకాడ మొదలైన ఊరేగింపు తెల్లరేవరకూ జరిగేది .ఇంతకూ విశేషమేవిటంటే ...ఈ వేషాలు వేసుకున్నోళ్ళంతా మా కళ్ళముందు తిరిగే చాకలి <span>వీరయ్యా, </span>టైలర్ సత్తిబాబు , ఇంకా మా సోమయ్యా ...మొదలైన వారన్న మాట !<br /><br />ఇక ఊరేగింపులో చివరగా వేషాల బళ్ళు మొదలవగానే మొదలయ్యేది మా సెర్చింగ్ . ఎవరు ఏ వేషం వేశారా అని ! ముఖ్యంగా మా సోమయ్య కోసం <span>! రాముడి</span> వేషం వేసుకొని విల్లు బాణాలతో , పక్కనే సీతా లక్ష్మణులతో కదలకుండా నిలబడి ఉండేవాడు. మా ఇంటిదగ్గర బండి ఆగగానే సోమయ్యా సోమయ్యా అంటూ అరిచి గోల చేసేవాళ్ళం ( పిన్నిల పిల్లల తో కలిసి చిన్నగాంగ్ అయ్యేదిలెండి ) కళ్లు మాత్రం తిప్పి చిరునవ్వులు చిందిన్చేవాడు కానీ అంగుళం కూడా కదిలేవాడు కాదు...మేం కాగితాలు విసిరి , మాతమ్ముడైతే చిన్న చిన్న రాళ్ళు కూడా విసిరి అమ్మమ్మ చేత చివాట్లు తినేవాడు.అయినా సోమయ్యని మాత్రం కదిలించలేక పోయేవాళ్ళం <span>.అలా</span> మా ఇల్లు దాటేవరకూ నరకం చూపించేవాళ్ళం .<br /><br />అలా మేం పెద్దై పోయాం ...అమ్మమ్మ ,తాతగారు కాలం చేశారు ...పొలాలు కౌలుకిచ్చేసే వారనుకుంటా ! ఆ తర్వాత నాన్నగారు రిటైర్ అయ్యాక ...అమ్మకి తాతగారిల్లు రావటం వల్ల అక్కడే సెటిలయ్యారు . అప్పట్నుంచీ మళ్ళీ సోమయ్య విశేషాలు తెలుస్తున్నాయి . మా పొలాలే కౌలుకు చేసుకుంటూ ...సొంతంగా పశువులను కొనుక్కుని పాడి చేసుకుంటూ<br />చక్కగా పైకొచ్చాడు .ఇప్పటికీ ఏ పనికైనా మాకు సాయం వస్తుంటాడు .<br /><br />ఆ మధ్య ఊరెళ్ళినప్పుడు వీరభద్రుని బోణం రోజు వంటచేస్తూ కనపడ్డాడు సోమయ్య ! నేను ఆశ్చర్యంగా ఏంటి సోమయ్యా !అంటే నాన్నగారు చెప్పారు మనకి సోమయ్య గాని ఇప్పుడందరికీ సోమరాజుగారమ్మా ....అని ! చిన్నగా ఓ వంట మాస్టర్ దగ్గర అసిస్టెన్స్ చేస్తూ తనూ నేర్చుకొని పెళ్లిళ్లకు , ఫంక్షన్లకు దాదాపు ఐదారు వందల మందికి వంట చేయగల మాస్టర్ ఐపోయాడు సోమయ్య ..కాదు కాదు సోమరాజుగారు !పెళ్ళిళ్ళ సీజన్ వచ్చిందంటే సోమరాజుగారి సెల్ కి విశ్రాంతే ఉండదు . <span>అన్నట్టు</span> మన సోమరాజు గారికి భక్తి కూడా ఎక్కువేనండోయ్ ప్రతి ఏటా భవానీ మాల వేసుకుంటాడు .అభివృద్ది పట్నాలకి వలస వచ్చేస్తేనే కాదు కృషి , పట్టుదలా <span> ఉంటే</span> ఎక్కడున్నా వృద్ధిలోకి రావచ్చని మా సోమయ్యని చూసి నేర్చుకోవచ్చు .<br /><br />ఈమధ్య ఊరెళ్ళినపుడు ...నాటుకోడిని కోసి మాంసం తెచ్చి ....అయ్యో పెంచుకునే కోడిని కోసేసేవా అని బాధపడితే ..మీరెప్పుడూ బాయిలర్ మాసమే తింటారు బుజ్జమ్మా ..మేం అస్సలు తినం కావలసినప్పుడు ఓ కోడిని కోసుకుంటాం (వాళ్ళింట్లో పెంచిన కోళ్ళని , కోడిగ్రుడ్లనీ అస్సలు అమ్మడట ! వాళ్లింట్లోకే పెంచుతాడట !<span>) అంటూ</span> అమ్మా ...ఉల్లిపాయలిలా పడేయ్ , కూర వండేసి వెళ్తాను అంటూంటే ఎన్నేళ్ళైనా తరగని ఆప్యాయతకు కళ్లు తడిసాయ్ !<br /><br />** పై ఫోటోలో సోమయ్యని వెతక్కండెం....తన ఫోటో లేక గూగుల్ లోది పెట్టా ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-2307974216565930760?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-88295875935753181822009-11-13T16:46:00.004+05:302009-11-13T17:23:42.618+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sv1IBTiW2gI/AAAAAAAAAW8/kw_hYpaW1NI/s1600-h/52666376_2d5156903c.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 265px; height: 199px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sv1IBTiW2gI/AAAAAAAAAW8/kw_hYpaW1NI/s400/52666376_2d5156903c.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5403554315175909890" border="0" /></a><br />నేస్తం <span>??<br />నువ్వేం</span> చేసినా నేను నిన్ను ద్వేషించలేను<br />నేనేం చేసినా నువ్వు నన్ను ప్రేమించలేవు<br />పువ్వుపువ్వునీ పలకరించు గండుతుమ్మెదవు నీవు<br />రేయంతా నీకై వేచి వేచి ......<br />అలసి రాలిన పారిజాతాన్ని <span>నేను!</span> <span style="display: block;" id="formatbar_Buttons"><span class=" on" style="display: block;" id="formatbar_Add_Image" title="Add Image" onmouseover="ButtonHoverOn(this);" onmouseout="ButtonHoverOff(this);" onmouseup="addImage();" onmousedown="CheckFormatting(event);;ButtonMouseDown(this);"><img src="http://www.blogger.com/img/blank.gif" alt="Add Image" class="gl_photo" border="0" /></span></span>పువ్వు పువ్వునీ తట్టే నీకు<br />పారిజాతం విలువేం తెలుసు ?<br />మకరందపు రుచులు తప్ప<br />పూల పరిమళమెందుకు నీకు?<br />నువ్వు నిర్లక్ష్యంతో ఎగిరెళ్లిపోతేనేం<br />దైవసన్నిధిలో నాచోటు పదిలం !<br /><br /><br /><span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-8829587593575318182?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-28422896443907849642009-11-11T20:42:00.003+05:302009-11-11T22:05:14.981+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SvrnuON3RoI/AAAAAAAAAWs/urD4u9T6OiU/s1600-h/lotus.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 233px; height: 194px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SvrnuON3RoI/AAAAAAAAAWs/urD4u9T6OiU/s400/lotus.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402885484260574850" border="0" /></a><br />మానవునికి కావలసిన దివ్యగుణములు పదహారు అని పెద్దలు చెప్తారు అవి .....<br /><span>1. </span>పరమాత్మునియందు సంపూర్ణ విశ్వాసం<br />2. ఆత్మలో దృఢత <br />3. ఆలోచనలో పరిపక్వత<br />4. మనస్సులో సంతుష్టత<br />5. బుద్ధిలో దివ్యత<br />6. సంస్కారములో శ్రేష్టత<br />7. దృష్టిలో పవిత్రత<br />8. మాటలో మధురత<br />9. కర్మలలో కుశలత<br />10. సేవలో నమ్రత<br />11. వ్యవహారములో సరళత<br />12. స్నేహములో ఆత్మీయత<br />13. ఆహారములో సాత్వికత<br />14. జీవితంలో సత్యత<br />15. వ్యక్తిత్వంలో రమణీయత<br />16. నిద్రలో నిశ్చింతత<br /><br />పై పదహారు దివ్యగుణములు ప్రతి ఒక్కరూ వీటిని అలవర్చుకోవడానికి ప్రయత్నించాలి .<br />ఎక్కడో చదివినప్పుడు రాసిపెట్టుకున్నవి మీతో పంచుకోవాలని ఈ టపా !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-2842289644390784964?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-39430779142918558262009-11-09T09:45:00.003+05:302009-11-09T10:32:34.572+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Svefny6t8fI/AAAAAAAAAWM/mYfUHNDHCxs/s1600-h/namaste_hands.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 265px; height: 383px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Svefny6t8fI/AAAAAAAAAWM/mYfUHNDHCxs/s400/namaste_hands.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401961784085967346" border="0" /></a><br />అనుకున్నామని జరగవు అన్నీ ....అనుకోలేదని ఆగవుకొన్ని ....జరిగేవన్నీ మంచికని అనుకోవడమే మనిషిపని ....అన్నారో మహాకవి ! ఇదెంత నిజం ! బ్లాగ్ అంటే తెలియనితనం నుండి బ్లాగ్ వార్షికోత్సవాన్ని ఉత్సాహంగా మీతో పంచుకోవడం ...పై మాటలు అక్షరసత్యాలని నిరూపించటం లేదూ !<br /><br />ఒకానొక రోజు ఈనాడు పేపర్ చూస్తుండగా ...e బ్లాగుల గురించి చదవటం ...వాటిలో భావుకత్వంతో నిండిన రాధిక గారి బ్లాగ్ గురించి చదివి సంబరపడిపోతున్న నన్ను చూసి నాస్నేహితుడు మీరు మాత్రం ఎందుకు బ్లాగ్ మొదలుపెట్టకూడదు అంటూ ప్రోత్సహించి కంప్యుటర్ మెట్లైనా తాకని నాచేత బ్లాగ్ మొదలు పెట్టించి తానే నా బ్లాగ్ కు నామకరణం చేసి ఇంతమంది మిత్రుల పరిచయానికి కారణమైన వాడికి మీ సమక్షంలో కృతఙ్ఞతలు తెలుపుకోవడం నా కనీస ధర్మం !<br /><br />నేను బ్లాగ్ ఓపెన్ చేసింది నవంబర్ ఎనిదవ తేదీన అయినా మొదటి టపా రాసింది మాత్రం ఈరోజే !నెమలికన్ను మురళిగారి ఫిర్యాదు నిజం చేద్దామని కాదుకాని ...కుటుంబ బాధ్యతల వల్ల అప్పుడప్పుడూ బ్లాగ్ కి కొద్దిరోజులు దూరమవ్వాల్సి వచ్చేమాట వాస్తవం ! ఐతే మొదట భార్యగా ,కూతురిగా , తల్లిగా ....నా బాధ్యతల తర్వాతే కదా నా బ్లాగ్ ! దీనికి మీ అందరి సపోర్ట్ నాకే కదూ !<br /><br />అన్నట్టు ఈ మధ్య టపా లేటవడానికి ఓ మంచి కారణం ఉందండోయ్ ! అనుకోకుండా ఫ్లాట్ తీసుకోవడం ...తర్వాత మంచి లేదన్నారని గృహప్రవేశం చేసుకోవడం ....ఈ హడావుడి అన్నమాట ! ఆహ్వానించలేదని అన్యదా భావించక ఆశీర్వ దిస్తారు కదూ! ఉత్తములకు భగవంతుని అండ ఎల్లప్పుడూ ఉంటుందని అంటారు ....అటువంటి ఉత్తములైన మిత్రుల ప్రోత్సాహం కొండంత అండగా నాకుంటుందని ఆశిస్తూ ......ఇంతవరకూ నేనేం రాసినా నన్ను ప్రోత్సహిస్తూ స్పందించిన వారికీ ...బ్లాగ్ ఫాలోవర్స్ గా ఉంటూనాలో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని పెంచినవారికీ ......నేను తెలియక తప్పులు రాసినపుడు సరిదిద్దిన వారికీ ....అందరికీ వినమ్ర పూర్వక నమస్సులతో ......మీ పరిమళం !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3943077914291855826?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-70246482834217404802009-10-24T17:32:00.003+05:302009-10-24T19:08:03.095+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SuMDCacPe6I/AAAAAAAAAWE/VTAxwUt9tlM/s1600-h/money.jpeg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 217px; height: 243px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SuMDCacPe6I/AAAAAAAAAWE/VTAxwUt9tlM/s400/money.jpeg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5396160118512384930" border="0" /></a><br />బంగారు నామామ...ఏడ తానున్నాడో<br />అలకేమో నాపైన ....ఎందు దాగున్నాడో<br />రెండునాళ్ళాయే అగుపడకనాకు !<br />నాఎనక తనుజేరి తనవేళ్ళ చితుకులతో<br />నా ఒళ్ళు రాజేసి ఏమెరగనట్టుగా <br />జొర్రమొచ్చిందంటు మేలమాడిన మావ<br />మారిపోయేనీయాల ఏలనో<br />నీకైనా ఎరుకేనా ఎన్నెలమ్మా ?<br />ఇసుకతిన్నెంటి ఎదమీదతలవాల్చి<br />సేదతీరి జిలిబిలి కబురులు నేచెప్పుతుంటే<br />చిరపుంజి నేనంటూ నాసరి నువ్వంటూ<br />కోకల్లె నన్నుచుట్టుకున్న మావ<br />మారిపోయేనీయాల ఏలనో<br />నీకైనా ఎరుకేనా కోయిలమ్మా ?<br />గండుతుమ్మెదల్లె ఏ తోటకేల్లాడో<br />తోటలో పూలన్నీ నాసవతులయ్యేనో<br />నామోముజూడక అలిగె నామావ<br />తనజాడ తెలిసినా ఎక్కడగుపడినా<br />నాకబురు చెప్పవా ఓ చందమామా<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7024648283421740480?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-52265536920402423172009-10-22T13:43:00.004+05:302009-10-22T22:15:02.863+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SuAsv1gt8kI/AAAAAAAAAVM/CrsYYVR5qEw/s1600-h/wb1129couple.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 219px; height: 319px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SuAsv1gt8kI/AAAAAAAAAVM/CrsYYVR5qEw/s400/wb1129couple.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5395361553919636034" border="0" /></a><br />* ఇది నాలుగురోజుల క్రితం అనుకుంటాను ఈనాడులో వచ్చింది ఆనందంగా జీవించడం కోసం మనచేతుల్లో ఉండే మనం చేయగలిగిన కొన్ని చిట్కాలు రాశారు అన్నీ మనకు తెలిసినవే ఐనా ప్రయోగాత్మకంగా ఎంతవరకు అమలు పరుస్తున్నామనేది మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకోవలసిన అవసరం ఉందనిపించింది చదవని వారికోసం వాటిలో కొన్ని........<br /><br />ఆఫీస్ లో యాజమాన్యం మెప్పుకోసం ,తోటి ఉద్యోగుల మధ్య గౌరవం కోసం , మీకెరీర్ లో ముందుకు దూసుకెళ్ళటం కోసం అహర్నిశం తాపత్రయపడుతూ శ్రమించే మీరు మీ వైవాహిక జీవితాన్ని పరిపూర్ణంగా ఆస్వాదిస్తున్నారా ? మీ జీవిత భాగస్వామికి ఆ అనుభూతినిస్తున్నారా ?(కనీసం అందించాలని తపిస్తున్నారా ?)ఆస్వాదనా ,అనుభూతీ అంటే కేవలం<span></span> శారీరికపరమైన దగ్గరతనం మాత్రమే అనుకోవద్దు.నీకు నేను , నాకు నువ్వు అని భాగస్వామి భావించేలా ప్రేమపూరిత వాతావరణాన్ని కలిగించడం !మీకేరీర్ లో మీరెంతో ముందుండవచ్చు మరి మీ జీవిత భాగస్వామి హృదయానికెంత దగ్గర్లో ఉన్నారు ? మీ ప్రేమ వాడిపోకుండా నిత్యనూతనంగా వికసించాలంటే ఏం చేయాలో చూడండి.<br /><br />* ఎల్లవేళలా మీ మాటలు చేతలతో భాగస్వామిపట్ల మీకుగల ప్రేమాభిమానాలు వెల్లడిచేయండి<br />* మూసపద్ధతిలో కాక మీ వారాంతపు సెలవుల్ని కొత్తగా తీర్చిదిద్దుకోండి<br />* పుట్టినరోజు ,పెళ్లిరోజు మాత్రమే కాకుండా అప్పుడప్పుడూ హఠాత్తుగా మీ జీవిత భాగస్వామిని అనూహ్య బహుమతులతో ఉక్కిరిబిక్కిరి చేయండి ( బహుమతులంటే <span>డైమండ్ </span> నేక్లేసో , బంగారపు గాజులో అవసరం లేదు నచ్చిన పుస్తకమో , పాటల సీడీయో తన అభిరుచికనుగుణంగా ఉండాలి )<br />* తను నిద్రలేచేసరికి శుభోదయం చెపుతూ మంచికాఫీ అందించండి (ఇది రోజూ కాఫీ ఎవరుచేస్తుంటే రెండోవారు చేయాలి<br />* సాయం చేస్తానంటూ వంటింట్లోదూరి కూరలు తరగటం ఇంకా వీలయితే వంటంతా మీరే చేసేయండి ( ఇదికూడా రోజూ వంట చేసేవారికి రెండోవారు చేసిపెట్టాల్సింది :) )<br />* పక్కనే పార్కుంటే చెట్టాపట్టాలేసుకొని వాకింగ్ చేయండి లేదా బాల్కనీలో కూర్చుని కబుర్లాడుకోండి .( మీ గత జీవితంలోని మధుర ఘట్టాలను ఇద్దరూ కలిసి గుర్తు చేసుకోండి మీమధ్య గాలికూడా చొరబడదు నాదీ హామీ )<br />* ఖాళీ దొరికినప్పుడల్లా ఓ రొమాంటిక్ ఎస్సెమ్మెస్ లేదా ఏదైనా జోక్ పంపి గిలిగింతలు పెట్టండి .ఏదో పనిలో ఉన్నప్పుడు చటుక్కున చెక్కిలిమీద ఓ ముద్దిచ్చి చూడండి<br />*కలిసి కబుర్లాడుతూ టీవీ చూడండి కలిసే భోంచేయండి ఇంట్లో ఉన్నంతసేపూ సరదాగా నవ్వుతూ నవ్విస్తూ ఒకరికొకరుగా మెలగండి<br />*అష్టా చెమ్మా కావచ్చు ,అంత్యాక్షరి కావచ్చు ముద్దు ముద్దు పందాలతోఖాళీ సమయాన్ని ఆనందించండి<br />* ప్రేమను గొప్పగా వ్యక్తం చేయడానికి స్పర్శ ఎంతో దోహదం చేస్తుంది ఆత్మీయతతో కూడిన చిన్న స్పర్శ , అభినందనతో కూడిన చిన్న మెచ్చుకోలు మీ భాగస్వామిని మీకెంత దగ్గర చేస్తాయో ప్రయత్నించి చూడండి<br />* ఇద్దరూ కలిసి గడిపే సమయం ఎంత అని కాక ఎంత ఆనందంగా గడిపామన్నది <span>ముఖ్యం </span>ఆ ఆనందాన్ని సాధించేలా మీరిద్దరే కృషి చేయాలి. ఇప్పటికే మీరిలాగే ఉన్నామని అంటే మీకు <span id="TRN_5">అభినందనలు.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-5226553692040242317?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-36133536228689989312009-10-16T13:25:00.002+05:302009-10-16T14:08:39.082+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Stgw8D5KRTI/AAAAAAAAAVE/gqYQyJbRHaA/s1600-h/8455-002-81-1042.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 290px; height: 175px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Stgw8D5KRTI/AAAAAAAAAVE/gqYQyJbRHaA/s400/8455-002-81-1042.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5393114362171508018" border="0" /></a><br />ఇంటి ముంగిట వెలిగే దివ్వెలు ...<br />ఇల్లాలి మోమున మెరిసే చిర్నవ్వులు<br />ఇంటి యజమానికవే అష్టైశ్వర్యాలు<br />చిన్నారులకేమో టపాసులు ....<br />కొత్తల్లుళ్ళకు అత్తింటి కానుకలు<br />బీదసాదలకు దానధర్మాలు<br />కొత్తబట్టలు ...విందువినోదాలు<br />ఇంతేకాదు పండుగ ....<br />ఆనాటి శ్రీకృష్ణసత్యల చేతి విల్లు<br />అసుర సంహారం చేస్తే ....<br />చెడుపై మంచి సాధించిన విజయం !<br />ఈనాడు" క్షమ "అనే విల్లునెక్కుపెట్టి<br />మనలోని అసూయా ద్వేషాలను సంహరిస్తే<br />మనల్ని మనమే గెలిచిన విజయులం !<br />ఆర్ధికమాంద్యాల....ప్రకృతి వైపరీత్యాల చీకట్లను<br />ధైర్యం ...దయ ...అనే దివ్వెలు వెలిగించి పారద్రోలుదాం !<br />ఆనంద దీపావళిని కలిసికట్టుగా ఆహ్వానిద్దాం !<br /><br /><br />**బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ మరియు వారి కుటుంబసభ్యులకూ దీపావళి శుభాకాంక్షలు !<br /> అనుకోకుండా ఇది నా వందవ టపా కావడం(నాకు :) ) విశేషం!నేను బ్లాగ్ మొదలుపెట్టినప్పటినుండీ నన్ను ప్రోత్సహిస్తూ ,సలహాలిస్తూ , తప్పులు దిద్దుతూ ..నా వెన్నంటి నిలిచిన మిత్రులందరికీ వినమ్ర పూర్వక ధన్యవాదాలు.అలాగే నా బ్లాగ్ ని అనుసరిస్తూ ఫాలోవర్స్ గా ఉండి నన్ను ఉత్సాహపరుస్తూ ...నాలో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని కలుగచేస్తున్నమిత్రులందరికీ కృతఙ్ఞతలు . మీ ప్రోత్సాహం , మీ ఆశీస్సులు ఎల్లప్పుడూ కోరుకుంటూ ......<br /> -మీ పరిమళం -<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3613353622868998931?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-30218329125099447052009-10-13T08:50:00.004+05:302009-10-13T13:23:40.735+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/StQPi7eIumI/AAAAAAAAAUk/CkNdHvvcCGE/s1600-h/Fishes_Mada.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 295px; height: 207px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/StQPi7eIumI/AAAAAAAAAUk/CkNdHvvcCGE/s400/Fishes_Mada.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391951746623388258" border="0" /></a><br />ఉష గారి జలపుష్పాభిషేకంలో పాల్గొన్నవారంతా మహామహులే ...<br />ఐనా ధైర్యంచేసి ఈ చిరుపుష్పాన్ని నావంతు కానుకగా ఇస్తున్నా ....<br /><br />కవులంతా కన్నె కన్నుల అందం నీతోనే పోల్చేరు<br />శ్రీహరి వేదాలను కాచింది నీరూపునే అన్నారు<br />ముత్యాల నగరికి మహారాణి వన్నారు<br />చిన్నారిపాపలకు కధలల్లి చెప్పేరు<br />ఆల్చిప్పల మధ్య , ఆత్మీయులమధ్య<br />ఆనందంగా తిరుగాడే దానవు<br />నీఇంట నువ్వుంటే వలవేసి పట్టేరు<br />అద్దాల తొట్టెల్లో అందంగా అమర్చేరు<br />నీ స్వేచ్ఛ హరించి అంగట్లో అమ్మేరు<br />ఇంకొందరేమో నీఉసురు తీసి<br />రుచులు రుచులుగా వండి విందారగించేరు<br />జలపుష్పానివో ...లేక జలాధిదేవతవో నీవు<br />మానవ తప్పిదాన్ని మన్నించు మీనమా !<br /><br />**పై కవిత రాస్తున్నంత సేపూ నామనసు నాఎదురుగా కూర్చుని ( అదేదో సినిమాలోలాగా ) ప్రశ్నిస్తూనే ఉంది నీకిలా రాసే అర్హత ఉందా అని ! ఎందుకంటే చేపలపులుసంటే నాకు చాలా ఇష్టం మరి ! మిత్రులారా మన్నించండి !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3021832912509944705?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-36200974294612902622009-10-11T14:02:00.004+05:302009-10-11T18:23:45.429+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/StHVUJFXcYI/AAAAAAAAAUE/f2hrOp87kaY/s1600-h/0005mm.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 251px; height: 229px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/StHVUJFXcYI/AAAAAAAAAUE/f2hrOp87kaY/s400/0005mm.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391324770951721346" border="0" /></a><br />విరహము కూడా సుఖమే కాదా ...నిరతము చింతన మధురము కాదా ...అన్నాడో మహాకవి . విరహము సుఖమో కాదో కానీ నిరతము చింతన మాత్రం మధురమే సుమా !ఆ చింతన ఒక కొత్త బంధం చుట్టూ అల్లుకోవడం మరింత మధురం .<br /><br />తప్పనిసరి ప్రయాణం ! తిరిగి రావడానికి చాలారోజులు పట్టొచ్చు .ప్రయాణ కారణం శుభప్రదమె అయినా బయలుదేరుతుంటే ఏదో మర్చిపోయినట్టు ...నాలో ఒక భాగాన్ని వదిలి వెళ్తున్న ఫీలింగ్ !<br /><br />ట్రైన్ గమ్యస్థానం చేరుకుంది .ట్రైన్ దిగేసరికి అన్నయ్య కొత్త డ్రైవర్ కంపార్ట్మెంట్ దగ్గరే రడీగా ఉన్నాడు అక్కడ్నించి కార్లో మా ఊరికి అరగంట ప్రయాణం దారిపొడవునా పచ్చని పైర్లు ..వరిచేలపై రాత్రికురిసిన మంచు బిందువులు ముత్యాల్లా మెరుస్తూ ...అయినా మైండ్ ఆప్సెంట్ !<br /><br />వీరభద్ర స్వామి బోణం జరుగుతోంది ఈ విశేషాలు ఎప్పుడు రాయాలా అన్న ఆలోచనే ! షాపింగ్ చేస్తున్నాం ..కర్పూరదండలు ,మధుపర్కాలు ,తలంబ్రాల చిప్స్ ,ముత్యాలు ఏవి కొంటున్నా మనసు మాత్రం ఎక్కడికో వెళ్ళిపోతోంది.<br />పెళ్లి తంతు జరుగుతోంది మంత్రోచ్చారణ , మంగళ వాద్యాలు , తలంబ్రాలు , కొంగుముళ్ళూ , అరుంధతీ దర్శనం ఏది చూస్తున్నా ఎవరెవరో నా చెవిలో వాటి అర్ధం వివరిస్తున్నట్టు ...నేను చదివిన విషయాలు గుర్తుకొచ్చేశాయి .<br /><br />కాస్త ఖాళీ దొరికితే చాలు ఏదో వెలితి మనసెటో వెళ్ళిపోతోంది ....ఎందరు బంధువుల మధ్యనున్నా ఎవరో ఆత్మబందువును మిస్ అవుతున్న ఫీలింగ్ ! ఎట్టకేలకు అన్ని కార్యక్రమాలూ పూర్తయ్యాయి విజయవంతంగా రెండు పెళ్ళిళ్ళూ ...మూడు గృహప్రవేశాలూ ముఖ్య అతిధిగా పూర్తిచేసుకున్నా ! ఇక బయలుదేరదామంటే శుక్రవారం సెంటిమెంట్ అన్నారు .ఇక ఒక్కరోజుకూడా ఆగలేను అనుకొంటూ శనివారం బయలుదేరి వచ్చేశా !<br /><br />నా నేస్తాన్ని కలుసుకోవాలన్న ఆత్రుత !<span> ఇప్పటికే మీకర్ధమై ఉంటుంది నేనేం మిస్ అయ్యానో ...బ్లాగ్</span> మొదలు పెట్టాక ఇంత గాప్ ఎప్పుడూ రాలేదు దాదాపు నెల ! ఇంటికి రాగానే గబ గబా సిస్టం ఆన్ చేశాను ఈనాటి e బంధం ఏనాటిదో అనుకుంటూ .....<br />మిత్రులారా ....miss you all.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3620097429461290262?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-63948974749666070802009-09-13T10:38:00.003+05:302009-09-13T12:14:17.246+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SqyUsdMy6zI/AAAAAAAAATs/ge_HKkL54Dw/s1600-h/p_2452451.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 189px; height: 238px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SqyUsdMy6zI/AAAAAAAAATs/ge_HKkL54Dw/s400/p_2452451.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380839146274351922" border="0" /></a><br />అవి నేను తొమ్మిదో తరగతి పరీక్షలు రాసేసి బలాదూర్ గా ( అప్పట్లో ముందస్తు కోచింగ్ లూ అవీ లేవులెండి ) తిరుగుతున్న రోజులు ....ఇక సెలవులకి అమ్మమ్మ వాళ్ళింటికి వెళ్దాం అనుకుంటూ ఉండగా పిడుగులాంటి వార్త ! మరో మూడు నెలల్లో నాన్నగారికి ట్రాన్స్ఫర్ ! అప్పటికీ ఊహ తెలిసినప్పట్నుంచీ దాదాపు అదే ఊర్లో ఉంటున్నాం ఇప్పుడు ట్రాన్స్ఫర్ అంటే నాస్నేహితుల్ని , ముఖ్యంగా ...లలిత , పరిమళ , కిషోర్ , చిన్ని లను విడిచి వెళ్ళాలంటే ...అమ్మో ....అనిపించింది . కానీ ముందే చెప్పుకున్నాం కదా విధి బలీయమైందని !దానికి జాలీ దయా ఉండవు అనుకున్నట్టే మమ్మల్ని విడదీసింది .<br /><br />ఐతే ఈ ట్రాన్స్ఫర్ వల్ల మధ్యలో నాకు టెన్త్ క్లాస్ మధ్యలో జాయినింగ్ కుదరదని ....మా పిన్నిగారింటి దగ్గర ఉండి టెన్త్ చదివేలా ఏర్పాటు జరిగిపోయింది . పిన్ని అమ్మ తర్వాత అమ్మే నాకు ! నాన్నగారికంటే చిన్నాన్నగారికి మరీ గారం నేనంటే !వెంటనే ఎగిరి గంతేసి ఒప్పేసుకున్నా అక్కడ చదవటానికి !<br /><br />ఓ శుభ ముహూర్తంలో ( కేలండర్ చూసి ) పిన్నిగారింటి వెనుకే ఉన్న హైస్కూల్ లో చేర్చారు . ఆరోజు శనివారం !మొదటి రోజు స్కూల్ ! బిక్కుబిక్కు మంటూ వెళ్లాను. పెద్దగా క్లాస్ లు ఏమీ జరగలేదు పరిచయాలూ ....కబుర్లూ తప్ప !ఆరోజు స్కూల్ లాస్ట్ పిరీడ్ లో హెడ్ మాస్టర్ పిలుస్తున్నారంటూ ప్యూన్ కబురు మోసుకొచ్చాడు . ఉదయం జాయిన్ ఐనప్పుడు చూశాను నిలువెత్తు మనిషి ...నల్లటి ఛాయా ...ఎర్రటి కళ్ళూ ...భయం గొలిపేలా ఉన్నాయన రోజుకొక సారి లెక్కల క్లాస్ కి వస్తారంటేనే భయపడిపోయాను ( నాకసలే లెక్కల్రావ్ మరి ) ఇక ప్రత్యేకంగా కబురుపెట్టారంటే ....దడ దడ లాడే గుండెతో ..ఆయన రూంలో అడుగుపెట్టా ....భయపడుతూనే తలెత్తి సర్ !పిలిచారట ....ఆయన విశాలంగా నవ్వుతూ (నాకు బాగా గుర్తు ఆ నవ్వు ఆయనకస్సలు సూటవలేదు ) నువ్వు ఈరోజే చేరావుకదా ...రేపు ఆదివారం ద్వితీయ విఘ్నం అవుతుంది .అలా కాకుండా ప్యూన్ కి తాళా లిచ్చి పంపిస్తా ...రేపొచ్చి క్లాస్ లో కాస్సేపు కూర్చొని వెళ్ళు అని చెప్పారు . సరేనని ...ఇంటికెళ్ళాక పిన్నికి చెప్పా ద్వితీయవిఘ్నం గురించి వివరంగా నాకు చెప్పి ఆయనంత శ్రద్ధ తీసుకున్నందుకు మురిసిపోతూ నన్ను మర్నాడు స్కూల్ కి పంపించింది .<br /><br />సరే వెళ్లి ప్యూన్ గారి దయవలన ఖాళీ క్లాస్ రూం లో బిక్కుబిక్కు మంటూ కాస్సేపు కూర్చుని ద్వితీయ విఘ్నం బారినుండి తప్పించుకున్నా అని ఆనందపడుతూ ఇంటికొచ్చేశా ! ఏడెనిమిది నెలల తర్వాత గానీ తెలీలేదు ...క్లాస్ కెళ్ళి ఊరికే కూర్చుంటే కాదనీ ...నా చదువుకు విఘ్నం తప్పలేదనీ ......ఆ తర్వాత ద్వితీయ విఘ్నం ఎంత పవర్ ఫుల్లో అర్ధమైంది .అప్పటినుంచీ నాకు ఆ సెంటిమెంట్ స్థిరపడి పోయింది .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-6394897474966607080?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-7294648746243697442009-09-09T14:34:00.004+05:302009-09-09T16:46:45.545+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SqeN-OczENI/AAAAAAAAATk/6hB-TAWYUaM/s1600-h/sports.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 259px; height: 195px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SqeN-OczENI/AAAAAAAAATk/6hB-TAWYUaM/s400/sports.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379424380087636178" border="0" /></a><br />నా పెళ్లి ఫిక్స్ అయి రెండో రోజే నిశ్చితార్ధం కూడా జరిగిపోయింది . ఐతే ఈ విషయాలేవీ స్కూల్ లో చెప్పటానికి చాలా బిడియంగా అనిపించి ...నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ కి కూడా ఏమీ చెప్పకుండా మామూలుగా స్కూల్ కి వెళ్తూ వస్తూ ఉన్నాను రెండు నెలల్లో ముహూర్తం ఉంది . పెళ్లి అయ్యేటప్పటికి ఒక నెలా , నెలన్నర రోజుల్లో ఫైనల్ పరీక్షలుంటాయి .సిక్ లీవ్ పెట్టేసి సరాసరి ఎగ్జాం సెంటర్కి వెళ్లి పరీక్షలు రాసేద్దాం ...ఆ తర్వాత ఇంటర్ అంటే పెద్దైపోయినట్టేగా ....పెళ్లైనట్టు తెలిసినా ఫర్వాలేదు అనుకున్నా !అన్నీ మనమనుకున్నట్టు జరిగితే ఇక విధాతకు ఆయన రాసిన రాతకు అర్ధమేముందీ ?<br /><br />అలా ఒక వారం బాగానే గడిచిపోయింది . ఆరోజు శుక్రవారం ! చివరి పిరీడ్ గేమ్స్ ...మాస్కూల్ లో పెద్ద గ్రౌండ్ ఉండేది. అబ్బాయిలంతా ఒకపక్క ...అమ్మాయిలంతా ఒకపక్క వాలీబాల్ ఆడుతున్నాం ! ఒక్కరే కోచ్ అటు బాయ్స్ కి మాకూ మధ్య తిరుగుతూ ....ఆడిస్తున్నారు . మా గ్రౌండ్ ని ఆనుకొని లెక్చరెర్స్ కోలనీ ఉండేది అదీ మా గ్రౌండ్ ని ఆనుకొని బాబూరావుగారని మాకు తెలిసిన వారుండేవారు . మేమంతా ఆడుతూ ఉండగా డాబాపైనుండి చూసిన ఆంటీ గబగబా దిగి మా గ్రౌండ్ లోకి వచ్చేసి ....ఏంటి బుజ్జమ్మా...నీకు పెళ్లి కుదిరిందంటగా ..మమ్మల్ని పిలవకుండానే ఎంగేజ్మెంట్ చేసేసుకున్నావా ?మాకు తెలీదనుకున్నావా ?అబ్బాయిది ఫలానా ఊరట కదా ...భోజనాల్లో నిన్నుచూసి చేసుకుంటున్నారట కదా ...అసలు నా సమాధానం కోసం చూడకుండా మాట్లాడేస్తూనే ఉందావిడ ! ఒక్కసారిగా రక్తమంతా ముఖంలోకి తన్నుకొచ్చిన భావన ! ఆ ఫీల్ చెప్పలేను .<br /><br />సడన్ గా గ్రౌండ్ అంతా నిశ్శబ్దం ఆవరించుకుంది ...అప్పటివరకు అరుపులతో ....మాటలతో హోరెత్తిన గ్రౌండ్ ఒక్కసారిగా సైలెంట్ ఐపోయింది ...బాయ్స్ అంతా ఆడటం మానేసి ఆవిడమాటలు ఆసక్తిగా వినసాగారు . మా ఫ్రెండ్స్ అంతా ఆశ్చర్యంగా నోరెల్లబెట్టుకుని నన్నూ ,ఆవిడనీ మార్చి మార్చి చూస్తుండిపోయారు .మా కోచ్ కూడా ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుకొంటూ వెళ్లిపోయారు .నేను మాత్రం ఎర్రబడిన మొహంతో అలా చలనంలేని బొమ్మలా షాక్ లో ఉండగానే బెల్ మోగడం ..నేను తేరుకొని పరుగెత్తుకుంటూ బాగ్ తీసుకుని ఇంటికి పారిపోవడం జరిగిపోయింది .<br /><br />ఆ మర్నాడు ఎలా వెళ్ళను అనుకొంటూనే స్కూల్ కి వెళ్లాను. నేను అడుగు పెట్టగానే క్లాసంతా మళ్ళీ నిశ్శబ్దం ! అబ్బాయిలంతా ముసిముసిగా నవ్వులు ...వాళ్ళల్లో వాళ్లు గుసగుసలు ! ఇక అమ్మాయిలు నేనెప్పుడు దొరుకుతానా అన్నట్టు ప్రశ్నల వర్షం కురిపించారు . స్కూల్ అంతా పాకిపోయినట్టుంది ..మా తెలుగు మేడం కూడా క్లాస్ అవ్వగానే పిలిచి అడిగారు . బహుశా ఆ స్కూల్ మొత్తం మీద ఇలా జరిగింది నాకే అనుకుంటా !<br /><br />అంతే ఇంటికి వెళ్ళగానే చెప్పేశా !ఇక స్కూల్ కి వెళ్లనని ! అమ్మ ,పిన్ని వాళ్లు మిసెస్ బాబూరావ్ ని కాస్సేపు తిట్టి నన్ను ఒప్పించాలని చూశారు కానీ నేను మొండికేసే సరికి నాన్నగారేమీ మాట్లాడలేదు . ఆ తర్వాత ఎలాగూ తెలిసింది కదాని పెళ్ళికి ముందు శుభలేఖలు ఇవ్వటానికి వెళ్ళినప్పుడు మా హెడ్ మాస్టరు చాలా బాధపడి పెళ్ళి ఐతేనేం .....చదువుకోవడానికేం...తప్పకుండా రామ్మా అని చెప్పారు కానీ ..అప్పుడా మాటల విలువ తెలీలేదు .అలా నాచదువుకి నేనే పుల్ స్టాప్ పెట్టుకున్నా ! నేను వెళ్తానంటే ఎవ్వరూ వద్దని అనేవారు కాదు ...మా అత్తవారింట్లో కూడా ! కానీ ...ప్చ్ ...మా వారు మాత్రం పెళ్లి తర్వాతే డిగ్రీ ఫైనల్ ఇయర్ పరీక్షలు రాసి ఫస్ట్ క్లాస్ లో పాసయ్యారు.<br /><br />తర్వాత పెళ్ళికి వచ్చిన నా ఫ్రెండ్స్ , మా క్లాస్ అబ్బాయిలు నన్ను స్కూల్ కి రమ్మని , పరీక్షలు రాయమని చెప్పారు కానీ మంగళ సూత్రాలు , మెట్టెలు వేసుకొని స్కూల్ కి వెళ్ళటం సిగ్గుగా అనిపించి ఎవరిమాటా వినలేదు.అయినా అంతా నా స్వయంకృతాపరాధం మాత్రమె కాదండోయ్ ....కొంత దైవం కూడా అనుకూలించలేదు ....అప్పటినుండి నాకు ఒక సెంటిమెంటు కూడా ఏర్పడింది ...అదేంటో మరో టపాలో ....అంతవరకూ సెలవా మరి !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-729464874624369744?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-89119981500295202052009-09-03T05:00:00.003+05:302009-09-03T05:59:52.136+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sp8N3fbEtXI/AAAAAAAAATU/NzrhB7e67Fc/s1600-h/034.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 259px; height: 174px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sp8N3fbEtXI/AAAAAAAAATU/NzrhB7e67Fc/s400/034.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5377031727082681714" border="0" /></a><br />అలా నా పెళ్లి కుదిరిపోయింది కదా ! అసలు నా వెనుక ఏం జరిగిందో చెప్తాను . నేను భోజనాల కార్యక్రమం లో నా గురించి ఆరా తీసిన తాతగారు మా శ్రీవారి తాతగారన్న మాట ! అప్పటికి కొద్దిరోజుల ముందు ఆయనకు అనారోగ్యం చేసిందట! నన్ను చూడగానే వాళ్ల మనవడికి చేసుకుంటే బావుండుననిపించిందట ! కనీసం ఒక మనవడి పెళ్లినైనా చూసుకోవాలని ( రెండో ఆయన పెళ్లి చూపులకొచ్చిన ఇంకో అబ్బాయి ఇప్పుడు మా మరిది ) మా బాబాయి గారిచేత నాన్నగార్ని అడిగించారట ! ( ఆ తర్వాత కూడా ఆయన చాలా ఏళ్ళు క్షేమంగానే ఉన్నార్లెండి :) )<br /><br />తాతగారికి వాళ్ల వదిన గారంటే చాలా గౌరవం ! అమ్మమ్మగారికంటే ముందు ఆవిడ సలహానే తీసుకొనేవారు . భోజనం చేసి సరాసరి వాళ్ల వదినగారి ఇంటికి వెళ్లి తన మనసులోని మాటను చెప్పగానే ఆవిడ అవును ఆ అమ్మాయి చాలా బావుంది తప్పకుండా చేసుకుందాం అన్నారట ! ఇంతకూ బస్ లో నన్ను ప్రశ్నలమీద ప్రశ్నలతో విసిగించిన ఆవిడే ఈవిడ !తర్వాత అమ్మమ్మగారికీ , మా అత్తగారికీ కూడా నేను నచ్చడం వాళ్ళూ ఓకే చెప్పటం జరిగింది .<br /><br />సరే !వాళ్లకు నేను నచ్చేసి ప్రపోజ్ చేశారు కానీ మానాన్నగారికేమయింది ?<br />మా బాబాయి వాళ్ల ఫేమిలీ గురించి అబ్బాయి మంచితనం గురించి నాన్నగారికి చెప్పి ఇంక రెండేళ్ళ తర్వాతైనా బుజ్జి పెళ్లి చేయాలికదా అప్పుడు ఇంతమంచి కుర్రాడు దొరకొద్దా ? అబ్బాయి సిటీలో చదువుతున్నాడు వాళ్ల పెద్దమ్మగారి అమ్మాయి నిశ్చితార్దానికి వచ్చి ఇక్కడే ఉన్నాడు ఒకసారి నువ్వు చూడన్నయ్యా ...నచ్చకపోతే మానేద్దాం అని చెప్పారట . <span>సరే </span>చూద్దామని నాన్నగారు వాళ్ళింటికి వెళ్లారట ! అయ్యో ముందు కబురంపలేదు అబ్బాయి చావిడిదగ్గర ఉన్నాడని వాళ్ల అమ్మమ్మగారు చెప్పగానే నాన్నగారూ ,బాబాయీ అక్కడే చూస్తామని వెళ్లారట ! వీళ్ళు వెళ్ళేసరికి ఈయన చావిట్లో పందిళ్ళు వేయిస్తున్నారట ! అంతే నాన్నగారు ఫ్లాట్ !చదువుకొనే కుర్రాడు వ్యవసాయం పట్ల కూడా ఆసక్తి చూపిస్తున్నాడని , ఆ తర్వాత తన మాట తీరు నచ్చేసి వెంటనే మా అమ్మాయిని చూడటానికి రండని చెప్పారట !<br /><br />ఆతర్వాత జరిగింది మీకు తెలిసిందే !తన చదువూ పూర్తి కాలేదు ( మా పెళ్ళయిన తర్వాతే డిగ్రీ పూర్తి చేశారు ), నువ్వుకూడా మనింటి దగ్గరే చదువుకోవచ్చు 10 పూర్తయ్యాక కావాలంటే ప్రేవేట్ గా చదువుకోవచ్చు .అని నాకు చెప్పారు .నన్ను చూసుకున్న తర్వాత రెండు రోజులకే నిశ్చితార్ధం ....ఆతర్వాత రెండు నెలలలోపే పెళ్లి జరిగిపోవడం జరిగింది .ఐతే నా చదువు మాత్రం ఆగిపోయింది .అదీ నా స్వయంకృతాపరాధం అదెలాగో తర్వాతి టపాలో ..........<br /><br />** నా పెళ్ళయిన ఆరునెలల తర్వాత మా పెద్ద తమ్ముడడిగాడు నన్ను! అక్కా బావ సిగరెట్ కాలుస్తాడా అని ! అదేంట్రా నేనడిగితే నువ్వేకదా కాల్చడని చెప్పావ్ అన్నా ! అదికాదక్కా నాకు తెలీదు కానీ ఈబావని చేసుకుంటే నువ్వెప్పుడూ ఇక్కడే ఉంటావని అలా చెప్పా !అన్నాడు :)<br />అక్కడ ఉన్నన్నాళ్ళూ తమ్ముళ్ళిద్దరూ నన్ను తోబుట్టువులాగే చూశారు ఇప్పటికీ మేం సిటీకి వచ్చేసినా మా పొలాలు శిస్తులు అన్నిట్లోనూ చాలా సహాయంగా ఉంటారు .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-8911998150029520205?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-22702384535466974012009-08-31T08:58:00.002+05:302009-08-31T10:02:31.344+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SptSTXI4BWI/AAAAAAAAATM/qlIQMvg3dls/s1600-h/008.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 267px; height: 178px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SptSTXI4BWI/AAAAAAAAATM/qlIQMvg3dls/s400/008.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375981072779052386" border="0" /></a><br />ఇంకా వడ్డిస్తూ ఉండగానే నాకు లోపలినుండి పిలుపొచ్చింది . వెళ్ళగానే మొహం కడుక్కో ...జడ వేసుకో అంటూ పిన్ని అమ్మ ఆర్డరు ! ఎన్నిసార్లు వేసుకోవాలి ?నేనేమో ఇప్పుడెందుకు అని పేచీ ...అసలే మనం పెంకి ! బాబాయి అమ్మతో అంటున్నారు అబ్బాయి కాస్త కలర్ తక్కువ కానీ బుద్ధి మాత్రం బంగారం వదినా ...మనమ్మాయి పెద్ద రంగేంటీ ....అని అమ్మ అంటూంటే నేను నలుపా అని ఆశ్చర్యంగా నావైపు చూసుకున్నా ! విషయం కొద్దికొద్దిగా అర్ధమవుతోంది .ఇలా నేను మొహం కడగను అని మొండికేస్తుండగానే పుణ్యకాలం కాస్తా ఐపోయింది . అబ్బాయి వచ్చేశాడు అంటూ నన్ను వంట చావిట్లోకి నెట్టేశారు . ఓ ఐదు నిముషాలకి నన్ను తీసుకొచ్చి వాకిట్లో <span>నించోబెట్టారు .</span> వాళ్లు వరండా మీద ఉన్నట్టున్నారు చూద్దామంటే చెప్పేవరకూ తలెత్తకూడదని పిన్ని ఆర్డరు !<br /><br />ఏమండీ మా అమ్మాయి నచ్చిందా ...నాన్నగారు అడుగుతుంటే సమాధానం వినపడ్లేదుకానీ అందరూ పెద్దగా నవ్వటం తెలుస్తోంది . లోపలనుండి తన్నుకొస్తున్న ఉత్సుకతని ఆపుకోవడం చాలా కష్టంగా ఉంది ఇక ఎవరేమనుకున్నా సరే తలవంచుకొని నిలబడటం నావల్లకాదు ( అసలే చిన్నప్పటినుంచీ ఎవరికీ తలవంచకు అనే పాటవిని ఇన్స్పైర్ ఐనదాన్ని ) అనుకుంటూ ఉండగా నాన్నగారు నాపక్కకొచ్చి అబ్బాయిని చూడరా ...అన్నారు ఆమాటకోసమే ఎదురుచూస్తున్నానేమో గభాల్న తలెత్తి చూసిన నేను అయోమయంలో పడిపోయాను . అక్కడ ఇద్దరబ్బాయిలు నిలబడి ఉన్నారు . ఇంచుమించుగా ఒకేలా ఉన్నారు . ఎవరినడగాలో అర్ధం కాలేదు . అయినా అందరిముందూ ఎలా అడగను ? అనుకుంటూ మరోసారి ఇద్దర్నీ కాస్త పరీక్షగా చూశా ! ఒకబ్బాయి కాస్త మందంగా పౌడర్ రాసుకొని ప్రత్యేకంగా తయారైనట్టు అనిపించింది . అంతలో వాళ్లు వెళ్ళిపోవడం వెళ్తూ ..ఆ అబ్బాయి మరోసారి తిరిగి నావైపు చూడటం ...అందరూ అది చూసి నవ్వుకుంటూ నాచుట్టూ చేరి అబ్బాయి నచ్చాడా అంటూ అడగటం జరిగింది . లైట్ కలర్ షర్ట్ వేసుకున్నబ్బాయేనా అంటూ మాతమ్ముడి నడిగా ! అవునన్నాడు ఓహో ..శభాష్ రా బుజ్జిగాడూ నీ గెస్సింగ్ కరెక్ట్ అంటూ నాభుజం నేనే తట్టుకొని ...వాడినే సీక్రెట్ గా సిగరెట్ కాలుస్తారా అని అడిగా మందు తాగినా ఫర్వాలేదన్నట్టు ! అసలే మనకి సిగరెట్ అంటే పడదు లెండి ( దానికో చిన్న ఫ్లాష్ బాక్ ఉంది మరెప్పుడైనా చెబుతా ) ఛ ఛా లేదక్కా అన్నాడు వాడు .అంతే నచ్చినట్టూ తల ఊపాను .<br /><br />అప్పట్లో అమాయకత్వం తప్ప చదువెమైపొతున్ది ? ఇంత చిన్నప్పుడే నాకు పెళ్ళేంటి అన్న ఆలోచనే లేదు . పైగా అప్పట్లో నేను చూసిన కొద్దిపాటి సినిమా నాలెడ్జ్ వల్ల ఒక్కసారి పెళ్లి చూపులకి పెళ్లి కుదరదని నా నమ్మకం :) పైగా జిడ్డు మొహమేసుకొని వెళ్లి నిలబడ్డానాయే ...<br />ప్చ్ ..కానీ....విధి బలీయం కదా :( వెంటనే మాటలు జరిగిపోయినై ...ఎల్లుండే నిశ్చితార్దానికి మంచిదన్నారు .....అలా అనుకోకుండా ఒకరోజు నా పెళ్లి ఫిక్స్ ఐపోయింది . <br /><br />** ఇది నావైపు కధ ! అసలు తెరవెనుక కధ తర్వాతి టపాలో ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-2270238453546697401?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-41296203797937967772009-08-24T16:56:00.004+05:302009-08-24T17:50:54.278+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SpKFnOTzcbI/AAAAAAAAASU/4pk4urSIBbE/s1600-h/Tamil_Sappadu.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 302px; height: 183px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SpKFnOTzcbI/AAAAAAAAASU/4pk4urSIBbE/s400/Tamil_Sappadu.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373504214308975026" border="0" /></a><br />బాబాయి గారింటికి వెళ్తుంటే దారిపొడుగునా అందరూ వింతగా చూడటమే ...ఒకరిద్దరైతే ఎవరింటికేటండి ? అని అడిగేశారు కూడా ...ఏంటి నాన్నగారూ ! అంతా మనల్ని అలా చూస్తున్నారు అని అడిగితె పల్లెటూరు కాదమ్మా కొత్త మొహాలు కనిపిస్తే అలాగే చూస్తారు అన్నారు .<br /><br />పిన్ని ,బాబాయి మమ్మల్ని చూడగానే చాలా సంతోషించారు . తమ్ముళ్లిద్దరి సంబరానికి అంటే లేదు . వాళ్ల పెదనాన్నగారింటికి ఇంకా తెలిసినవాళ్ళందరికీ మా బుజ్జక్క వచ్చిందంటూ కొత్తగా కొనుక్కున్న బొమ్మను చూపించినట్టు చూపించేశారు .<br /><br />ఆ మరుసటిరోజు అమ్మవారికి ( గ్రామ దేవతకి )ఉపారాలు ...మేకపోతునేసుకోవడం ...తర్వాత భోజనాలు.ఊళ్ళో దగ్గర చుట్టాల్నే పిలిచారట !ఎక్కువమంది లేరు ...వంద లోపే కాబట్టి ఇంటిలోనే భోజనాలు . అసలే మనకేమో కొత్తాపాతా ఉండదాయే ! ఇక కొత్తగా వేసుకున్న ఓణీ చెంగును నడుం దగ్గర దోపి వడ్డన మొదలెట్టా ...అలా వడ్డిస్తూ ఓ పెద్దాయన్ని తాతగారూ ..కొంచెం అన్నం వేయమంటారా అంటూ ఆగా ! వద్దమ్మా ...అన్నాసరే .. అదేంటి తాతగారూ పెరుగులోకి కొంచెం వేసుకోండి అంటూ వేశాను .నేను ఆయన్ని దాటి వెళ్తుంటే ఒరే ..రాములూ ...ఈ అమ్మాయి ఎవర్రా ? అని మా బాబాయిగారి అన్నను అడగటం ....ఫలానా వాళ్ల మ్మాయి నాన్నా ..అంటూ ఆయన సమాధానం నాచెవినబడ్డాయి . అప్పటికే పల్లెలో అందరూ అంతే అని మనకి తెల్సిపోయిందిగా !పెద్దగా పట్టించుకోలేదు .<br /><br />ఆ తర్వాత మేం అంటే పిల్లలందరం భోజనం చేశాం ...ఇంకా ఒకరిద్దరు బంధువులూ , పాలేర్లూ ...పనివాళ్ళూ ఉండిపోయారని వాళ్లకు భోజనాలు వడ్డిస్తున్నాం ....ఎందుకో తమ్ముళ్ళు లోపలికీ , బయటికీ తిరుగుతున్నారు గుసగుస లాడుకొంటున్నారు .కొందరైతే భోజనాల దగ్గరకొచ్చి తొంగిచూసిమరీ వెళ్తున్నారు . ఏదో జరుగుతోంది ....నాకు తెలియట్లేదు ....ఎవరినైనా అడుగుదామా అంటే ...ఆఖరు బంతి జరుగుతోంది వదిలి వెళ్ళటం ఎందుకులే అని చూస్తున్నా ...<br />( ఇంకా ఉంది )<br /><br />* తిట్టుకోకండెం..మళ్ళీ చెప్తున్నా ఇది సస్పెన్స్ కాదు పోస్ట్ మరీ పెద్దగా <span> ఉంటే</span> చదవటానికి మీకే బోర్ కొడుతుందేమోని ఆపానంతే !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-4129620379793796777?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-8040078437422028562009-08-23T08:51:00.002+05:302009-08-23T09:08:36.025+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SpC5mVHzfEI/AAAAAAAAASE/lHBmgLt7qsg/s1600-h/ganeshbfuo4iuwih.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 239px; height: 334px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SpC5mVHzfEI/AAAAAAAAASE/lHBmgLt7qsg/s400/ganeshbfuo4iuwih.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372998423609048130" border="0" /></a><br />తొండము నేకదంతమును దోరపు<br />బొప్జ్జయు వామహస్తమున్<br />మెండుగ మ్రోయు గజ్జెలును మెల్లని<br />చూపులు మందహాసమున్<br />కొండొక గుజ్జురూపమున కోరిన<br />విద్యలకెల్ల నొజ్జవై<br />యుండెడి పార్వాతీతనయ యోయి<br />గణాధిప నీకు మ్రొక్కెదన్ !<br /><br />** బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ శ్రీ గణనాధుడు సకల శుభాలనూ కలుగచేయాలని కోరుకుంటూ వినాయక చవితి శుభాకాంక్షలు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-804007843742202856?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-68755632689312093022009-08-20T08:26:00.003+05:302009-08-20T10:52:18.437+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SozdaRYxS_I/AAAAAAAAAR8/bzvF6OxBFhE/s1600-h/village-lake1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 128px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SozdaRYxS_I/AAAAAAAAAR8/bzvF6OxBFhE/s400/village-lake1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371911898959793138" border="0" /></a><br />అవి నేను స్కూల్లో చదువుతున్న రోజులు . అనుకోకుండా ఓ రోజు మాకు కాస్త దగ్గరి చుట్టరికం ఉన్నా బాబాయి గారింట్లో చిన్న ఫంక్షన్ ఉందంటే నేనూ స్కూల్ ఎగ్గొట్టి అమ్మా , నాన్నగారితో బయల్దేరా .అప్పటివరకూ నాన్నగారి ఉద్యగారిత్యా మేం దూరంగా ఉండటం వల్ల నేనెప్పుడూ వాళ్ళింటికి వెళ్ళింది లేదు .వాళ్లు మాత్రం తిరుపతి వెళ్ళినప్పుడల్లా ...మేముండేది దారిలోనే కాబట్టి మధ్యలో ఆగి మాఇంట్లో రెండు మూడు రోజులుండి వెళ్ళేవాళ్ళు .<br /><br />నేనుమాత్రం ఆ ఊరెళ్ళటం అదే మొదటిసారి !రాజమండ్రి దిగి సిటీ బస్ లో వెళ్ళాలి . అబ్బ ..బస్ ఎంత రష్ గా ఉందో ...దాదాపుగా ఒంటికాలుమీద నిలబడాల్సివచ్చింది . అసలే అతికష్టం మీద ప్రయాణం చేస్తుంటే ...నేను నిల్చున్న పక్క సీటు లో కూర్చున్న పెద్దావిడ కొత్తగా వస్తున్నట్టున్నారు , ఎవరింటికీ అంటూ ఆరా ..అంతకాడికి ఆ బస్ ఎక్కేవాల్లందరూ తనకు తెలుసన్నట్టు ! ( తర్వాత తెలిసింది లెండి ఊళ్ళల్లో కొత్తగా ఎవరొచ్చినా ఊరంతా తెలిసి పోతుందని :) ) సమాధానం చెప్పాక అక్కడితో ఆగితేనా ..వారికి నువ్వేమవుతావు ...ఏం చదువుతున్నావు అంటూ ఒకదానివెంట మరొకటి ...అంతలో ఆ బస్ కు చివరి స్టేజ్ ...మేం దిగాల్సిన గమ్యం వచ్చేసింది .<br /><br />అప్పటివరకూ జనం మధ్య కూరుకుపోయి ఉన్నామేమో ...బస్ దిగగానే చల్లటిగాలి చుట్టుముట్టింది .చుట్టూ చూశా ...ఎదురుగా గుడి ...ప్రశాంతమైన వాతావరణం ...పక్కనే చెరువు ...పెద్ద రావిచెట్టు చుట్టూ గట్టు ....గోధూళి వేళేమో...ఆ సమయంలో పల్లెటూరు ఎంత సందడిగా ఉంటుందో మీకు చెప్పాలా ? అబ్బ ఎంత బావుందీ ఊరు అనుకున్నా ....అప్పుడు తెలీదు నాకు జరగబోయేదేంటో ......<br /><br />* పెద్ద సస్పెన్స్ ఏమో అని అనుకోకండి ...అంత సీన్ లేదు ....టపా చాలా పెద్దగా ఐపోతుందేమో అనిపించి ఆపేస్తున్నా ...మిగతాది తర్వాతి టపాలో ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-6875563268931209302?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-70121372901811198762009-08-14T08:38:00.003+05:302009-08-14T09:39:56.784+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SoTei8JXUiI/AAAAAAAAARs/iUeVEaBJmo0/s1600-h/Shri_Krishna.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 338px; height: 288px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SoTei8JXUiI/AAAAAAAAARs/iUeVEaBJmo0/s400/Shri_Krishna.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369661347574796834" border="0" /></a><br />ప్రభూ !<br />నీ రూపాన్నినింపుకున్న నానయనాలే<br />నీకు నెమలిఫించాలు ...<br />నీ నామాన్ని జపించు నా అధరాలే<br />నీకు హరి చందనాలు ....<br />నీ సేవకై మోడ్చిన నా కరములే<br />నీకు పూలహారాలు ...<br />సదా నిన్నే ధ్యానించు నా హృదయమే<br />నీకు పిల్లనగ్రోవిగా ....<br />నేను చేయు అర్చనాదులు<br />స్వీకరించడానికి ...<br />నేవేసిన బుల్లి అడుగులపై అడుగేస్తూ<br />నువ్వొస్తావని ఎదురుచూస్తున్న వేళ<br />నేను యశోదమ్మను !<br />అమ్మతనంలోని కమ్మదనాన్ని<br />రంగరించి వెన్నముద్దలు నీకు<br />తినిపించాలని ఆత్రుత పడితే<br />ఆకలిగొన్నవారికి అన్నం పెడితే చాలు<br />పదునాల్గు భువనాల్నీ దాచుకున్న<br />నీ బొజ్జ నిండి పోతుందన్నావ్ !<br /><br />నా కళ్ళ వాకిళ్ళ నుండి నా హృదయ<br />బృందావనిలో అడుగిడతావని<br />కలలు కంటున్న వేళ ....<br />నేను రాధమ్మను !<br />మోహనాకారుడవైన నీకు<br />ముగ్ధ మనోహరపరిమళభరిత<br />అధర సుధను నీకర్పించాలని<br />నిన్నాహ్వానిస్తే ..<br />హృదయ నైర్మల్యమే నీకు<br />నివేదన అన్నావ్ !<br /><br />రత్నమణి మాణిక్యాలకు తూగనివాడవు<br />తులసీ దళానికే తూగావని<br />తెలుసుకున్న వేళ ....<br />నేను మీరానై ..<br />మురళీ లోలుడవైన నిన్ను<br />మధుర గాన లహరిలో<br />ఓలలాడిద్దామని సంకల్పిస్తే<br />కన్నయ్యా అన్న పిలుపే చాలు<br />కళ్ళముందు సాక్షాత్కరిస్తానన్నావ్ !<br /><br />భగవంతునిగా కొలుస్తానంటే<br />నేస్తానివై నా చెంతే నిలుస్తానన్నావ్<br />నాకు తోడూనీడవయ్యావ్<br />ధన్యురాలిని కృష్ణయ్యా !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7012137290181119876?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-59095326867922430862009-08-07T08:35:00.002+05:302009-08-07T08:48:16.161+05:30ఈ రోజుకు ఒక ప్రత్యేకత ఉందట !<br />అది పన్నెండు గంటల ముప్పై నాలుగు నిముషాల యాభై ఆరు సెకన్ల సమయం ప్రత్యేకమైనది .<br />12.34.56 7/8/09 <br /><br />1 2 3 4 5 6 7 8 9<br /><br />ఇటువంటి సమయం చాలా అరుదుగా వస్తుంది .కనుక ఫ్రెండ్స్ ఈ అరుదైన సమయాన్ని మెమొరబుల్ గా ఎలా మలచుకుంటారో మీ ఇష్టం .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-5909532686792243086?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-3280515995076475042009-08-02T08:20:00.003+05:302009-08-02T09:16:19.605+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SnUL6M92dRI/AAAAAAAAARk/pJ4HDJpZqfA/s1600-h/Friends-Forever.gif1.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 245px; height: 245px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SnUL6M92dRI/AAAAAAAAARk/pJ4HDJpZqfA/s400/Friends-Forever.gif1.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5365207625622779154" border="0" /></a><br />గుర్తుకొస్తూంటాయి ఆనాటి రోజులు ...<br />మన స్నేహ బంధం ....<br />చిన్ననాడే చిగురించిన మన అనుబంధం !<br />కలకాలం వీడిపోదనుకున్న సుమగంధం ..<br />బదిలీ రూపంలో విధి ఆడింది నాటకం<br />విడిపోయాం మన నలుగురం .<br />దూరమౌతున్నప్పుడు మనం<br />కలిసి ఏడ్చిన ఫ్లాట్ ఫాం......<br />ఎందర్నిలా విడదీసి మూటకట్టుకుందో పాపం!<br />మీ జాడ తెలియక తల్లడిల్లిన వైనం<br />మీకు తెలీదేమో నేస్తం !<br />ఈనాటికీ నామదిలో మీస్థానం పదిలం<br />మీకోసం వెదుకుతూనే ఉంటాను<br />నా జీవితపు చివరి మజిలీ వరకూ<br />గడువు పూర్తై నే వెళ్లి పోయాననుకో ....<br />అయినా ఫరవాలేదు నేస్తం<br />ఇంకా ఆరు జన్మలుంటుంది నాకు<br />మిమ్మల్ని కలిసే అవకాశం !!<br /><br />**చిన్ననాడే నాన్నగారి బదిలీ కారణంగా విడిపోయిన నా స్నేహితులు లలిత , పరిమళ , కిషోర్ లకు ఎక్కడున్నా స్నేహపూర్వక శుభాకాంక్షలు .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-328051599507647504?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-54171256297151074432009-07-30T21:40:00.004+05:302009-08-02T13:32:07.042+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SnHWxpk7PLI/AAAAAAAAARc/YC6eML1MGJs/s1600-h/Lakshmi1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 224px; height: 322px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SnHWxpk7PLI/AAAAAAAAARc/YC6eML1MGJs/s400/Lakshmi1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364304779637636274" border="0" /></a><br />లక్ష్మీం క్షీర సముద్రరాజతనయాం శ్రీరంగధామేశ్వరీం<br />దాసీభూత సమస్త దేవవనితాం లోకైక దీపాంకురాం<br />శ్రీమన్మందకటాక్షలబ్ధవిభవత్ బ్రహ్మేంద్ర గంగాధరాం త్వాం<br />త్రైలోక్య కుటుంబినీం సరసిజాంవందే ముకుంద ప్రియాం<br /><br />* బ్లాగ్ మిత్రులందరికీ వరలక్ష్మీ కటాక్ష ప్రాప్తి రస్తు !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-5417125629715107443?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-80982064851048745412009-07-26T22:50:00.003+05:302009-07-26T23:01:10.158+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SmySxlbRBXI/AAAAAAAAAQk/wp2F4QNEDHw/s1600-h/belle_heaulmiere_big.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 156px; height: 294px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SmySxlbRBXI/AAAAAAAAAQk/wp2F4QNEDHw/s400/belle_heaulmiere_big.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362822636849137010" border="0" /></a><br />ఎవరామె ??<br />కాంతివిహీనమైన ఆ కళ్ళూ<br />విధాత రాసినవేమో ఆ నుదుటి గీతలు<br />జారిన చెక్కిళ్ళూ ...ఎండిన పెదవులూ<br />రంగు వెలిసిన జలతారు కురులూ<br />కదిలిన దంతాలు ...వంగిన నడుమూ<br />వడలివత్తైన ఒళ్ళూ ...నడవలేని కాళ్ళూ<br />ఒకప్పటి వైభవానికి గుర్తుగా ....<br />మిగిలిన శుష్క మందహాసం<br />కాలాన్ని జయించే శక్తిలేక<br />నిస్సహాయంగా ....<br />గాజుగోళీల్లాంటి కళ్ళతో<br />శూన్యంలోకి చూస్తూ ...<br />ఇంకా దరి చేరని తుదినేస్తం కోసం<br />ఎదురుచూస్తూ .....<br /><br />**గూగుల్ లో వేరే బొమ్మ కోసం వెతుకుతుంటే కనిపించింది ఈ బొమ్మ !<br /><span> అందానికి</span> తుది మజిలీ ఇదే కదా అనిపించింది .ప్రతి మనిషినీ భయపెట్టే వృద్ధాప్యం !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-8098206485104874541?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-18821115340415563052009-07-24T18:43:00.003+05:302009-07-24T18:50:58.523+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Smm1GeJGUMI/AAAAAAAAAQc/l3eXMWN9DC8/s1600-h/00034.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 286px; height: 208px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Smm1GeJGUMI/AAAAAAAAAQc/l3eXMWN9DC8/s400/00034.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362015954136355010" border="0" /></a><br />ఇన్నాళ్ళూ అవసరాలు ...<br />మనిద్దరి మధ్యా ...<br />మాటల వారిధి కట్టాయి<br />ఇప్పుడా అవసరమూ లేదు<br />నువ్వే ముందుగా చేధిస్తావనుకున్నా !<br />ఈ నిశ్శబ్దాన్ని ...<br />కాని ఎప్పటిలాగే నేనే ఆపని చేశా !<br />మాటల యుద్ధం మొదలుపెట్టావు<br />ఐనా ...<br />మౌనం కన్నా ఇదే ఎంతోనయం !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-1882111534041556305?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-33117515004943158032009-07-21T00:16:00.003+05:302009-07-21T01:52:31.241+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SmTR7_I-NZI/AAAAAAAAAP8/rtIQgirkIEY/s1600-h/upma.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 263px; height: 208px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SmTR7_I-NZI/AAAAAAAAAP8/rtIQgirkIEY/s400/upma.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5360640284969285010" border="0" /></a><br />ఉప్మా నేను మొదట చేసిన వంట ! ఉప్మా అంటే పైన ఫోటోలో చూసి అదే అనుకోకండి . అలా కనిపించనివాటిని కూడా ఉప్మా అనే అంటారు .కాకపొతే కొన్ని ఉప్మాలు అప్పుడప్పుడూ ఉప్పుమాలుగానూ , ఫెప్మాలుగానూ , అక్కడక్కడా గోళాకృతులుగానూ రూపాంతరం చెందుతూ ఉంటాయి . అటువంటి అద్భుతమైన ఉప్మా రుచి చూసేభాగ్యం అందరికీ కలగదు . కానీ మానాన్నగారికి ఆ అదృష్టం కలిగింది .అదీ నావల్ల !<br /><br />నాన్నగారి ఉద్యోగరీత్యా తెనాలిలో ఉండేవాళ్ళం .ఊళ్ళో ఏదైనా పెళ్లి కానీ ఫంక్షన్ కానీ ఐతే నాన్నగారికి సెలవులేక ,నాకేమో స్కూలు , అన్నయ్యకు కాలేజి పోతాయని అమ్మే ఎక్కువగా వెళ్ళేది .చిన్నప్పట్నించీ అమ్మ ఊరెళితే నాన్నగారో , అన్నయ్యో వంట చేయడం నేను భోంచేయడం జరుగుతూ ఉండేది .ఇప్పుడు తలుచుకుంటే సిగ్గుగా అనిపిస్తుంది కానీ నేను తిన్న కంచం కూడా నాన్నగారే తీసేస్తుంటే నేను శుభ్రంగా చేతులు కడిగేసుకొని వచ్చేసేదాన్ని .అన్నట్టు అన్నయ్య చండాలంగా చేసేవాడుకానీ మా నాన్నగారు మాత్రం వంట చాలాబాగా చేస్తారండోయ్ !<br /><br />నేనప్పుడు తొమ్మిదోతరగతి చదువుతున్నా ...అమ్మ , అన్నయ్య ఊరేళ్ళారు. సాయంత్రం నేను స్కూల్ నుంచివచ్చేశాక నాకెందుకో రోజూ నాన్నగారు కష్టపడివండితే నేను తింటున్నాను ఈరోజు డ్యూటీ నుంచి వచ్చేసరికి నేనే వంటచేసి ఆశ్చర్యంలో ముంచేద్దాం అని డిసైడ్ ఐపోయా .ఆరోజు శనివారం కాబట్టి అన్నం తినరు . టిఫెన్ చేయాలి ...ఏం చేయాలి ? ఎలా చేయాలి ?<br /><br />అర్జంటుగా పక్కింటి అత్తయ్యగారింటికి పరిగెత్తా ..ఆవిడ లేరు కాని వాళ్ల అమ్మాయి ఉంది . సత్యవతక్కా అర్జంటుగా ఐపోయే టిఫిన్ చెప్పవా ...అని అడిగి కావలసిన పదార్ధాల లిస్టు , చేసే విధానం రాసుకొని ఇంటికివచ్చి మొదలుపెట్టా ...<br />ఉల్లిపాయలు సాంబార్ లోకి కోసే సైజులో , టమోటాని రెండు ముక్కలు ( టమోటా వేస్తె ఉప్మాకి ఎక్స్ ట్రా టేస్ట్ వస్తుందని చెప్పింది కానీ పచ్చిమిర్చి వెయ్యాలని చెప్పనేలేదు ) గా కోసి రెడీ చేసుకున్నా ! పోపు దినుసులు అంది కదాని పోపులపెట్టి తీస్తే దాంట్లో చాలారకాలు కనిపించాయి బాండీలో నూనె వేసి పెట్టెలోని సామగ్రి అంతా చేతికి వచ్చినంత వేసి ఆపై ఉల్లిపాయలూ ....వగైరా వేసిరెండు గ్లాసుల నీళ్లు పోసి ( మూడుగ్లాసులు పోయాలని అక్కకి కూడా తెలీదట తర్వాత తెలిసింది )మర్చిపోకుండా ఉప్పువేసి ఇక రవ్వకోసం వెతకటం మొదలుపెట్టా ...అది దొరికేసరికి నీళ్లు మరిగి గ్లాసుడైనట్టున్నాయి . రవ్వ మొత్తం కుమ్మరించి తిప్పుదామంటే అక్కడేం తిప్పేచాన్స్ లేదు . ఇక మూతపెట్టేసి నాన్నగారికోసం ఎదురుచూట్టం మొదలు పెట్టా !<br /><br />రాగానే తొందరగా స్నానం చేసేయండి నాన్నగారూ !నేను మీకోసం ఉప్మా చేశానని చెప్పగానే ఆయన కళ్ళల్లో ఆశ్చర్యం ! నువ్వు స్టవ్ ఎందుకు ముట్టుకున్నావ్ రా ...ఉల్లిపాయలుకూడా కోసావా ..ఏమన్నా అయితేనో అని మెత్తగా చివాట్లు పెడుతూనే స్నానం ముగించి వచ్చి ప్లేట్లో పెట్టుకుందామని చూస్తె బాండీ లోంచి అట్లూస ఊడిరానని మొండికేస్తే దాన్ని బలవంతంగా పెకలించి ఉప్మాని పెట్టుకొని దానిలో గుండ్రం గా ఉండలుగా ఉన్న వాటిని చేత్తోచిదుపుతుంటే రవ్వ జలజలా రాలుతున్నా కలిపేసుకొని బుజ్జిగాడూ ..చాలా బావుందిరా ..అమ్మకూడా ఇలా ఎప్పుడూ చేయలేదు అంటూ దాంట్లోనే మజ్జిగ కలిపేసుకొని తినేసి నాకు అన్నం వండుతుంటే అర్ధం కాలేదు . నేనూ అదేతిందామని ఎక్కువే చేశానుకదా అని నోట్లో పెట్టుకోగానే ఏడుపొచ్చేసింది . అంత కష్టపడినా అమ్మ చేసినట్టు రాలేదు ఏం బాలేదు అంటే ...లేదురా చాలా బావుంది అమ్మెప్పుడూ టమోటాలే వెయ్యలేదు . అంటూ నాకు అన్నం తినిపించారు . అంతే కాదు తర్వాతకూడా చాన్నాళ్ళు మా బుజ్జమ్మ ఉప్మా చేసింది అంటూ అందరికీ చెప్పేవారు .అమ్మొచ్చాక కూడా అంతే బుజ్జమ్మ ఉప్మా బ్రహ్మాండంగా చేసిందని చెప్పారు .ఇప్పుడు తలుచుకుంటే కళ్లు చెమరుస్తాయి .<br /><br />ఎంత చండాలంగా చేసినా నా మొదటి ప్రయత్నం అవటం వల్లనో ఏంటో ..ఉప్మా నా ఫేవరేట్ టిఫిన్ . ఇప్పుడు అలాచేయను లెండి . మా శ్రీవారు ఉప్మా ఇష్టమేంటో ..తప్పకపోతే తింటాం కానీ అని వెక్కిరిస్తూనే ...నాకోసం నేర్చుకొని నాకంటే ఎక్సలెంట్ గా చేస్తారిప్పుడు .<br /><br />** ఒక ముఖ్య విషయం చెప్పటం మరిచా ...నాకు ఉప్మా చేయడం ఎలాగో చెప్పిన సత్యవతి అక్క <span>అప్పటికి </span>తను ఒక్కసారికూడా చేయలేదట !ఆ సంగతి తర్వాత వాళ్ళమ్మ గారు చెప్తే తెలిసింది :) :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3311751500494315803?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-32206292311887606672009-07-10T12:38:00.004+05:302009-07-10T14:41:37.919+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SlcFvTCHb6I/AAAAAAAAAP0/XZKOC01Hqfs/s1600-h/749536_99153526-tender-love.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 316px; height: 218px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SlcFvTCHb6I/AAAAAAAAAP0/XZKOC01Hqfs/s400/749536_99153526-tender-love.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356756591901634466" border="0" /></a><br />కళ్ళముందు నువ్వు లేకుంటేనేం ?<br />రెప్పమూసినపుడల్లా నిను చూస్తూనేఉన్నా!<br />నిను చేరనీయక విధి శాశిస్తే ...<br />నీ జ్ఞాపకాలను నేశ్వాశిస్తా!<br />నువ్వు నా ప్రేమను కాదన్నా ...<br />నీ సుఖమే నేకోరుకున్నా !<br />అందుకే అశ్రువులే అక్షింతలుగా ...<br />నినునేదీవిస్తున్నా !<br /><span></span>ఇది నా ఓటమి కానేకాదు....<br />మరుజన్మనేది నిజమేఐతే ,<br />నీ ఒడిలో పసిపాపనై ...<br />నీ ప్రేమను గెలుచుకుంటా !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3220629231188760667?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-26184273070688893442009-07-02T14:55:00.005+05:302009-07-03T18:01:32.710+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sk3xIP2EcyI/AAAAAAAAAPs/172mYEh1Ezw/s1600-h/Image0285.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 287px; height: 223px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sk3xIP2EcyI/AAAAAAAAAPs/172mYEh1Ezw/s400/Image0285.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354200656007951138" border="0" /></a><br />గోరింటాకు ....<br />కన్నె నుండి బామ్మ వరకూ అందరినీ మురిపించే ముద్దుటాకు!అట్లతద్ది తర్వాత అందరూ ప్రత్యేకంగా పెట్టుకొనేది ఆషాడంలోనే .<br /><br />ముద్దుపాపలు అమ్మ ఒడిచేరి నా చేయికంటే గోరింటాకు రుబ్బిన నీచేయి ఎర్రగా పండిందేమంటూ గారాలు పోతారు .ఎంత ఎర్రగా పండితే అంత మంచి మొగుడొస్తాడంటూ అమ్మమ్మలు పెట్టిన గోరింట ...నీకెలా పండిందంటే నీకెలా పండిందంటూ రాబోయే వరుడ్ని అరచేతి గోరింట చూసుకొని మురిసిపోతారు కన్నె బంగారు తల్లులు . కొత్త పెళ్ళికూతురు ఆషాఢపు వియోగం మరచి పండిన ఎరుపు చూసుకొని ...మగని ప్రేమ తలచుకొని సిగ్గుల మొగ్గయిపోతుంది .<br /><br />గోరింటాకు ఇష్టపడని స్త్రీలు అరుదనే చెప్పాలి .మిగతావారి సంగతికేం కానీ నాకు మాత్రం గోరింటాకంటే చిన్నప్పట్నుంచీ చాలా ఇష్టం . ఈ కోనులూ....<span>కొత్తరకాల </span>డిజైనులూ...ఎన్ని వచ్చినా ఆకు రుబ్బి వేళ్ళ నిండుగా ...అరచేత చందమామ చుక్కలు పెట్టుకోవడమంటే<span>నే </span>నాకు ఇష్టం . <span>సెలవుల్లో </span> అమ్మమ్మ వాళ్ల ఇంటికి <span>వెళ్ళినప్పుడు </span>మా పొలంగట్టు మీద గోరింటాకు చెట్టు ఉండేది మా సోమయ్య ( పాలేరు ) బుజ్జమ్మ వచ్చిందంటూ తువ్వాలు నిండుగా ఆకు కోసి <span>తెచ్చేవాడు </span>. అప్పట్లో మిక్సీలు లేవు అమ్మమ్మ రుబ్బురోలులో వేసి చింత పండు , కుండ పెంకు , పటిక ( నాకు అవే గుర్తున్నాయి ) వేసి మెత్తగా <span>రుబ్బి </span>వాకిట్లో గట్టుమీద కూర్చోబెట్టి రెండు చేతులకూ ..కాళ్ళకు పారాణీ ....పచ్చటి కాళ్ళకు అందంగా పండుతుంది అంటూ ఇంత వెడల్పు పారాణీ పెట్టి ..ఇంకా రెండు కాళ్ళ క్రిందా రెండు మొక్కల పీటలు పెట్టి అరికాలు అంతా పెట్టేది .ఆ తర్వాత అన్నం కలుపుకొని వచ్చి తినిపిస్తుంటే ...వెన్నెట్లో చందమామని చూస్తూ ..అరచేత పండబోయే చందమామని ఊహించుకుంటూ ...అమ్మమ్మ చేతి గోరుముద్దలు తినడం మరిచిపోలేని అనుభూతి !<br /><br />ఆ తర్వాత కొంచెం పెద్దదాన్నయినా ...నాన్నగారి ఉద్యోగరిత్యా రైల్వే క్వార్టర్స్ లో ఉన్నప్పుడు తెలిసిన వారెవరైనా గోరింటాకు ఇస్తే అమ్మ నాకు పెట్టి ..అన్నయ్యకు కూడా కొద్దిగా దాచి ఉంచేది . చేతులూ , కాళ్ళూ నిండుగా పెట్టుకున్నా అన్నయ్యకి మిగల్చటం నాకు ఇష్టముండేది కాదు ఎందుకంటే ఎంత కొంచెం మిగిలినా దాన్ని అందంగా ( వాడికి క్రియేటివిటీ ఎక్కువలెండి ) పెట్టుకొనేవాడు .నాకంటే ఎర్రగా పండేది .అంతేకాదు కొత్తగా NTR సినిమాలు రిలీజైతే ఆ పేరు అన్నయ్య చేతిమీద ప్రత్యక్షం !EX: గజదొంగ ...అలాగన్న మాట ! అన్నయ్య ఆయనకి వీరాభిమాని లెండి . పైగా నేను నిద్రపోయాక పెట్టుకొని పొద్దుట లేచాక చూపించేవాడు .నేనేమో ఉడికిపోయి నువ్వెందుకు వాడికిచ్చావ్ ?అత్తయ్యగారు నాకోసం పంపిస్తే అంటూ అమ్మ దగ్గర పేచీ పెట్టేదాన్ని ..అప్పట్లో మొండిఘటాన్ని లెండి ...అన్ని విషయాల్లోనూ అనుకొనేరు గోరింటాకు , పూలూ ఇవి ఎన్ని ఉన్నా నాకే సరిపోవనిపించేది .<br /><br />ఆషాడం మొదలైంది ఎలాగైనా గోరింటాకు కావాలని పెచీపెడితే ( ఆ రెండు విషయాల్లోనూ ఇప్పటికీ పెంకి పిల్లనే ) మా శ్రీవారు ఏం తంటాలుపడి తెచ్చారో గానీ మిక్సీలోవేసి చేతికి పెట్టుకొంటుంటే ఒక్కసారిగా చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు వెల్లువలా పొంగుకొచ్చాయి . చందమామ , వెన్నెలా , అమ్మ చేతి గోరుముద్దలూ ...ఇవేవీ ఇప్పుడు లేకపోయినా ..ఎడమ చేతికీ , రెండు కాళ్ళకూ పారాణీ పెట్టుకున్నాక ...శ్రీవారిచేత కుడిచేతికి పెట్టించుకోవడం మరింత అందమైన అనుభూతి ! వచ్చిరాక ఆయన పెడుతుంటే వంకలు పెడుతూనే మహారాణీలా పెట్టించుకుంటా ! ఈ విషయం ఎవరికీ చెప్పకండేం? రాస్తూంటే నా చేతికన్నా ఎర్రనైంది నా మోము .అయినా మన మిత్రులతోనే కదా అని పంచుకొంటున్న అనుభూతి ఇది !పై ఫోటోలోని కుడి చేతి సింగారం మా శ్రీవారి పుణ్యమే ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-2618427307068889344?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com30tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-34325508135553498562009-06-27T22:30:00.003+05:302009-06-27T22:57:44.249+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SkZWLlYer1I/AAAAAAAAAPE/SZnDnyChyhk/s1600-h/yayati1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 150px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SkZWLlYer1I/AAAAAAAAAPE/SZnDnyChyhk/s400/yayati1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352059964189749074" border="0" /></a><br />యయాతి పుణ్య ఫలంగా అతనికి సిద్ధలోక ప్రాప్తి కలుగుతుంది .ఐతే కొన్నాళ్ళకు తన తపస్సును ప్రశంసించుకొని , ఇతరుల తపస్సును చులకనగా చూడటం వల్ల అతని పుణ్యం క్షీణించి యయాతి సిద్ధలోకం నుండి క్రిందకు పడిపోసాగాడు. ఇది చూసిన తోటి రాజులలో ఒకడైన అష్టకుడనే రాజు యయాతితో ...రాజా ! మీరు పడిపోకుండా ఇక్కడే ఉండేలాగ నా పుణ్యాన్ని మీకు ధారపోస్తాను అన్నాడు . అప్పటికే తన తప్పు తెలుసుకున్న యయాతి ఓ రాజా ! దానం అనేది కేవలం వేదవిదులైన బ్రాహ్మణులు , అశక్తులైన దీనులు మాత్రమే స్వీకరించాలి నేను ఆరెండూ కాదు కాబట్టి నీ దానాన్ని స్వీకరించే అర్హత లేదు కాబట్టి తనని క్రింద పడనీయమన్నాడు .<br /><br />అక్కడే ఉన్న మరికొంతమంది రాజులను కూడా యయాతి తిరస్కరించాడు .అది చూసిన వశుమానుడనే మహారాజు ముందుకు వచ్చి యయాతి మహారాజా ! మీవంటి పుణ్యాత్ములు ఈలోకంలోనే ఉండాలి మీరు దానం స్వీకరించనన్నారు కనుక మీరు నాకు గుప్పెడు గడ్డిని ఇవ్వండి బదులుగా నా పుణ్యఫలం మొత్తం మీకిచ్చేస్తాను .మూల్యం చెల్లించారు కాబట్టి ఇది దానం కాదు అన్నాడు .<br /><br />అప్పుడు యయాతి చిరునవ్వుతో తగిన వెల చెల్లించకుండా ఏ వస్తువును స్వీకరించినా అది కూడా దానం క్రిందకే వస్తుంది కాబట్టి వృధా ప్రయాస పడకండి . నా కర్మఫలాన్ని నన్నే అనుభవించనీయండి .....విధాత నిర్ణయించిన దానికి తలవంచుటయే నా ధర్మం అంటూ అందరికీ వినమ్రతతో చేతులు జోడించాడు .<br /><br />** సాధారణంగా పల్లెల్లో కొబ్బరికాయలు , అరటిపళ్ళు , ఇంకా ప్రత్తి ...మొదలైనవి ఇళ్ళల్లో చెట్లు ఉంటాయి .దాంతో ఇరుగుపొరుగు వారికీ , బంధువులకూ ...దేవుడికైతే ఒక రూపాయిచ్చి తీసుకెళ్ళమని అనటం అలవాటుగా ఉంటుంది . అది తప్పని చెప్పటం హరిదాసుగారి ఆంతర్యం .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3432550813555349856?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-87589736268150097632009-06-22T17:49:00.003+05:302009-06-22T18:49:38.437+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sj-E2N79iHI/AAAAAAAAAO8/Ssq7UXkTmxc/s1600-h/moob.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 203px; height: 288px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sj-E2N79iHI/AAAAAAAAAO8/Ssq7UXkTmxc/s400/moob.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350140949328398450" border="0" /></a><br />నేస్తం !<br />నీకూ నాకూ మధ్య ఏమంత దూరం ?<br />మనిద్దరి నివాసమూ ఒకటే .......<br />ఐనా ..మనమెప్పుడూ కలుసుకోలేం<br />నువ్వున్నప్పుడు నేను రాలేను<br />నేనున్నప్పుడు నువ్వు రావు ...<br />ఐతే ..నువ్వేమో స్వయం ప్రకాశివి<br />నేను మాత్రం నీ జ్ఞాపకాల కాంతిని<br />నాలో ఇముడ్చుకొని వెలుగుతున్నా !<br />ఏ యుగాంతానికైనా నీ ఆలింగనం<br />దొరక్కపోతుందా అని యుగాలుగా<br />ఎదురు చూస్తూనే ఉన్నా !<br />ఇంతకూ ......మనం ...<br />సూర్య చంద్రులమా ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-8758973626815009763?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-57356783750844306742009-06-13T11:37:00.004+05:302009-06-13T14:27:25.591+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SjNp53DQQAI/AAAAAAAAAO0/boXVPRyPJJo/s1600-h/India_A05_Kathakalakshepam.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 279px; height: 204px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SjNp53DQQAI/AAAAAAAAAO0/boXVPRyPJJo/s400/India_A05_Kathakalakshepam.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346733625369968642" border="0" /></a><br />పల్లెల్లో ఉత్సవాలప్పుడు వసంత నవరాత్రులు , గణపతి నవరాత్రులు , దేవీ నవరాత్రులు ...ఇలా ఉత్సవాలు <span>జరిగినప్పుడు </span>ఆలయాల్లో రాత్రివేళ ఏవైనా కార్యక్రమాలు పెట్టటం జరుగుతుంది ..వాటిలో ఓ రోజు తప్పకుండా హరికధ పెట్టిస్తారు .ఆ హరికధ చెప్పే భాగవతార్ లేదా భాగవతారిణి చెప్పే అసలు కధ కంటే కొసరుగా చెప్పే కధలే ఈ పిట్టకధలన్నమాట !<br /><br />సుష్టుగా భోజనం చేసి చేరతామేమో గుడికి ...కధ మొదలైన కాస్సేపటికే కునికి పాట్లు వచ్చేస్తాయి ..అప్పుడు హరికధాగానం మధ్యలో ఘాట్టిగా హరినామస్మరణ చేయిస్తారు మన భాగవతార్ గారు. ఆ తర్వాత ప్రేక్షకులకు ఆసక్తి కలిగేలా పిట్ట కధ హాస్యాన్ని జోడించి మొదలెట్టగానే కాస్తో కూస్తో ఉన్న మత్తు వదిలిపోతుందన్న మాట !<br /><br />అటువంటి పిట్టకధలను నేను విన్న కొన్నిటిని మీతో పంచుకోవాలని ఈ టపా ! ఇవి మీక్కూడా తెలిసినవే అయి ఉంటాయి ఐనా మరోసారి గుర్తుచేసుకుంటారు కదూ !<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ఇప్పుడొక</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">బుల్లి</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">పిట్టకధ</span><span style="font-weight: bold;"> !</span><br />అనగనగా ఓ మూర్ఖుడు ...వాడు ఎన్నడూ దైవనామ స్మరణే చేసేవాడు కాదు .ఒకరోజు వాడికి చెట్టు చిటారు కొమ్మ ఎక్కి ఊరు చూడాలనే బుద్ధి పుట్టింది .వెంటనే ఊరిచివర ఉన్న ఓ పెద్ద చెట్టు చివరికంటా ఎక్కేశాడు ...కానీ కొమ్మ బలహీనంగా ఉండటం వల్ల విరిగి పడిపోతూ కాస్త పట్టు ఉండి వేళ్ళాడుతూ ...ఓయ్ ..ఎవరైనా ఉన్నారా ...పడిపోతున్నా ...అంటూ అరవ సాగాడు.కానీ ఊరు శివారు ప్రాంతం వల్ల ఎవ్వరూ పలకలేదు .<br /><br />పార్వతీ పరమేశ్వరులు భూలోకాన్ని వీక్షిస్తూ ఉండగా ఈ దృశ్యం వారి కళ్ళబడింది .పార్వతీ దేవికి జాలి కలిగి ఎంతైనా తల్లి మనసు కదా ...పరమేశ్వరుడ్ని స్వామీ అతడ్ని కాపాడండి అని అడిగింది .అప్పుడు స్వామి ..దేవీ ..ఇతడు మూర్ఖుడు ..పుట్టి బుద్ధెరిగాక దేవుడ్ని ఒక్కసారి కూడా తలచలేదు ...ఎవ్వరికీ సాయపడిందీ లేదు ఐనా నువ్వు అడిగావు కాబట్టి ఒక పని చేద్దాం ...పడేటప్పుడు అమ్మా అని పిలిచాడనుకో ...నువ్వు కాపాడు ...అయ్యా అంటూ పడితే నేను కాపాడతాను అన్నాడు చిరునవ్వుతో ....ఎవరైనా రెండిట్లో ఏదోకటి అంటారు కదాని సరే అంది అమ్మవారు .<br /><br />ఈలోగా కొమ్మ విరిగి పడిపోసాగాడా మూర్ఖుడు .పడిపోతూ బాబోయ్ .....అంటూ అరిచాడు . శివ పార్వతులు మూర్ఖుడ్ని మనం కూడా బాగు చేయలేం అనుకుంటూ నిష్క్రమించారు .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-5735678375084430674?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-55763371258875966752009-06-03T18:01:00.003+05:302009-06-03T18:58:28.927+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SiZ6bUkDHoI/AAAAAAAAAOk/7C7nJnHy8cw/s1600-h/mangos-big-750570.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 230px; height: 308px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SiZ6bUkDHoI/AAAAAAAAAOk/7C7nJnHy8cw/s400/mangos-big-750570.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343092617716637314" border="0" /></a><br />చాలా యుగాల క్రిందటి మాట ! క్షీర సాగర మధనం జరిగింది . శ్రీ మహా విష్ణువు మోహినీ రూపంతో అమృతాన్ని దేవతలకు పంచేశాడు . రాక్షసులు అది మనసులో పెట్టుకొని తమ వర గర్వంతో , కామరూప విద్యలతోనూ ..దేవతలమీద దండ యాత్రలు చేశారు .ఐతే విష్ణు మాయ వల్ల ఎప్పుడూ చివరికి దేవతలే గెలిచేవారనుకోండి ...ఇక మన విషయం లోకి వస్తే ...<br /><br />పై కధంతా తెలిసిన మానవుడొకడు ...తీవ్ర తపస్సు చేశాడు . అప్పుడు బ్రహ్మ ప్రత్యక్షమై ఎందుకు మానవా ఇంత తీవ్ర తపస్సు చేస్తున్నావ్ ? అని అడిగాడు .<br />మానవుడు ..స్వామీ దేవతలకు ...అమృతాన్ని ఇచ్చారు ...రాక్షసులకు కామరూప విద్యలన్నీ తెలుసు ...కాని మా మానవులకు అన్యాయం జరిగింది .కనుక మాక్కూడా అమృతాన్ని రుచి చూసే భాగ్యం కలగచేయండి . అని ప్రార్ధించాడు .<br /><br />అప్పుడు బ్రహ్మ దేవుడు ...నాయనా అమృతాన్ని మీకిస్తే దేవతలకూ , మానవులకూ తేడా లేకుండా పోతుంది ..మానవులకు జరా మరణాలు తప్పనిసరి కదా ! కనుక అమృతం తో సరిసమానమైన రుచి కలిగిన దానిని మీకు వరం గా ఇస్తున్నాను తీసుకో అంటూ అతని చేతిలో ఒక పండు జార విడిచాడు .<br /><br />మానవుడు మహా ప్రసాదంగా కళ్ళకద్దుకొని ఆ ఫలాన్ని ఆరగించి దాని రుచికి మైమరచి పోయి ...ఆహా ..ఈ ఫలాన్ని మన ముందు తరాలవారందరూ ఆరగించాలని ....ఆలోచించి ..ఆ విత్తనాన్ని భూమిలో పాతాడు .దానినుండి వచ్చిన మొక్క ...మానై ...కాయలు కాసింది .ఆ కాయలు ఇప్పటికీ ప్రతి వేసవిలోనూ నోరూరిస్తూ మనముందుకొస్తున్నాయి.<br /><br />ఆ రోజు బ్రహ్మ ఇచ్చిన పండే ఈ రోజు మనం అందరం ఇష్టపడి తినే మామిడి పండు అన్నమాట !<br /><br />** కధ చదివిన వారంతా క్షమించాలి ! ఇప్పటికే మీకు అర్ధమై ఉంటుంది ఇది కల్పితమని !<br /> మామిడిపళ్ళు అంటే నాకు ప్రాణం !మా వాళ్లు అందరూ వెక్కిరిస్తారు నీ అంత మావిడి పళ్ళ పిచ్చి ఎవరికీ ఉండదని !<br /> అలా వెక్కిరించిన వారికి నేను చెప్పే కల్పిత గాధ ఇది ...కనుక మీరూ సరదాగా తీసుకుంటారు కదూ .... :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-5576337125887596675?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-74315703058636038022009-06-01T21:24:00.004+05:302009-06-01T23:20:17.651+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SiQUer0ehwI/AAAAAAAAAOc/EKlgtsrudgM/s1600-h/boy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 310px; height: 234px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SiQUer0ehwI/AAAAAAAAAOc/EKlgtsrudgM/s400/boy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5342417575359710978" border="0" /></a><br />చిట్టితల్లీ ! వెళ్ళిపోయావా ?<br />అమ్మ ఒడిలోకి రాకముందే ...<br />ఈ లోకపు కుళ్ళును చూడలేక<br />ఆడపిల్లవని అలుసు చేస్తామని ..<br />చదివినంత చదువు చెప్పించమేమోని<br />చెప్పించినా ...అల్లరిమూకల<br />ఆకలి చూపుల కెరకాలేక<br />ప్రేమోన్మాదుల యాసిడ్ దాడుల భయంతో<br />అనుమానపు చూపుల అవహేళన<br />తట్టుకొని నిలువలేక ...<br />అత్తవారింట వరకట్నపు కోరలకు<br />ఆహుతి కాలేక ...కన్నవారి<br />కడుపులో చిచ్చు పెట్టలేక<br />ముందుగానే వెళ్ళిపోయావా<br />చిట్టితల్లీ .....<br />చుక్కల లోకంలో మబ్బుల<br />తూగుటుయ్యాలలో .....<br />ఊయలలూగేందుకు హాయిగా ......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7431570305863603802?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-80139583964525286752009-05-28T08:25:00.003+05:302009-05-28T10:13:07.276+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sh4V_q0mccI/AAAAAAAAAOU/SIKGzyTQEVY/s1600-h/baby.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 190px; height: 264px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sh4V_q0mccI/AAAAAAAAAOU/SIKGzyTQEVY/s400/baby.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5340730391678841282" border="0" /></a><br />చిన్నప్పుడు అంటే ఇంకా స్కూల్ లో వెయ్యకుండానే ..నాన్నగారు చెప్పిన పాటలూ ..పద్యాలూ ...చిలకపలుకుల్లా పలకటం చూసి కూతురు ప్రతిభకి మురిసి పోయి ఒక సవత్సరం ముందే నన్ను స్కూల్ లో వేసేయ్యడానికి నిర్ణయించేసుకున్నారు అమ్మ నాన్నగారునూ ...వయసుదేముందిలే (అప్పట్లో బర్త్ సర్టిఫికేట్ అడిగేవారు కాదనుకుంటా ) ఒక సంవత్సరం ఎక్కువ వెయ్యొచ్చు అనుకున్నారు .<br /><br />అప్పుడు మేముండే ఊర్లో ఒకే ఒక ఇంగ్లీషు మీడియం కాన్వెంటు ఉండేది .సరే కూతురు ఏ కలెక్టరో ...డాక్టరో ...అయిపోవాలని ముచ్చటపడిపో<span></span>యి ఒకేడు ఎక్కువ వయసు వేయించి మరీ కాన్వెంట్ లో జాయిన్ చేశారు .సరే ఎదురు చూసిన రోజు రానే వచ్చింది .ఆ రోజే నేను మొదటిసారిగా స్కూల్ కి వెళ్ళటం .అమ్మ చక్కగా తయారు చేసింది .నా పుస్తకాల పెట్టె ( అప్పట్లో ఇండాలియం బాక్సులు ఉండేవి ) తోపాటూ ....మరో బుట్ట ! దాంట్లో లంచ్ బాక్స్ ,వాటర్ బోటిల్ తోపాటూ స్నాక్స్ బాక్స్ , జూస్ బోటిల్ , ఇంకా పాల ఫ్లాస్క్ ...సరంజామా సిద్ధం . ఇంతకూ స్కూల్ మూడు గంటల వరకే ! సరే ఇక స్కూల్ కి వెళ్ళాకా ..అక్కడ టీచర్ కీ ...ఆయాకీ ...నన్ను అప్పగించి ..పొద్దుట ఇంటెర్వల్ లో పాలు , బిస్కెట్ లూ ....మద్యాహ్నం లంచ్ , తర్వాతి ఇంటెర్వల్ లో జూస్ ఇవ్వాలని అన్ని జాగ్రత్తలూ ఆయాకి చెప్పి ..కొద్దోగొప్పో ఆమెకి లంచమిచ్చి మంచి చేసుకొని వదల్లేక వదిలి వెళ్ళారు నాన్నగారు . ఇక్కడ మీలో ఆకాశమంత సినిమా చూసిన <span>వారంతా<br /></span>ప్రకాష్ రాజ్ ను గుర్తు తెచ్చుకోవాల్సిందే !<br /><br />నా సరంజామా చూసిన వాళ్ళకి నేను చదువుకోడానికి వెళ్తున్నానా ...లేక తినటానికి వెళ్తున్నానా అనిపిస్తే అది వాళ్ల తప్పు కాదు మరి ! ప్రతి రోజూ నాన్నగారు దింపడం ( రిక్షాలు ఉండేవి కానీ తనే దింపేవారు) ...ఆయాకు అన్ని జాగ్రత్తలతో అప్పగించడం జరిగేది .సరే మనం కూడా శ్రద్ధగా A B C D లు దిద్దడం నుంచి ...మెల్లగా రైమ్స్ ,చిన్న చిన్న పదాల్లోకి వస్తున్నాం .ఈలోగా ఒక విషయం ఇంట్లో తెలిసి పోయింది .<br /><br />నా దురదృష్టవశాత్తూ ...మా ఆయాకి ఓ కొడుకున్నాడు .వాడెప్పుడూ వాళ్లమ్మతోనే ఉండేవాడు .మన బుట్టంత నిండుగా ఏ బుట్టా వచ్చేది కాదేమో ..నన్ను ప్రత్యేకంగా ఓ ప్రక్కన కూర్చోబెట్టి తినిపించేది . తినిపిస్తూ నాకు రెండు ముద్దలు పెట్టడం ఇంక చాలా ..అని అడగటం ...మనకేం తెలుసు చాలు అనగానే మిగతా అన్నం కొడుక్కి పెట్టేయడం .అలాగే పాలు తాగుతావా ... నేను తాగను అనగానే వాడికి ఇచ్చేయటం ...జూస్ కూడా అంతే అమ్మ కష్టపడి పంపిస్తే నేను తాగేది రెండు సిప్ లు . కొన్నాళ్ళకు ఇంటర్వెల్ లో స్నాక్స్ బాక్స్ ఖాళీగా ఉండేది .<br /><br />కొన్నాళ్ళు గడిచాక ...రోజు రోజుకీ చదివేసి చిక్కిపోతున్నానా ..లేకపోతె ఏంటీ ...అని అమ్మ ఒక రోజు కూర్చోబెట్టి బుజ్జీ ! అన్నం తింటున్నావా ?జూస్ తాగుతున్నావా ....అని బుజ్జగించి అడిగే సరికి ....మరే ..పాపం ..ఆయా వాళ్ల అన్నయ్యున్నాడు కదా ( వాళ్ల అబ్బాయి ) ....వాడు తినాలికదా ..అందుకే నేను చాలు అంటున్నానన్నమాట !అనేసింది బుజ్జి ...అదేనండీ ...నేను !<br /><br />అంతే ఆ తర్వాత నాన్నగారు స్కూల్ కి వచ్చి ఆయాతో గొడవ పెట్టుకొని ...టీచర్ కి కంప్లైంట్ చేశారు . స్కూల్ మేనేజ్ మెంట్ అక్కడ ఉండేవారు కాదు .టీచర్ లేమో పట్టించుకోలేదు .దానితో నాన్నగారు గొడవ పెట్టుకొని స్కూల్ మానిపించేశారు . వేరే స్కూల్ లో వేద్దామని అనుకోని సంవత్సరం వేస్ట్ అవకుండా <a href="http://anu-parimalam.blogspot.com/2009/05/blog-post_13.html">విరజాజి పూలు ....</a><br />టీచర్ గారి దగ్గర ట్యూషన్ పెట్టి తెలుగు అక్షరాలు నేర్పించి ...ఆ తర్వాతి సంవత్సరం తెలుగు మీడియం అంటే బోర్డు స్కూల్లో చేర్చారు .<br /><br />అంత హడావుడిగా మొదలైన నా చదువు స్కూల్ ఫైనల్ పూర్తవ కుండానే ఆగిపోయిందనుకోండి .ఎందుకనేది మరో టపాలో.....<br /><br />* పై బొమ్మ లో ఉన్నది నేను కాదు .బుజ్జి కి కాస్త దగ్గరి పోలికలున్నాయని పెట్టాను ... :) :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-8013958396452528675?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-36416457689603247322009-05-26T21:41:00.004+05:302009-05-26T22:41:20.604+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/ShwimulesJI/AAAAAAAAAOM/ADdoO1DfM0o/s1600-h/pandit_sharma2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 236px; height: 312px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/ShwimulesJI/AAAAAAAAAOM/ADdoO1DfM0o/s400/pandit_sharma2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5340181306890170514" border="0" /></a><br />మానవ జన్మం భగవంతుని వరం<br />వినమ్రుడవై స్వీకరించు ....<br />జీవితం అంతులేని ప్రయాణం<br />అలుపెరుగక పయనించు ....<br />దేవుని సృష్టి ఒక అద్భుతం<br />ఆ అందాన్ని ఆస్వాదించు...<br />పరోపకారార్ధ మిదం శరీరం<br />సాటి ప్రాణులపట్ల దయఉంచు...<br />మృత్యువొక శాశ్వత సుఖం<br />ఎదురాడక తలవంచు ....<br />తప్పనిసరి మరుజన్మం<br />ఇదేకదా గీతాసారాంశం !<br /><br />* ఈ కవితకు శీర్షిక సరైనదో ..లేక ఈ శీర్షిక పెట్టె అర్హత కవితకు ఉందొ లేదో ..అన్న సందేహంతో ఈ టైటిల్ పెట్టటం జరిగింది. మీ సూచనలు కోరుతున్నాను .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3641645768960324732?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-51334285734426333432009-05-23T09:56:00.004+05:302009-05-23T11:57:18.396+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SheQASVf2ZI/AAAAAAAAAN8/d7bBraFjZEE/s1600-h/m.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 199px; height: 294px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SheQASVf2ZI/AAAAAAAAAN8/d7bBraFjZEE/s400/m.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338894217867418002" border="0" /></a><br />అనగనగా మన దేశాన్ని నవాబులు పాలించే రోజుల్లో ....<br />ఓ రాజ్యాన్ని పాలించే నవాబు గారికి 14 భాషలు వచ్చు .చాలా శౌర్యమూ , తెలివీ అన్నీ ఉన్నా ఆయనకు ఒక బలహీనత ఉండేది .అది ఆయనకు కధలంటే విపరీతమైన పిచ్చి . ఎంతంటే రాజ్యపాలన కూడా పట్టించుకోకుండా రోజంతా కధలు వింటూ కాలం గడిపేవాడు .ఎన్ని కధలు విన్నా ఆయనకు తృప్తి ఉండేది కాదు . తనకు వచ్చిన 14 భాషల్లో ఏ భాషలోనైనా తను విసుగొచ్చి ఆపమనేంత వరకు కధలు చెప్పగలిగిన వారికి లక్ష దీనారాలు బహుమతి అనీ ...అలా చెప్పలేక పొతే 100 కొరడా దెబ్బలు శిక్ష అనీ రాజ్యంలో ప్రకటన చేయించాడు .ఎంతోమంది కవులూ ,పండితులూ నవాబుగారి దీనారాలకు ఆశపడి రావడమూ ....ఆయన్ను మెప్పించలేక శిక్ష అనుభవించి వెనుతిరగటమూ జరిగేది .<br /><br />ఇదిలా ఉండగా రాజ్యంలో వర్షాలు కురవక కరువు తాండవించసాగింది.పంటలు పండకపోయినా పన్నులు కట్టవలసి రావడం నవాబుగారు ప్రజల కష్టసుఖాలు పట్టించుకోకుండా కధలతో కాలక్షేపం చేయడంతో రాజ్యం అస్తవ్యస్తమై పోయింది . మధ్యలో అధికారులూ , భటులూ ప్రజల వద్ద అందిన కాడికి దోచుకునేవారు .ప్రజలంతా అన్నమో రామచంద్రాని అలమటించే పరిస్థితి వచ్చింది .<br /><br />ఆ రాజ్యంలోని ఓ కుగ్రామంలో ఒక రైతు ఉండేవాడు .తనకున్న నాలుగెకరాలూ పండించుకుని భార్యా పిల్లలతో హాయిగా కాలం గడిపేవాడు . కరువు ...రాజభటుల పన్నుల వసూళ్ళతో కుటుంబం ఆకలితో పస్తులుండే పరిస్థితి వచ్చింది . ఏదో ఒక పని చేసి కుటుంబాన్ని పోషించుకోవాలని రాజధానికి పనివెతుక్కుంటూ వెళ్ళాడు ఆ రైతు . అక్కడ రాజుగారి ప్రకటన గురించి తెలుసుకున్న రైతు స్వతహాగా తెలివైన వాడవటం చేత ఈ అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకొని తన కుటుంబాన్ని మాత్రమే కాకుండా తమ రాజ్యాన్ని కూడా రక్షించుకోవాలని అనుకున్నాడు .<br /><br />నవాబుగారు దర్బారులో కొలువై ఉండగా తాను కధ చెప్పటానికి వచ్చానని రైతు చెప్పగానే రాజుగారితో సహా సభికులంతా హేళనగా నవ్వారు . మహా పండితులే నవాబుగారికి విసుగు తెప్పించలేకపోయారు ఇతనెలా ఆయన చేత ఇక చాలనిపిస్తాడని ఆశ్చర్యపోయారు .నవాబుగారు సరే కానీ శిక్ష తెలుసుకదా ....నాకు విసుగోచ్చేవరకూ చెప్పలేకపోతే 100 కొరడా దెబ్బలు అన్నారు . రైతు తెలుసు ప్రభూ ..కాని నేను మీకు విసుగు వచ్చేవరకూ కధ చెప్పగలిగితే మాత్రం మీరు ఇంకెప్పుడూ కధలు వినకూడదు అన్నాడు .అతని ధైర్యానికి సభంతా నిర్ఘాంత పోయినా నవాబుగారు చిరునవ్వుతో ఒప్పుకున్నారు ధీమాగా తనకు విసుగొచ్చినప్పుడుకదాని ...<br /><br />రైతు కధ చెప్పటం ప్రారంభించాడు .అనగనగా ఓ ఊరు . ఆ ఊరి చివర ఒక పెద్ద మర్రిచెట్టు . ఆ చెట్టుకు లెక్కపెట్టలేనన్ని ఆకులు ....నవాబుగారు ...ఫిర్ ....అన్నారు .ప్రతీ ఆకు మీదా ఓ కొంగ ..అన్నాడు రైతు ....ఫిర్ ...అన్నారు నవాబుగారు.ఒక ఆకుమీది కొంగ తుర్ మని ఎగిరి పోయింది అన్నాడు ఆయన తిరిగి ..ఫిర్ ..అన్నారు ...రైతు ఇంకో ఆకుమీద కొంగ తుర్ మని ఎగిరిపోయింది అన్నాడు . మళ్ళీ నవాబుగారు ..ఫిర్ ..అనటం ...తిరిగి రైతు తుర్ ..అనడమూ ..ఇలా చాలాసేపు జరిగాక నవాబుగారు అడిగారు ఇంకా ఎంతసేపు ఎగిరిపోతాయి అని ..లెక్కలేనన్ని ఆకులు కదా ప్రభూ ..ఈ రోజు పూర్తవ్వచ్చు.. రేపు పూర్తవ్వచ్చు ..లేదా వారం తర్వాత పూర్తవ్వచ్చు ...అన్నాడు .ఎన్నిసార్లు తాను ఫిర్ అన్నా తిరిగి అతను తుర్ అనే అంటాడని అర్ధమై పోయింది ....నవాబుగారికి విసుగుపుట్టసాగింది.ఇక చేసేది లేక ఇంక చాలు ఆపు అన్నారు .<br /><br />అప్పుడు నవాబుగారు రైతు తెలివిని మెచ్చుకొని తాను ప్రకటించిన బహుమతితో పాటూ ..తన కొలువులో ఉద్యోగం కూడా ఇచ్చారు . అంతేకాదు రైతు ద్వారా రాజ్యం లోని పరిస్థితులు తెలుసుకొని ప్రజా సంక్షేమ కార్యక్రమాలు చేపట్టి ...దళారులను శిక్షించి ...ఆదర్శవంతంగా పరిపాలించారు.<br /><br />* తెలివైనవారు ఎప్పుడూ తన తెలివిని తమ స్వార్ధం కోసం మాత్రమే కాకుండా సాటివారికోసం కూడా ఉపయోగిస్తే అందరూ బావుంటారు .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-5133428573442633343?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-22873996356110050882009-05-20T22:59:00.003+05:302009-05-24T17:34:11.826+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/ShRARkmF5CI/AAAAAAAAAN0/yslIcVkt9iw/s1600-h/20tears3cw7xr.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 239px; height: 275px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/ShRARkmF5CI/AAAAAAAAAN0/yslIcVkt9iw/s400/20tears3cw7xr.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337962128966280226" border="0" /></a><br />నేస్తం !<br />నీ కన్నుల్లో పుట్టి ...<br />నీ చెక్కిలిపై జారి ...<br />నీ పెదవులపై జీవించి ...<br />హృదయం పై మరణిస్తే .....<br />క్షణ కాలమైతేనేం ?<br />నీకు సాంత్వన కలిగితే<br />నా జన్మ ధన్యం !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-2287399635611005088?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-22705641050267545942009-05-17T10:27:00.003+05:302009-05-17T12:21:29.213+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sg-yYCxpoJI/AAAAAAAAANs/Iq9Prnw9sB0/s1600-h/Image0198.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 380px; height: 216px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sg-yYCxpoJI/AAAAAAAAANs/Iq9Prnw9sB0/s400/Image0198.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336680209589051538" border="0" /></a><br />వారికి ఇంద్ర ధనుస్సు తెలియక పోవచ్చు .కాని వారికీ ఓ రంగు తెలుసు ..అది ..నలుపు ...ఆ రంగు నుండే స్ఫూర్తి నింపుకొని ..ఆత్మవిశ్వాసంతో ...జీవన పోరాటం సాగిస్తున్న వారి ముందు దైవం తలదించాల్సిందే ...తాను ఇచ్చిన లోపాన్ని శాపం అనుకోకుండా ...తనను నిందించకుండా ...నీ దయవల్లె ప్రభూ ..అంటూ వారు నమస్కరిస్తుంటే ...దైవం తలదించాల్సిందే ...<br /><br />వారంతా అంధ గాయకులు ..సంగీతం వచ్చిన వారు , రానివారూ కూడా ఉన్నారు .అటువంటి అంధ గాయకుల్లోని ప్రతిభను వెలికి తీస్తున్న ఈ టివి వారు అభినందనీయులు .ఈ టీవీ వారు నిర్వహిస్తున్న కార్యక్రమం బ్లాక్ కలర్స్ ఆఫ్ మ్యూజిక్. సంగీత విద్వాంసులు మోహన కృష్ణ గారు ,యువకవి అనంత శ్రీరాం , సినీనటి లయ జడ్జిలుగా వ్యవహరిస్తున్న ఈకార్యక్రమానికి ఝాన్సీ యాంకరింగ్ కూడా హుందాగా ఉంటోంది .<br /><br />అంధులైన వారంతా అధ్బుతంగా పాడటంలోనే కాదు , ఆత్మవిశ్వాసం లోనూ వారికి సాటి వారే ! ఈకార్యక్రమం ఫైనల్స్ కి కళాతపస్వి శ్రీ k.విశ్వనాద్ గారు రావడం ఈ కార్యక్రమానికి మరింత నిండుదనాన్నిచ్చింది .<br /><br />గాయకుల ఫెర్ఫార్మెన్స్ ఒక ఎత్తైతే ప్రోగ్రాం ఫైనల్స్ లో స్వాతి అనే అమ్మాయి( అంధురాలు ) చేసిన డాన్స్ నా శరీరాన్ని రోమాంచితం చేసింది . ఆ అమ్మాయి దీపాలు చేతపట్టి చేసిన నృత్యం అందరినీ ఆకట్టుకుంది .ఆ అమ్మాయి చేసేటప్పుడు కాలి చివర చెంగు ఎక్కడ కాలుతుందోని భయపడ్డాను .కాని స్వాతి ఎటువంటి బెరుకు లేకుండా చేసి అందర్నీ ఆశ్చర్య పరిచింది .<br />నృత్యం పూర్తయ్యాక ఆమెను అభినందిస్తూ విశ్వనాద్ గారు తన వయసును ,అనుభవాన్ని మరచి స్వాతి చేతిని తన తలపై ఉంచుకొని ఆశీర్వచనం తీసుకున్న తీరు ....నన్ను కంటతడి పెట్టించింది .అది ఆయన కళామ తల్లికి ఇచ్చిన గౌరవమే...అంతే కాదు ...ఎదిగిన కొద్దీ ఒదగడం అంటే ఏవిటో ఆయన్ను చుస్తే తెలిసింది .ఈ కార్యక్రమాన్ని గురించి ఆయన మాట్లాడిన తీరు ...పార్టిసిపెంట్స్ నుండి తాను స్ఫూర్తి పొందానని చెప్పటం ఆయన వినమ్రతను , ఆయన వ్యక్తిత్వాన్ని మనముందుంచుతుంది .<br /><br />సుదీర్ఘంగా సాగిన ఈ ప్రస్థానంలో చివరి వరకు నిలిచి గెలిచిన వారు ముగ్గురు . వారిలో మొదటి స్థానంలో బాలరాజుగారు , రెండవ స్థానంలో మాధవ గారు , మూడవ స్థానంలో దొరబాబు గారు నిలిచారు .<br /><br />ఇక్కడ చెప్పుకోదగ్గ విషయం ...వారి గెలుపును పార్టిసిపెంట్స్ అందరి గెలుపుగా భావించి సంతోషించడం . చాలా షోల్లో ఓడిపోయిన వారు ఏడవటం ..ఎలిమినేషన్ రౌండ్లు ఎంత భీభత్సంగా ఉంటాయో మనందరికీ తెలుసు .<span> ఐతే</span> ఇక్కడ చూపుతోపాటు ఈర్ష్యా ద్వేషాలు కూడా లేని వీరంతా ఎంతో హుందాగా వైదొలగారే గానీ ఎక్కడా కంట తడి పెట్టలేదు. గెలిచిన వారు మాత్రమే కంట తడి పెట్టారు ఉద్వేగంతో ....<br /><br />*త్వరలో బ్లాక్ కలర్స్ ఆఫ్ మ్యూజిక్ లో చిన్నారుల ప్రతిభను మనందరం చూసి వారిని ప్రోత్సహిద్దాం .....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-2270564105026754594?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-36372259284450076292009-05-16T15:20:00.003+05:302009-05-16T17:22:56.398+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sg6o7rSL2JI/AAAAAAAAANk/TrJGn1lYWIw/s1600-h/indian-art-006.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 257px; height: 334px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sg6o7rSL2JI/AAAAAAAAANk/TrJGn1lYWIw/s400/indian-art-006.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336388351665363090" border="0" /></a><br />చెలీ .....<br />చూపులా .... అవి నను చూసిన క్షణం<br />విరి తూపులై మానని గాయం చేశాయ్<br />తమకంతో నీ నడుమును చుట్టిన కొంగును<br />చూసి ఈర్ష్యతో నా గుండె భగ్గుమంది ...<br />చెరకువింటి విలుకాడు నా ఎదలో చేసిన<br />గాయం చాలదనా .... నీకీ విల్లంబులు ?<br />నీ నొసట కులుకు నెలవంక నడుగు<br />సోగ కళ్ళనడుగు .... పాల చెక్కిళ్ళ నడుగు<br />చిత్రకారుని కుంచెనే కదలనివ్వని<br />నీ నడుముకున్న ఒంపు నడుగు ....<br />నా గుండెకు చేసిన గాయం చెబుతాయవి !<br />ఐనా .... చాలదంటావా ....<br />నీ శరాఘాతంతో నా హృదయాన్ని చీల్చు ....<br />నీ కళ్ళ కొసల జాలువారే చిర్నవ్వుకే<br />తిరిగి పునర్జీవితుడ్నవుతా ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3637225928445007629?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-39893921706460212652009-05-13T17:33:00.002+05:302009-05-13T18:41:31.471+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SgrG9yw0LsI/AAAAAAAAANE/eBIiSDUxu2Q/s1600-h/5464.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 259px; height: 199px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SgrG9yw0LsI/AAAAAAAAANE/eBIiSDUxu2Q/s400/5464.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335295473474612930" border="0" /></a><br />వేసవి ఇంకా వెళ్ళనే లేదు ...మల్లెలింకా కనుమరుగవలేదు ....అప్పుడే విరజాజులు దర్శనమిస్తున్నాయ్ !<br />విరజాజి పూలు ....ఈ పూలంటే నాకు చిన్ననాటినుండే చాలా ఇష్టం ...మరచి పోలేని అనుబంధం కూడా ...అదెలాగంటే ...<br /><br />చిన్నప్పుడు నాకు ఓ టీచర్ గారి దగ్గర ట్యూషన్ పెట్టారు .అప్పటికి మనకి A B C D లు వచ్చాయి కాని అ ఆ లు రావు . (<span> చదువులో</span> మనది ఆరంభ శూరత్వం లెండి ..దాని గురించి ఇంకో టపా రాసుకుందాం ) టీచర్ గారు ఇంటిలోనే మాకు ట్యూషన్ చెప్పేవారు .ప్రతి రోజూ సాయంత్రం నాన్నగారు కాని అన్నయ్య కాని సైకిల్ మీద ట్యూషన్ లో దించి , తిరిగి అయిపోయే వేళకు వచ్చి నన్ను తీసుకు వెళ్ళేవాళ్ళు .<br /><br />అప్పట్లో నాన్నగారికి నైట్ డ్యూటీలు ఉండేవి .నైట్ షిఫ్ట్ ఐతే పగలు ఖాళీ కాబట్టి నన్ను తనే తీసుకెళ్ళేవారు . ఆయనకి పగలు డ్యూటీ ఐతే అన్నయ్య తీసుకెళ్ళేవాడు .ఎవరు తీసుకెళ్తే ఏంటీ ..అనుకుంటున్నారా ...<br />నాన్నగారు సైకిల్ మీద వెళ్ళినంత సేపూ ...మన ప్రధాని ఎవరు ? రైల్వే మంత్రి ఎవరు ? ఆర్ధిక మంత్రి ఎవరు ? రాష్ట్ర ముఖ్య మంత్రి ఎవరు? మన జండాకు ఎన్ని రంగులు ..వగైరా ..వగైరా ...ప్రశ్నలతో బుర్ర తినేస్తూ ...కూతురు చెప్పే సమాధానాలకు తెగ మురిసిపోతూ ....ఇలా ...పరమ బోర్ గా సాగేది .<br /><br />అదే అన్నయ్యైతే చక్కగా అప్పటికి కొత్తగా వచ్చిన సినిమా పాటలు పాడుతూ ...పాట రానిచోట .....నోటితోనే దరువేస్తూ ..మధ్య మధ్య సైకిల్ బెల్ తో మ్యూజిక్ ఇస్తూ ...భలే సరదాగా ఉండేది .నేనేమో ప్రతి రోజూ నాన్నగారికి నైట్ షిఫ్ట్ ఉండాలని దేవుడ్ని కోరుకునేదాన్ని .కొద్దిరోజులకు దేవుడు నామొర ఆలకించాడో ఏమో నాన్నగారి డ్యూటీ మారలేదు కాని అన్నయ్యను మా టీచరు గారి టైప్ ఇన్స్టిట్యూట్ లో జాయిన్ చేశారు నా ట్యూషన్ టైం లో ...అప్పటి నుండీ నాకు రోజూ పాటల పండగే ...<br /><br />ట్యూషన్ టీచర్ గారింట్లో విరజాజి పూల పందిరి ఉండేది .మేం వెళ్ళేసరికి ఆవిడ మొగ్గలు కోసి ఓ నీళ్ళ గిన్నెలో వేసి ఉంచేవారు .పిల్లలకు ట్యూషన్ చెప్తూ విరజాజులు మాల కడుతూ ....మధ్య మధ్యలో ఆ గిన్నెలోని నీళ్ళతో పలకలు తుడుస్తూ ...అక్షరాలు దిద్దించేవారు .<br /><br />మరి నేనేమో కాస్త యాక్టివ్ గా ,ముద్దుగా , బొద్దుగా ఉండేదాన్నేమో ...పైగా అందరికంటే చిన్నదాన్ని కూడానూ ..అందుకో ఏమో నేనంటే ఆవిడకు ప్రత్యేకమైన అభిమానం .పిల్లలందరూ వెళ్ళిపోయినా అన్నయ్య వచ్చేవరకు తనతోనే ఉంచుకొని ..ప్రతి రోజూ ఎంతో ప్రేమగా జాజిపూల దండ జడలో పెట్టి పంపించేవారు . ఒక్కరోజు మానేయాలన్నా పూలు మిస్ అయిపొతాయో...ఎవరికైనా ఇచ్చేస్తారో అని అస్సలు మానేదాన్ని కాదు .అదిగో అప్పట్నుంచే విరజాజులంటే బోల్డు ఇష్టం .<br /><br />టీచర్ గారికి సినిమా థియేటర్ ఉండేది.వాళ్ల ఇల్లు కూడా థియేటర్ గేటు లోనుండి <span> లోపలికి</span> వెళ్తే ఉంటుంది .ఆర్ధిక పరిస్థితుల వల్ల వాళ్లు థియేటర్ 30 ఏళ్ళకి లీజుకు ఇచ్చేసి ..వాళ్ల పిల్లలు టైప్ ఇన్స్టిట్యూట్ పెట్టుకుని ...టీచర్ గారి భర్త ఏవో ఆయుర్వేదం మందులు ఇస్తూ ..ఈవిడ ట్యూషన్ చెప్తూ ..కుటుంబాన్ని నడుపుకునేవారు . అలా నాకు ప్రతి రోజూ పూలతో పాటు కొద్దిసేపు సినిమా చూసే చాన్స్ కూడా దొరికేది .<br /><br />ఈరోజు తెలుగు తప్పుల్లేకుండా రాయగలుగుతున్నానంటే ఆమె చలవే .తర్వాత మాకు ట్రాన్స్ఫర్ ఐనా .. మళ్ళీ <span>మాకు </span>పది సవత్సరాల తర్వాత తిరిగి అక్కడికే ట్రాన్స్ఫర్ అవడం వల్ల తరచూ టీచర్ గారిని కలుస్తూ ఉండేదాన్ని .మా పెళ్లి తర్వాత కూడా అప్పుడప్పుడూ మా వారితో కలిసి చూడటానికి వెళ్తే ఆ వృద్ధాప్యం లో ఆవిడ ఎంత సంతోష పడేవారో ...అందరూ మర్చిపోయినా నువ్వు మర్చిపోలేదురా అంటూ ప్రేమగా దగ్గరకు తీసుకునేవారు .ఒకసారి వెళ్ళేసరికి బొట్టు లేకుండా ...చాలా బాధనిపించింది ....కొన్నాళ్ల తర్వాత నాన్నగారు రిటైర్ అయ్యి మా సొంత ఊరిలో స్థిరపడ్డారు . చాన్నాళ్ళు గాప్ తర్వాత ఆ ఊళ్ళో బంధువుల ఫంక్షన్ <span> ఉంటే</span> వెళ్లి ..టీచర్ గార్ని చూద్దామని వెళ్ళా ....కాని ఆవిడ లేరు .విరజాజి పందిరి మాత్రం తలూగించింది నన్ను ఓదారుస్తూ ...పాత నేస్తాన్ని కదూ ....<br />ఇప్పటికీ విరజాజుల్ని చూస్తె టీచర్ గారు ఆవిడ ప్రేమా తలపుకొస్తాయి .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-3989392170646021265?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-61335992498829073362009-05-10T10:00:00.002+05:302009-05-10T10:12:57.032+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SgZbPHCSj7I/AAAAAAAAAM8/X-Ymoh3sW9A/s1600-h/RADHA_WAITING_FOR_LORD_KRISHNA.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 271px; height: 306px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SgZbPHCSj7I/AAAAAAAAAM8/X-Ymoh3sW9A/s400/RADHA_WAITING_FOR_LORD_KRISHNA.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5334051123811749810" border="0" /></a><br />దేవుడొక అధ్బుతాన్ని సృష్టించాడు<br />బంగారం కంటే విలువైన ... ( రూపం )<br />పూలకంటే సున్నితమైన ... ( హృదయం )<br />తొలి పొద్దువలె వెచ్చనైన ... ( ఒడి )<br />వెన్నెలకంటే చల్లనైన ... ( చూపు )<br />తేనె కంటే మధురమైన ... ( మాట )<br />శిఖరం కంటే ఎత్తైన .... ( వ్యక్తిత్వం )<br />సముద్రం కంటే లోతైన ... ( గంభీరత )<br />అంతెందుకు ?<br />తనకంటే గొప్పదైన ...<br />అమ్మను ...వరంగా ...<br />నాకోసం ....<br />** అమ్మా ! ఎప్పటికీ ఇదే వరాన్నడుగుతా ఆ దేవుడ్ని !!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-6133599249882907336?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-6471019485829695822009-05-06T21:31:00.003+05:302009-05-06T21:46:24.117+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SgG3zr8o8OI/AAAAAAAAAMc/BCs3LEt3lVo/s1600-h/LfnpSRD3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 255px; height: 223px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SgG3zr8o8OI/AAAAAAAAAMc/BCs3LEt3lVo/s400/LfnpSRD3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5332745532381655266" border="0" /></a><br />స్నేహంలో క్షమాపణలు .....<br />కృతఙ్ఞతలు ఉండకూడదన్నావ్<br />స్నేహంలో ఎదురుచూపులేగాని<br />పెదవి విరుపులు ఉండకూడదన్నావ్<br />స్నేహంలో కమ్మటి కలలేగాని<br />కలహాలు ఉండకూడదన్నావ్<br />స్నేహంలో లోకమంతా ....<br />కాంతివంతమన్నావ్ !<br />నీకది స్నేహమేనా ??<br />కాని నాకు మాత్రం ....<br />మన పరిచయం తర్వాత<br />ప్రతి రేయీ 'కల ' వరమే !<br />ప్రతి పగలూ కలవరమే !!<br />స్నేహమన్న ప్రతి చోటా<br />ప్రేమనన్వయించుకుంటుందేం ?<br />పిచ్చి మనసు .......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-647101948582969582?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-45241029470365679842009-05-03T12:02:00.004+05:302009-05-03T13:50:15.769+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sf1TYU9mknI/AAAAAAAAAMU/m9sVbW0Ejls/s1600-h/Image0179.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 246px; height: 329px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sf1TYU9mknI/AAAAAAAAAMU/m9sVbW0Ejls/s400/Image0179.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5331509211285590642" border="0" /></a><br />యాదగిరి గుట్ట వెళ్ళారా ? ఈ మధ్య ..అంటే ఓ ఏడాది లోపులో ...వెళ్ళక పొతే తప్పక వెళ్లి రండి .హైదరాబాద్ నగరానికి దాదాపు 70 కిలోమీటర్ల దూరం. శ్రీ లక్ష్మీ నరసింహ స్వామి కృపా కటాక్షాలతో పాటు , పంచముఖ హనుమదీశ్వర అనుగ్రహం కూడా పొందవచ్చు .అంతే కాదు సంపూర్ణ భారత దేశ యాత్రానుభూతి కలుగుతుంది .<br /><br />యాదగిరి గుట్ట స్వామివారి ఆలయమునకు వెళ్ళే దారిలో సురేంద్రపురి పంచముఖ హనుమదీశ్వర ఆలయం మరియు కుందా సత్యనారాయణ కళాధామం ఉన్నాయి .<br /><br />సాధారణంగా ఆంజనేయస్వామి మనకు భక్తాంజనేయునిగా , వీరాంజనేయునిగా , ప్రసన్నాంజనేయునిగా ......కొలువై కనిపిస్తారు . ఇక్కడ పంచముఖాంజనేయుడై , సువర్చలా సమేతుడై దర్శనమిచ్చుట ఇచ్చటి విశేషము .ఈశ్వర , నారసింహ ,గరుడ , వరాహ, హయగ్రీవ ....ఈ ఐదు ముఖములతో అలరారు హనుమంతుని విగ్రహముతో పాటు అదే ఆవరణలో పంచముఖ విశ్వరూపుడైన శివుడు కొలువై ఉన్నాడు .ఆ శివలింగం నేపాల్ లోని పశుపతినాధ లింగాన్ని పోలి ఉండటం విశేషం .<br /><br />కుందా సత్యనారాయణ కళాదామంఒక అపురూప పౌరాణిక విజ్ఞాన కేంద్రం ....అధ్బుత శిల్ప కళా సృష్టి కి నిలయం !<br />సురెంద్రపురిలో దాదాపు 10 సంవత్సరాలు కొన్ని వందలమంది కళాకారుల ,శ్రామికుల కష్ట ఫలం .<br />ఖమ్మం జిల్లా , మదిర తాలూకా , బసవాపురం వాస్తవ్యులు శ్రీ కుందా సత్యనారాయణ గారు భగవంతుడు అర్ధాంతరంగా దూరం చేసిన తమ చిన్న కుమారుడు సురేంద్ర శాశ్వత కీర్తిని భువిలో నిలుప దలచి అహోరాత్రులూ కష్టించి ,ఎన్ని అవాంతరాలు , కష్టనష్టాలు ఎదురైనా ..ఆరోగ్యం ,వయసు సహకరించక పోయినా స్వామిపైనే భారం వేసి ఈ మహత్తర కార్యాన్ని పూర్తి చేశారు .<br /><br /><span style="font-weight: bold;">కళా</span><span style="font-weight: bold;">ధామం</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">విశేషాలు</span><span style="font-weight: bold;"> :</span><br /><br />భారత దేశంలోని అన్ని ప్రముఖ దేవాలయాల నకళ్ళు ఇక్కడ నిర్మించడం విశేషం !సంపూర్ణ భారతదేశ యాత్ర చేయలేనివారు సురేంద్ర పురిని దర్శిస్తే ఒకింత ఆ అనుభూతిని పొందవచ్చు .<br />అంతేకాక బ్రహ్మ లోకం , విష్ణులోకం , శివలోకం , నాగలోకం , ఇంద్రలోకం ,యమలోకం ,నరకలోకం...శిక్షలు , పాతాళ లోకం ,....క్షీరసాగర మధనం , గజేంద్రమోక్షం , కాళీయ మర్దనం , గోవర్ధన గిరి ధారణం , విశ్వరూప సందర్శనం , పద్మవ్యూహం మొదలైన శిల్పాలతోపాటు .....రామాయణ , మహాభారత , భాగవతాలలోని ముఖ్య ఘట్టాలనూ అపూర్వంగా మలిచారు .<br /><br />ప్రతి ఒక్కరూ ఒక్కసారి చూడదగ్గ ప్రదేశం .ముఖ్యంగా పిల్లలకు పౌరాణిక విజ్ఞానం తక్కువగా ఉంటోంది . చక్కటి శిల్పాల ద్వారా ఆసక్తి కలిగించేలా పిల్లలకు మన పురాణాలను వివరించవచ్చు .కుటుంబ సమేతంగా చూడదగ్గ విశేషం .ప్రవేశ రుసుము కాస్త ఎక్కువ అనిపించినా ...అంతా చూసిన తర్వాత అంత పెద్ద కళా ధామ నిర్వహణ భారం సాధారణం కాదు అనే విషయం మనకు అర్ధమౌతుంది .<br /><br />అక్కడి శిల్పకళను నాపరిధిలో చాలా క్లుప్తంగా వివరించాను ,నేను రాయని విశేషాలు ఇంకా ఉన్నాయి .చూశాక తప్పకుండా ఒక మంచి ఆధ్యాత్మికానుభూతి కలుగుతుంది .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-4524102947036567984?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-73479255501536948722009-04-30T09:23:00.004+05:302009-04-30T22:17:26.101+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sfkr53r8k1I/AAAAAAAAAL0/d3q0li9cc58/s1600-h/srisri.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 194px; height: 254px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/Sfkr53r8k1I/AAAAAAAAAL0/d3q0li9cc58/s400/srisri.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5330339907170505554" border="0" /></a><br />ఆవేశం ఆయన సిరా ...<br />ఆయన కవితలు అక్షర చైతన్యాలు ....<br />పతితులార భ్రష్టులార , బాధా సర్ప దష్టులార ....అంటూ కవిత్వాన్ని వెన్నెల వాకిళ్ళ లోంచి శ్రామికుడి చెమట చుక్కల్లోకి ఈడ్చుకు వచ్చిన ప్రజాకవి .ఆ మానవీయుని శత జయంతి సందర్భంగా...."సిప్రాలి " నుండి .....<br /><br /><span style="font-weight: bold;">సిరిసిరిమువ్వలు</span><br /><br />పాతబడి కుళ్లిపోయిన<br />నీతులనే పట్టుకుని మనీషుల మంటూ<br />నూతన జీవిత లహరికి<br />సేతువు నిర్మింతురేల ?సిరిసిరి మువ్వా !<br /><br />నీత్యవినీతులలో గల<br />వ్యత్యాసము తెలిసినట్టి వాడెవ్వడు ?నా<br />కత్యవసరమొకటే , ఔ<br />చిత్యం వర్తమునందు, సిరిసిరి మువ్వా !<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ప్రాస</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">క్రీడలు</span><br /><br />ఈ మంత్రుల హయాం లోన<br />రామ రాజ్యమెప్పుడు ?<br />పడమటి దిక్కున సూర్యుడు<br />పొడుచుకొచ్చినపుడు<br /><br />ప్రజాస్వామ్య పార్టీల్లో<br />ప్రజలకు తావెప్పుడు ?<br />నేటి బీరకాయలోన<br />నేయి పుట్టినప్పుడు<br /><br /><span style="font-weight: bold;">లిమ</span><span style="font-weight: bold;"> </span><span style="font-weight: bold;">ఋ</span><span style="font-weight: bold;">క్కులు</span><br /><br />నేను<br />ముసలివాణ్ణి<br />కాను అసలు వాణ్ణి<br />పడగెత్తిన తాచుపాము బుసలవాణ్ణి<br />పీడితుల్ని వెంటేసుకు మసలువాణ్ణి<br />అందుకున్న ఆకాశపు కొసల వాణ్ణి<br /><br />ఔను<br />నిజంగా నేను<br />ప్రజల కవినేను<br />ఎంచే తంటేను<br />వాళ్ళని చదివేను<br />చదివిందే రాసేను<br /><br />కదన విహారానికి కత్తి పట్టు<br />కార్మిక వీరుడవై సుత్తి తిప్పు<br />ప్రగతి విరోధుల భిత్తి కొట్టు<br />సామ్య వాదాన్ని నీ గుండెల్లో హత్తి పెట్టు<br />సమానతా సదాశయాన్ని నెత్తి కెత్తు<br /><br />సామ్య వాదం<br />ఈనాటి వేదం<br />అందరిలో మారుమోగే నినాదం<br />అందరికీ అందిస్తుంది మోదం<br />అది సఫలం సుఫలం శ్రీదం<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/8365036807997213991-7347925550153694872?l=anu-parimalam.blogspot.com' alt='' /></div>పరిమళంhttp://www.blogger.com/profile/01081598372010560237noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-8365036807997213991.post-50547786430815947562009-04-27T12:43:00.004+05:302009-04-27T14:19:34.441+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_qOqfgBWjY44/SfVxjMjkgRI/AAAAAAAAALs/Sm42o181Zgc/s1600-h/temple+1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://4.bp.blogs